Bir uzay aracının ölümü genellikle oldukça dokunaklı bir şeydir. Ama iki hafta önce, NASA birinin yok oluşunu kutladı.
26 Eylül’de NASA, böyle bir çarpmanın Dünya’ya bağlı bir yıldız nesnesini saptırıp saptıramayacağını araştırmak için bir uzay aracının kasıtlı olarak asteroid Dimorphos’a çarptığı Çift Asteroid Yönlendirme Testinin (DART) son aşamasını gerçekleştirdi. Başarılı bir çarpışma kutlamanın ilk nedeniydi, ancak şimdi neşelenmek için daha da fazla neden var. NASA, DART misyonunu resmi olarak bir başarı olarak belirledi ve bugün bir basın toplantısında Dimorphos’un yörüngesinin etki nedeniyle önemli ölçüde değiştiğini ortaya koydu.
DART’ı Dimorphos’a çarparken, gezegen savunma araştırmacıları, uzay aracının kinetik enerjisinin asteroide transfer olacağını ve yolunu değiştireceğini umdular. Teoride, aynı yöntem Dünya’yı gelen bir asteroitten korumak için kullanılabilir. (Değeri ne olursa olsun, ne Dimorphos ne de yörüngesindeki daha büyük asteroit Didymos gezegenimiz için bir tehdit oluşturmaz.)
Görevin başarısı için, DART’ın Dimorphos’un Didymos çevresindeki yaklaşık 12 saatlik yörünge periyodunu en az 73 saniye değiştirmesi gerekiyordu. İki haftalık gözlemlerden sonra ekip, Dimorphos’un yörünge periyodunda 32 dakikalık bir değişiklik olduğunu ortaya çıkardı – başarı kriterinden 25 kat daha uzun.
NASA’nın Gezegen Bilimi Bölümü direktörü Lori Glaze, “Bu sonuç, DART’ın hedef asteroit üzerindeki etkisinin tam etkisini anlamak için önemli bir adımdır” dedi. basın bülteni. “Her gün yeni veriler geldikçe, gökbilimciler DART gibi bir görevin gelecekte Dünya’yı bir asteroitle çarpışmaktan korumaya yardımcı olmak için kullanılıp kullanılamayacağını ve nasıl kullanılacağını daha iyi değerlendirebilecekler. ”
DART ekibi, yerdeki gözlemevlerinden veri toplayarak Dimorphos’u gözlemlemeye devam edecek; çarpışmayı yakın mesafeden görüntüleyen İtalyan Uzay Ajansı’nın LICIACube uydusu; ve son olarak, yaklaşık dört yıl içinde Dimorphos’u incelemesi planlanan Avrupa Uzay Ajansı’nın Hera görevi. LICIACube’den alınan en üstteki görüntü, etkilenen asteroitten uzaya dökülen enkazları gösteriyor.
NASA görevini yöneten Johns Hopkins Uygulamalı Fizik Laboratuvarı’ndan DART koordinasyon lideri Nancy Chabot, “DART bize hem asteroit özellikleri hem de bir gezegen savunma teknolojisi olarak kinetik çarpma cihazının etkinliği hakkında bazı büyüleyici veriler verdi” dedi. “DART ekibi, asteroit sapmasının bu ilk gezegen savunma testini tam olarak anlamak için bu zengin veri kümesi üzerinde çalışmaya devam ediyor.”
Tam teşekküllü gezegen savunma yeteneklerinden çok uzakta olsak da, DART en azından bizi korumak için Bruce Willis’i uzaya göndermemize gerek kalmayacağını gösterdi – otonom bir uzay aracı bu işi yapmalı.
