Fransa’daki bilim adamları, tanımadıkları bir kediyi çağırmanın en etkili yolunu bulmuş olabilirler. To ekip keşfetti bir kedi kafesinde yaşayan kedilerin, yabancı bir insana, dikkatlerini çekmek için hem sesli hem de görsel ipuçlarını kullandığında en hızlı şekilde tepki verdiği. Kediler ayrıca, insan onları tamamen görmezden geldiğinde daha fazla stresli görünüyordu.
Çalışma, Paris Nanterre Üniversitesi’nin Charlotte de Mouzon liderliğindeki Karşılaştırmalı Etoloji ve Biliş Laboratuvarı’ndaki araştırmacılar tarafından yürütüldü. De Mouzon, birkaç yıldır kedi-insan etkileşiminin tüm ayrıntılarını inceliyor. Örneğin geçen Ekim ayında o ve ekibi yayınlanan Kağıt evcil kedilerin sahiplerinin sesini bir yabancınınkinden kolayca ayırt edebildiğini düşündürmektedir. ve ayrıca sahibinin doğrudan onlarla ne zaman konuştuğunu da anlayabilir.
De Mouzon’un araştırmalarının çoğu, bir kediler ve insanlar arasındaki iletişimin belirli bir yönü, örneğin ses ipuçları. Bu özgüllük, bir hipotezi test etmeyi kolaylaştırsa da, herhangi iki hayvan arasında iletişimin çalışma şekli bu değildir. Sesimizden yüz ifademize kadar her şeyi kullanırız. bir noktayı başka bir insana aktarmak için ellerimizi kullanırız ve aynı şey kedi-insan konuşmaları için de geçerlidir.
Bu son araştırma için, yayınlanan Perşembe günü Animals dergisinde, kedilerin hem tek başlarına hem de birbirleriyle iç içe geçtiklerinde farklı iletişim biçimlerimize nasıl tepki verdiklerini daha iyi anlamak istedi.
“Onlarla iletişim kurduğumuzda, onlar için daha önemli olan nedir? Görsel ipuçları mı yoksa sesli ipuçları mı? Araştırmamızın başlangıç sorusu buydu, ”dedi de Mouzon Gizmodo’ya.
Bir kedi kafesinde yaşayan 12 kediden yardım aldılar. Deneyi yapan kişi (de Mouzon’un kendisi) önce kedileri onun varlığına alıştırdı. Sonra onları farklı senaryolardan geçirdi. Kediler bir odaya giriyor ve ardından de Mouzon onlarla dört yoldan biriyle etkileşime giriyordu: Kedi onlara seslendi. ama elini uzatmak gibi onlara karşı başka bir hareket yapmadı; onlara doğru işaret etti ama sesini çıkarmadı; hem seslendirdi hem de onlara işaret etti; Ve, dördüncüde, kontrol durumu, ikisini de yapmadı.
Kediler, kontrol koşuluna kıyasla onları yakalamak için hem sesli hem de görsel ipuçlarını kullandığında de Mouzon’a en hızlı şekilde yaklaştı – bu çok da beklenmedik bir bulgu değildi. Ancak ekip, kedilerin tek başına görsel ipuçlarına, ses ipuçlarından daha hızlı yanıt verdi. De Mouzon, sahiplerinin evcil hayvanlarıyla rutin olarak bir “kedi konuşma sesi” benimsemeyi sevdiklerine dikkat çekiyor, bu nedenle kafe kedilerinin daha iyi tepki vereceğini düşündüler. seslendirmeler. Şimdi, bu tercihin, insanlarla etkileşime giren kediler için sahiplerinden farklı olabileceğini teorileştiriyorlar.
“Aynı şey olmadığını gösteriyor. Bir kedinin sahibiyle iletişim kurması ile tanımadığı bir insanla iletişim kurması aynı şey değildir” dedi. “Beklediğiniz sonuçlara sahip olmak güzel. Ancak bazen beklemediğiniz sonuçlara sahip olmak da güzeldir, çünkü sizi düşünmeye ve gerçekte neler olup bittiğine ulaşmaya çalışan yeni hipotezler oluşturmaya iter.”
Bir başka ilgi çekici bulgu da, kedilerin tamamen görmezden gelindiklerinde kuyruklarını sesli ipucu senaryosunda ve en çok kontrol senaryosunda daha sık sallama eğiliminde olmalarıydı. Köpekler mutluluktan kuyruklarını sallayabilirler ama kediler için bu genellikle tam tersidir; stres veya rahatsızlığın bir göstergesidir.
De Mouzon, kuyruk sallamanın, kedilerin yabancı insanlardan gelen görsel veya birleşik ipuçlarıyla daha rahat olduğunun daha fazla kanıtı olduğunu söylüyor. Ve durumun uyumsuzluğu nedeniyle görmezden gelindiklerinde özellikle stresli olabilirler. Kedilerin, daha önce onlarla oynayan ama şimdi onları tamamen dışlayan bir insanla etkileşime girdikleri bir odaya yerleştirildiklerini belirtiyor. Tıpkı insanlar gibi, kediler de bir odadaki başka birinin niyetini kolayca okuyamadıkları zaman rahatsızlık hissedebilirler.
De Mouzon, kedi-insan konuşmasının nüanslarına derinlemesine dalmayı planlıyor. O ve diğerleri şu anda sahiplerinin kedilerinden gelen görsel ve sesli ipuçlarına nasıl tepki verdiğine dair bir çalışma üzerinde çalışıyorlar (özellikle kediler gerçekten insanlara miyavlıyor, birbirlerine değil). Ayrıca, farklı iletişim tarzları hakkındaki şüphelerini doğrulamak için bu çalışmayı ev kedileriyle tekrarlamayı umuyor.
Bu araştırmadan öğrenilen ayrı bir önemli ders, Fransız halkının kedilerin onları fark etmelerini sağlamak için kendilerine özgü yolları vardır. Makale, de Mouzon’un, görünüşe göre Fransa’daki insanlar tarafından kedileri çağırmak için yaygın olarak kullanılan “bir tür ‘pff pff’ sesini” vokal ipucu olarak kullandığını ayrıntılarıyla anlatıyor. Zoom üzerinden hareketi gösterdiğinde, sesi bir “öpücük” ses, en azından bu muhabirin kulağına. Ve daha da önemlisi, diğerlerinden ince bir şekilde farklıydı. “pspsps” yaygın olan ses bir kediyi çekmeye çalışan İngilizce konuşanlar arasında.
Bu çağrıların kesin kökenleri hiçbir zaman net olmayabilir. Ama her iki şekilde de, kediler ve insanlar arasındaki ilişki ve bağın diğerleri kadar karmaşık olduğunun bir başka işareti.
