Sam Bankman-Fried’in hikayesi yeterince açıktı: trajediye yol açan Shakespeare seviyesinde bir kibir. Ancak bir süredir Alameda Research’ün eski CEO’su ve FTX davasının yıldız tanığı Caroline Ellison tarafından kafam karıştırılıyordu. Şimdi, cezasının açıklanmasından sonra, yaptığı şeyin daha tuhaf ve belki de daha üzücü olduğuna inanıyorum.
Ellison kendi adına konuştu ve incittiği herkesten özür dileyerek başladı. “Sanırım beynim bir düzeyde neden olduğum zararların ölçeğini gerçekten kavrayamıyor bile,” dedi. “Bu denemeyeceğim anlamına gelmiyor. Bu yüzden tüm kurbanlara ve doğrudan veya dolaylı olarak zarar verdiğim herkese çok, çok üzgünüm.”
Ellison aslında hiç işten ayrılmadı
Ellison, kendisini her zaman dürüst bir insan olarak gördüğünü ve 2018’deki halinin burada olmayı hayal bile edemediğini söyledi. “Alameda’da ne kadar uzun süre çalışırsam, benlik duygum Sam’in benim hakkımda ne düşündüğüyle o kadar iç içe geçti ve kendi değerlerimi ve yargılarımı onun değerlerine ve yargılarına o kadar tabi kıldım,” dedi.
FTX ve kardeş şirketi Alameda’da kültsel bir şeyler vardı. Kripto endüstrisi her zaman açıktır ve bu da kripto tüccarları arasında uyku eksikliğine yol açma eğilimindedir. Ellison da dahil olmak üzere birçok tüccar, iştahı ve yorgunluğu bastıran Adderall gibi uyarıcılara güvenir. Ve Ellison aslında hiç işten ayrılmadı – bunun yerine arkadaşları ve iş arkadaşlarıyla paylaştığı bir daireye geri döndü. Ayrılmak, en yakınlarını ve en sevdiklerini terk etmek anlamına gelirdi. Kendi deyimiyle, izole edilmişti. “Sürecin her aşamasında, kendimi kurtarmak ve doğru şeyi yapmak giderek daha da zorlaştı,” dedi.
Ve sonra Bankman-Fried ile inişli çıkışlı ilişkisi vardı. Avukatı Anjan Sahni’ye göre, üniversitedeyken Bankman-Fried ile tanışmış ve ona “en başından” aşık olmuş. Sonunda, tüm dünyası onu mutlu edip etmediği etrafında dönmeye başlamış ve bu da “Sam beni sevmiyor çünkü onun için yeterince iyi değilim” gibi günlük girişleriyle sonuçlanmış. Daha sonra, diğer şeylerin yanı sıra daha çok çalışarak “Onun için yeterince iyi olabilirim” diye yazmış. Bunların bir kısmı deneyimsizliğe bağlanabilir; bizden daha yaşlı olanlar bunun bir işin -ya da bu konuda bir ilişkinin- böyle yürümediğini bilir.
The Ellison adına gönderilen mektuplar iyi, nazik bir insan olduğunu vurguladı – gönüllülüğüne, bağışladığı paraya, özverisine ve mükemmeliyetçi çizgisine odaklandı. Tarikatlar iyi insanları, zeki insanları, dünyayı daha iyi hale getirmek isteyen insanları çekme eğilimindedir. Ve Ellison’ın zaten dünyayı iyileştirmeyi de amaçlayan bir tarikata ait bir şeyle – etkili fedakarlık – ilişkilendirildiğini biliyoruz.
“Bankman-Fried’ın aksine o kurnaz değil.”
Ayrıca Ellison yakalandığında hemen itirafta bulunduğunu da biliyoruz. Savcı Danielle Sassoon, Ellison için hafif bir ceza talep ederek, Bankman-Fried’e karşı verdiği ifadenin bu kadar “yıkıcı” olmasının sebeplerinden birinin bu olduğunu söyledi. Sassoon, Ellison’ın “dürüstlüğü ve kendi rolünü küçümsemeyi ya da davranışının en aşağılayıcı yönlerinden kaçınmayı reddetmesi” nedeniyle güvenilir olduğunu söyledi. “Bankman-Fried’in aksine, kurnaz değil. Açgözlülükle hareket ettiğine ya da risk veya güç arzusunun doğasının bir parçası olduğuna dair hiçbir kanıt yok.”
Yargıç Lewis Kaplan, Ellison’ın ifadesine dair yorumda bulundu. “30 yıldır birçok işbirlikçi gördüm,” dedi. “Bayan Ellison gibisini hiç görmedim.” İfadesi tutarlı ve lanetleyiciydi; kendini temize çıkarmaya çalışmadı. Özellikle, felaket tabloları söz konusu olduğunda – Bankman-Fried’in kaderini esasen mühürleyen sahte bilançolar – belgeyi bulan ve savcıları uyaran Ellison’dı. Sanki hükümetle iş birliği yaparak mükemmel bir not almaya çalışıyormuş gibiydi.
Peki Ellison’ın doğası neydi? Hüküm belgesiyle birlikte sunduğu günlükler, işinde daha iyi olmak için çok çabaladığını gösteriyor ve “işten izin alıp Adderall’dan arınmak” gibi kararlar içeriyor. Ellison, mümkün olduğunca kendini optimize etmeye odaklanmış görünüyor ve kendisine “küçük şeyler yapmaya çalış ve bunu özgüvenini artırmaya yönlendir” ve “kendime düzenli olarak olumlu geri bildirim ver” gibi maddeler halinde tavsiyelerde bulunuyor.
Tanıklığı sırasında, Alameda’daki zamanında karar alma konusunda tartışmasını dinlemek, bir korku filmindeki bir karakterin katilin eline geçen seçimleri yapmasını izlemek gibiydi. Herhangi bir noktada, hem bencil hem de itaatsiz olmaya istekli olmak onu kurtarırdı. Kaplan, “Anlamam zor olan bir nedenden ötürü, Bay Bankman-Fried sizin Kriptonitinize sahipti,” dedi.
Ellison’a bir otorite figürü verin, o da onları memnun etmeye çalışacaktır
Örneğin Ellison, Alameda Research’e katıldığında, Bankman-Fried’in şirketin koşulları hakkında kendisine karşı tamamen dürüst olmadığını keşfetti. Personelde toplu bir istifa olmuştu ve borç verenler milyonlarca dolar çekmişti. Başka birinin tuğlalara vurduğunu hayal edebilirsiniz – sonuçta, Ellison’ın Jane Street’teki eski işi, kısa bir süre işsiz kalmayı kaldırabilseydi muhtemelen birçok başka yere kapı açacaktı.
Ama yapmadı. Bunun yerine, ifadesine göre, Bankman-Fried’in onu yalan söylemenin ve çalmanın daha büyük iyilik için iyi olduğuna ikna etmesiyle kaldı. Yavaş yavaş, sahtekârlıkla daha rahat hale geldi, ta ki borç verenlere sahte bilançolar gönderip müşteri parasını alana kadar. Ve günlükleri — her ikisi de yayınlandı New York Times ve cezasının bir parçası olarak sunduğu iddiayı dile getirerek, Bankman-Fried’i mutlu etmek istediğini belirtti.
Belki Kaplan, Ellison’ın neden bu işe bulaştığını anlamakta zorluk çekmiştir ama sanırım artık daha net bir resim var. Ellison’a bir otorite figürü verin, o da onları memnun etmeye çalışacaktır — olabildiğince itaatkar davranarak, daha iyi nasıl olabileceği konusunda stres yaparak ve mutluluğunu mükemmelliğe ne kadar yaklaştığı üzerine kurarak. A notu alan bir öğrenci, güvenilir bir çalışan (ve suç ortağı) ve — en sonunda — eşsiz bir işbirliği yapan tanık. İyi bir kız olmanın sizi götüreceği yer burasıysa, kötü olmanızı öneririm.
