Çalışma, Mars’taki olukların son dönem sıvı eriyik sularından oluşmuş olabileceğini gösteriyor

Brown Üniversitesi araştırmacıları tarafından yürütülen bir araştırma, eriyen buzdan gelen suyun, Mars’taki çarpma kraterlerinin kenarlarını kesen dağ geçidi benzeri kanalların oluşumunda son zamanlarda nasıl bir rol oynayabileceğine dair yeni bilgiler sunuyor.

yayınlanan çalışma, Bilim, Antarktika’nın Kuru Vadilerinde Dünya’da oluşan ve eriyen buzullardan kaynaklanan su erozyonunun neden olduğu oluklara ürkütücü bir şekilde benzeyen Mars oluklarına odaklanıyor. Brown gezegen bilimcisi Jim Head de dahil olmak üzere araştırmacılar, Mars’taki koşulların gezegenin donma sıcaklıklarının üzerine çıkmasına izin verdiği ve yüzeyin üzerindeki ve altındaki buzların eridiği Mars’ta sıvı su dönemlerine yol açtığı zamanlar için tatlı bir noktayı simüle eden bir model geliştirdiler.

Bilim adamları, Mars’ın kendi ekseni etrafında 35 dereceye eğildiğinde, atmosferin oluk noktalarında kısa süreli erime olaylarının meydana gelmesi için yeterince yoğun hale geldiğini buldular. Daha sonra modellerinden elde ettikleri verileri, gezegenin Terra Sirenum bölgesindeki olukların yüksek rakım noktalarından yokuş aşağı hızla genişlediğine inanılan Mars tarihindeki dönemlerle eşleştirdiler – bu, ara sıra su varlığı olmadan açıklanamayacak bir fenomen.

Brown’da jeolojik bilimler profesörü olan Head, “Araştırmalarımızın çoğundan ve diğer insanların araştırmalarından, Mars tarihinin erken dönemlerinde, yüzeyde vadi ağları ve göllerle birlikte akan su olduğunu biliyoruz” dedi. “Fakat yaklaşık 3 milyar yıl önce, bu sıvı suyun tamamı kayboldu ve Mars, hiper-kurak veya kutup çölü dediğimiz şey haline geldi. Bundan sonra ve yakın geçmişte bile, Mars’ın ekseni 35’e eğildiğinde bunu burada gösteriyoruz.” derece, karı ve buzu eritecek kadar ısınır, sıcaklık düşene kadar sıvı suyu geri getirir ve tekrar donar.”

Bulgular, ne kadar yüksekten başladıkları, erozyonun ne kadar şiddetli olduğu ve kraterlerin kenarlarından ne kadar uzağa uzandıkları da dahil olmak üzere, bu olukların nasıl oluştuğuna dair bazı eksik boşlukların doldurulmasına yardımcı oluyor.

Önceki teoriler, Mars oluklarının, topraktan buharlaşarak kaya ve molozların yokuşlardan aşağı kaymasına neden olan karbondioksit donuyla oyulduğunu öne sürüyor. Olukların yüksekliği, birçok bilim insanının, yokuşlardan aşağı kat ettikleri mesafe ve olukların ne kadar aşınmış göründüğü nedeniyle buzullardan gelen eriyen suyun dahil olması gerektiği teorisini ortaya koymasına neden oldu. Çok uzun zaman önce ortadan kaybolduğu için Mars’ta sıvı suyun var olabileceğini kanıtlamak zor oldu çünkü sıcaklıklar tipik olarak donma noktasının yaklaşık 70° altında seyrediyor.

Yeni çalışmanın sonuçları, oluk oluşumunun eriyen buz dönemleri ve CO tarafından yönlendirildiğini göstermektedir.₂ yılın diğer bölgelerinde don buharlaşması. Araştırmacılar, bunun muhtemelen son birkaç milyon yıl içinde tekrar tekrar gerçekleştiğini ve en son yaklaşık 630.000 yıl önce meydana geldiğini buldular.

Mars’ın ekseni yaklaşık 35 dereceye eğildiğinde baktıkları bölgelerdeki oluk yerlerinde buz varsa, sıcaklıklar yaklaşık 32 ° ‘ye eşdeğer olan 273 ° Kelvin’in üzerine çıktığı için koşulların buzun erimesi için doğru olacağını söylüyorlar. Fahrenheit.

Çalışmanın baş yazarı ve şu anda California Teknoloji Enstitüsü’nde Brown’da eski bir araştırmacı olan Jay Dickson, “Çalışmamız, olukların küresel dağılımının son milyon yılda sıvı su ile daha iyi açıklandığını gösteriyor” dedi. “Su, olukların yükseklik dağılımını CO’nun₂ yapamamak. Bu, Mars’ın son bir milyon yıl içinde kanalları aşındırmaya yetecek miktarda sıvı su üretebildiği anlamına geliyor ki bu, Mars jeolojik tarihi ölçeğinde çok yenidir.”

Araştırmacılar, erime suyunun mümkün olabileceğine dair şüphelere ve bilim adamlarının buzun erimesi için Mars’ta doğru koşulları asla modelleyememesine rağmen, Antarktika’da benzer özellikleri ilk elden gördükleri için eriyik suyu teorisinin doğru olduğuna ikna oldular. Orada, soğuk sıcaklıklara rağmen, güneş buzu eritmeye ve oluk aktivitesinin meydana gelmesine yetecek kadar ısıtabilir.

Yeni çalışma, devamı niteliğindedir. Önceki arama ekip, onlarca yıl önce Mars vadilerine bakmaya başladı. Örneğin, 2015 yılında yapılan bir çalışmada, araştırmacılar, Mars’ın kendi ekseni üzerinde yeterince eğilmesi durumunda, Mars’ta oluklar oluşturmak için suyun mevcut olduğu geçmiş dönemlerin olabileceğinin mümkün olduğunu gösterdiler. Bulgular, onları bu eğimin ne olduğunu modellemeye ve oluşan olukların konumları ve yükseklikleriyle eşleştirmeye teşvik etti.

Makale, Mars’ta yaşamın var olup olmayacağına dair temel soruyu yeniden gündeme getiriyor. Bunun nedeni, Dünya’da bilindiği şekliyle yaşamın sıvı suyun varlığıyla el ele gitmesidir. Araştırmacılar, Mars’ın sonunda tekrar 35 dereceye eğileceğini söyledi.

“İsterseniz, erken ılık ve ıslak Mars ile bugün sıvı su açısından gördüğümüz Mars arasında bir köprü olabilir mi?” kafa dedi. “Herkes her zaman sadece yaşamın oluşumuna değil, aynı zamanda korunmasına ve devamına da yardımcı olabilecek ortamlar arıyor. Erken Mars’ta evrimleşmiş olabilecek herhangi bir mikroorganizma, buzda rahat edebilecekleri yerlerde olacak ve sonra da sıvı suda rahat veya müreffeh. Örneğin, soğuk Antarktika ortamında, var olan birkaç organizma genellikle durağan halde su bekler.”

Çalışma ayrıca, Mars’ta gelecekteki keşif misyonları sırasında ziyaret edilecek potansiyel hedefler açısından bu olukların önemini ortaya koymaktadır.