Dünyanın sonu fikri genellikle aşırılığa yönelir: insanlık çılgına dönüyor çünkü artık bunun ne önemi var ki? Ve içinde bunlardan bazıları var Carol ve Dünyanın SonuNetflix’in yeni animasyon dizisi. Ama çoğunlukla bu, Dünya’nın yaklaşmakta olan yıkımını kendini düşünmek ve keşfetmek için bir şans olarak kullanan, kırklı yaşlarında sessiz bir kadın hakkında bir hikaye. Herkes zıplayıp dünyayı dolaşırken, Carol yavaş yavaş gündelik hayatın sıradanlığından keyif almaya başlıyor. Gösteri tuhaf ama rahatlatıcı ve belki de yılı sonlandırmak için ideal bir meditasyon yöntemi olabilir.
Yaratan: Dan Guterman (Toplum, Rick ve Morty), Carol ve Dünyanın Sonu akla gelebilecek en mütevazı kişi olan Carol’a (Martha Kelly) odaklanıyor. Sakin ve sessizdir, kendisinden nadiren bahseder (çok girişken kız kardeşini hayal kırıklığına uğratır) ve ilgi alanları arasında seramik fare toplamak, Whitney Houston dinlemek ve Applebee’s’e gitmek yer alır. Yıkıcı bir gezegen Dünya’ya doğru hızla geldiğinde ve herkese yaşaması için sadece birkaç ay verildiğinde, kendisi ne yapacağını tam olarak bilemez.
Dünyanın geri kalanı en iyi hayatlarını yaşamaya kararlı görünüyor. Carol’ın anne ve babası, yakışıklı bakıcılarıyla bir grup haline gelirler ve baktığınız her yerde yelken kanatlar ve çıplaklar vardır. Bu arada Carol pek değişmiyor. Tüm bu kıyamet olayı yüzünden sadece biraz bozulan bir rutine takılıp kalıyor. Bir noktada sırf daha ilginç görünmek için sörf yapmayı öğrendiği konusunda yalan söylüyor. Ancak hikayenin başlarında hem çekici hem de gizemli bir sırra rastlar: Paranın faydası olmamasına ve artık kimsenin işe ihtiyacı olmamasına rağmen bir şekilde hâlâ faaliyet gösteren bir muhasebe ofisi. Doğal olarak ertesi gün orada çalışmaya başlıyor.
Aşağıda anlatılanlar kıyamet öncesi versiyonundan daha fazlasıdır. Ofis. Carol, yalnızca The Distraction olarak bilinen bu odacık çiftliğinde yavaş yavaş kendini ve ideal yaşamını keşfetmeye başlıyor. Gün boyu ne yaptıkları bile belli değil (akla gelen “gizemli ve önemli” sayı hesaplamalarını hatırlatıyor) kıdem tazminatı). Arkadaşlar edinir, kendine değer duygusu geliştirir ve hatta yönetim için şaşırtıcı derecede yıkıcı bir güç haline gelir.
Bu öncül, Kelly’nin boş konuşmasıyla birleştiğinde sıkıcı olma potansiyeli taşıyor. Ancak Carol bunu birkaç yolla aşıyor. Öncelikle ton ve tarz sürekli değişiyor. 10 bölümden oluşan dizide bir baba ve oğulla uzun bir yolculuk, bir yolcu gemisinde soygun ve sörfle ilgili bir kısa film yer alıyor. Bir bölüm, ofisteki kayıp ve bulunan eşyalar arasında yapılan aramayı her nesneyle ilgili güzel kısa öykülerden oluşan bir koleksiyona dönüştürüyor ve bir başka bölüm, eski bir VHS kasetine kaydedilmiş acı tatlı anılarla birlikte bir yürüyüş görüntülerinin arasına serpiştiriyor.
Aslında dizinin yaptığı, kendini keşfetmenin kritik anlarından geçen insanların hikayelerini keşfetmek için dünyanın sonunu bir bahane olarak kullanmak. Tabii ki Carol bunun merkezinde yer alıyor, ancak dizi hemen hemen her karaktere, hatta tek seferlik şakalar gibi görünen küçük rollere bile saygıyla ve yürekten yaklaşıyor. Sonunda gevşeme şansı arayan Somalili korsanlardan başka hiçbir şey yapamayan Rus temizlikçi kadına kadar herkese, şaşırtıcı derecede derinlik ve özenle tam tatmin edici kavisler veriliyor. Sevinç, kalp kırıklığı ve aradaki her şey var. Ayrıca çok fazla çıplaklık var.
Carol Kimse çalışmadığında trenlerin ve elektriğin nasıl çalışmaya devam ettiği ve The Distraction’ın gerçekte ne yaptığı gibi pek çok soruyu gündeme getiriyor. Ve çoğu zaman neyin gerçek, neyin hayal olduğunu söylemek zor olabilir. Ama sonuçta bu şeylerin pek önemi yok. Bu, insanlarla, onların ne kadar farklı olabileceğiyle ve mutluluğun alabileceği tüm biçimlerle ilgili hikayelerden oluşan bir koleksiyon. Bu, dev bir gezegenin gökyüzünde belirmesiyle gerçekleşiyor ve trajik bir ironi ki, onu bulsanız bile bu mutluluk uzun sürmeyecek.
Carol ve Dünyanın Sonu şu anda Netflix’te yayınlanıyor.
