Ergenlikten geçmenin evrensel deneyimi, ortasındaki herhangi bir genç için, temelde birinci şahıs bir vücut korku filmidir – masumiyet, korkutucu yeni güçler için takas edilir ve kişinin dünyadaki değişen yeri acı verici bir şekilde ele geçirilir. Malezyalı yazar-yönetmen Amanda Nell Eu’nun küstahça yıkıcı ve canlı renkli ilk uzun metrajlı filminin önermesi böyle. Kaplan ÇizgiliÇarşamba günü Cannes’ın Belirli Bir Bakış bölümünde prömiyerini yapacak.
Eu, “Ergenlik çağındayken, bir gün vücudunuza yukarıdan bakıyorsunuz ve aniden yeni ve ürkütücü bir şey oluyor,” diyor Eu. “Ve genç kızların nasıl ‘canavar’a dönüşecek kadar duygusal ve histerik olduklarına dair tüm o klişeler var. Ben de ‘Gerçekten canavara dönüşen bir kız hakkında bir hikaye anlatırsam ne olur’ diye düşündüm.
İle Kaplan Çizgili, Eu, hikayeyi Malezya kırsalının geleneksel halk inançlarına dayandırarak bu önermeye çekici bir özellik katıyor – tehlikeli, doğaüstü yaratıklar veya topluma girmek için insan kılığına giren kaplan ruhları olmak üzere ormana sürülen ahlaksız kadınların hikayeleri. Aynı zamanda, filmin ortamını birkaç kilit konumla sınırlayarak evrensel bir benzetme duygusu yaratıyor: genç kahramanın evi, okulu ve çevredeki orman – Malezya’nın ücra Nusatara bölgesinin biraz hayali bir versiyonu.
Kaplan Çizgili Başrolde ilk kez aktris olan Zafreen Zairizal, kendisini sınıfta regl olan ilk kız olmanın garip bir durumunda bulan 12 yaşındaki asi ve kaygısız Zaffan rolünde. Utanan ve kafası karışan Zaffan, kısa süre sonra vücudunda başlangıçta gizlemeye çalıştığı başka, korkunç değişiklikler yaşamaya başlar. Ancak iki eski en iyi arkadaşı Farah (Deena Ezral) ve Mariam’ın (Piqa) liderliğindeki sınıf arkadaşlarının bunu fark etmesi ve ona acımasızca zorbalık yapmaya başlaması çok uzun sürmedi. Zaffan meydan okurcasına karşılık verirken, kızlar nöbetler içinde yere yığılırlar ve koridorlarda dolaşan karanlık bir ruhun öğretmenlerin hayal güçlerini bile etkilediğine dair söylentilerle birlikte okulda kitlesel bir histeri yayılır. Bir şarlatan sosyal medya ruhani gurusu, Zaffan’ı kötü niyetin kaynağı olarak kovması için çağrıldığında, toplumun utandırmasına boyun eğmek ya da tüm gazabı, öfkesi ve güzelliği ile gerçek canavarca benliğini kucaklamak arasında bir kararla karşı karşıya kalır.
Ew, filmin yaratık unsurları için Güneydoğu Asya’nın 1950’lerin endemik canavar sinemasından doğrudan ilham aldığını söylüyor. “Asla zarif bir şey istemedim,” diye açıklıyor. “Kültürümüzde her zaman çok korkunç ve kök salmış olacaktı ki bu muhtemelen dünyanın pek çoğunun görmediği bir şey çünkü Güneydoğu Asya’nın eski tür filmleri nispeten az pozlanmış.”
Yayılan eğlenceli enerji ve tarz Kaplan Çizgili Ew, Zaffan ve onun en iyi iki arkadaşını oynayan ilk kez oynayan üç genç aktristen ilham aldığını söylüyor. Film, ekibinin başlangıçta amaçladığı gibi, yerel okulları açık döküm görüşmeleri yapmak için ziyaret etmeyi engelleyen pandeminin zirvesinde çekildi. Bunun yerine TikTok ve Instagram’a döndüler. Oyuncu yönetmeni, rollere uygun görünen ve geniş takipçi kitlesine sahip Malezyalı gençlere ulaştı ve yapım ekibi ayrıca sosyal medya hizmetlerine hedefli dijital oyuncu seçimi çağrıları göndermek için reklamlar satın aldı. Ew, “Ne zaman kısıtlamalardan dolayı kısmi bir açılma olsa, hemen ebeveynleriyle iletişime geçer ve yüz yüze bir görüşme ayarlardık,” diye hatırlıyor Ew. Birkaç yüz kızla tanıştıktan sonra, seçimi yaklaşık 30’a indirdiler ve bir dizi oyunculuk atölyesi düzenlediler.
Nihai yıldızı olan Zofran, Ew’nin dikkatini bu atölye çalışmaları aracılığıyla çekti. “Harikaydı – çok eğlenceli ve inanılmaz derecede küstah ama aynı zamanda gerçekten cesur” diyor. “Her zaman her şeyi ilk deneyen kız oydu.”
“Bu, dışarıdaki canavarları, topluma uymayan ve toplum tarafından reddedilen insanları kutlamak için bir film” diye ekliyor. “Zofran’ın enerjisiyle beslenmek çok eğlenceli ve heyecan vericiydi. Filmin ruhunu temsil ediyor – toplumun oluşturduğu kuralları yıkmak, vahşi olmak ve kaplan olmaya geri dönmek.”
