Çalışma, dünyanın küçük asteroit ziyaretçisinin muhtemelen ay kayasının bir parçası olduğunu buluyor

Binlerce yıl önce bir etkinin ardından dünyaya yakın bir nesne muhtemelen uzaya atılmıştır. Şimdi asteroit ve ay bilimine yeni bilgiler katabilir.

Yakın Dünya’ya yakın küçük nesne 2024 PT5, bir teleskopun birkaç ay boyunca gezegenimize yakın olduğunu-ancak asla yörüngedemeyen-keşfettikten sonra geçen yıl dünyanın dikkatini çekti. Yaklaşık 10 metre genişliğinde olan asteroit, Dünya için bir tehlike oluşturmaz, ancak güneşin etrafındaki yörüngesi, gezegenimizinkine yakından eşleşir ve yakınlarda ortaya çıkmış olabileceğini ima eder.

Bir çalışmada açıklandığı gibi yayınlanmış içinde Astrofizik dergi mektuplarıaraştırmacılar 2024 PT5’in yerel kökenli olduğu hakkında daha fazla kanıt topladılar: Ayın yüzeyinden kırılmış ve büyük bir etkiden sonra uzaya atılmış kayadan oluşuyor gibi görünüyor.

“Bu asteroidin aydan gelmiş olabileceğine dair genel bir fikrimiz vardı, ancak sigara tabancası, silikat mineralleri açısından zengin olduğunu öğrendiğimiz zamandı – asteroitlerde görülen türden değil, Lunar Rock’ta bulunanlar Örnekler, “dedi Arizona’daki Lowell Gözlemevi’nde gökbilimci Teddy Kareta, araştırmaya liderlik etti.

Diyerek şöyle devam etti: “Görünüşe göre çok uzun süredir uzayda değildi, belki sadece birkaç bin yıl kadar, çünkü spektrumunun Redden’e neden olacak bir alan ayrışma eksikliği var.”

Asteroit ilk olarak 7 Ağustos 2024’te Hawai’i Üniversitesi Asteroid Karasal Etkili Son Uyarı Sistemi’nin (ATLAS) Güney Afrika Teleskopu Sutherland tarafından tespit edildi. Kareta’nın ekibi daha sonra Hawai’i’deki Mauna Kea Gözlemevi’nde Lowell Discovery Teleskop ve NASA Kızılötesi Teleskop Tesisi’nden (IRTF) gözlemleri kullandı. tip; Bunun yerine, yansıyan ışık aydan daha yakından eşleşti.

(Eski) roket bilimi değil

İkinci bir ipucu, nesnenin nasıl hareket ettiğini gözlemlemekten geldi. Asteroitlerin yanı sıra, tarihi lansmanlardan eski roketler gibi uzay yaşı enkazları, toprak benzeri yörüngelerde de bulunabilir.

Yörüngelerindeki fark, her tipin, uzayda sağlam bir nesneye çarptığında küçük bir kuvvet ortaya çıkaran fotonların momentumundan – güneşten quantum ışık parçacıklarından – gelen güneş radyasyon basıncına nasıl tepki verdiği ile ilgilidir. Zaman içinde birçok fotondan gelen bu momentum değişimi, bir nesneyi çok hafifçe itebilir, hızlandırabilir veya yavaşlatabilir. İnsan yapımı bir nesne, içi boş bir roket güçlendirici gibi, rüzgarda boş bir teneke kutu gibi hareket ederken, asteroit gibi doğal bir nesne çok daha az etkilenecektir.

Ajansın Güney Kaliforniya’daki Jet Tahrik Laboratuvarı tarafından yönetilen NASA’nın Yakın Nesne Çalışmaları Merkezi’ndeki (CNEO’lar) 2024 PT5’in uzay önemsiz olduğunu göz ardı etmek için hareketini analiz etti. Nesnenin yerçekimi kuvveti altındaki hareketinin kesin hesaplamaları sonuçta güneş radyasyon basıncının neden olduğu ek hareket aramalarını sağladı. Bu durumda, etkilerin nesnenin yapay olması için çok küçük olduğu bulunmuştur, 2024 PT5’in büyük olasılıkla doğal kökenli olduğunu kanıtlamaktadır.

Bir çalışma yazarı ve NASA doktora sonrası adam JPL’de CNEOS ekibiyle çalışan NASA sonrası Üyesi Oscar Fuentes-Muñoz, “Uzay kalıntıları ve uzay kayaları uzayda biraz farklı hareket ediyor” dedi. “İnsan yapımı enkaz genellikle nispeten hafiftir ve güneş ışığının basıncı ile itilir. 2024 PT5’in bu şekilde hareket etmemesi, uzay enkazından çok daha yoğun olduğunu gösterir.”

Asteroit ay çalışmaları

2024 PT5’in keşfi, aydan kaynaklandığı düşünülen bilinen asteroitlerin sayısını iki katına çıkarıyor. Asteroid 469219 Kamo’oalewa, 2016 yılında güneşin etrafında toprak benzeri bir yörünge ile bulundu, bu da büyük bir etkiden sonra ay yüzeyinden de çıkarılmış olabileceğini gösterdi. Teleskoplar daha küçük asteroitlere daha duyarlı hale geldikçe, daha fazla potansiyel ay kayaları keşfedilecek ve sadece nadir bir asteroit popülasyonu okuyan bilim adamları için değil, aynı zamanda ayı inceleyen bilim adamları için de heyecan verici bir fırsat yaratacak.

Bir ay asteroit, aydaki belirli bir darbe kraterine doğrudan bağlanabilirse, çalışarak, pockmarked ay yüzeyinde kraterleme süreçlerine ilişkin içgörüler kazandırabilir. Ayrıca, ay yüzeyinin derinliklerinden – Dünya’ya yakın olan asteroitler şeklinde – materyal, gelecekteki bilim adamları tarafından incelenebilir.

Kareta, “Bu, asteroid bilim adamlarının söylediği gibi ay hakkında bir hikaye.” Dedi. Diyerek şöyle devam etti: “Bir asteroit okumak için dışarı çıktığımız, ancak 2024 PT5’ten sorabileceğimiz sorular açısından yeni bölgeye saptığımız nadir bir durum.”