Zaman her yarayı iyileştirmez. Yaralı bir taraklı denizanasıysanız, türünüzden bir başkasının kaynaşmasına ihtiyacınız olabilir.
Chicago Üniversitesi Deniz Biyolojisi Laboratuvarı’ndaki biyologlar, adı verilen bir türün örneklerini incelerken buldukları şey bu. Mnemiopsis leidyisiğilli tarak jölesi olarak da bilinir. Batı Atlantik’in yerlisi olan bu denizanası, yaralandıktan sonra tuhaf bir şekilde kaynaşma, sadece dış dokularını değil aynı zamanda sinir ve sindirim sistemlerini de birleştirme yeteneğine sahiptir. Bulguların insan yenilenmesi çalışmaları için büyük sonuçları olabilir.
Keşif rastgele bir gözlemle teşvik edildi. Araştırmacılar, taraklı denizanalarının bir kısmını doğadan topladıktan bir gün sonra, bunlardan birinin tuhaf özelliklere sahip olduğunu fark ettiler. Bu tür taraklı denizanalarının normalde tek bir apikal organı vardır; bu organ birçok omurgasızın sahip olduğu bir duyu organıdır, ancak bu örnekte iki tane vardı. Aynı zamanda iki aboral ucu vardı: Başka bir deyişle, iki ucu vardı ki bu da yine tuhaf bir durum.
Biyologlar, denizanasının (tekil) daha önce denizanası (çoğul) olduğunu ve yaralanmalardan kurtulmanın bir yolu olarak birbirine kaynaştığını teorileştirdi. Meraklarını gidermek için diğer denizanalarının loblarını kısmen kesip bir araya getirerek bir tanka yerleştirdiler. onlar gibi rapor edildi içinde Güncel Biyoloji10 vakanın dokuzunda taraklı denizanası çiftleri tek bir varlıkta birleşti. Bu vakaların dokuzunda da, kaynaşmış hayvanlar kendi tanklarında üç hafta boyunca hayatta kaldı. Deneyin süresi üç hafta olduğundan, kendilerini ezdikten sonra daha da uzun süre hayatta kalabilmeleri mümkün.
Süreç hızlıydı. Sadece bir saat sonra aşılanmış lobların hareketi senkronize hale geldi. Bundan bir saat sonra, birleşik yaratığın loblarının genel hareketi %95 oranında senkronize edildi. Biyologlar, yalnızca bir geceden sonra birleşik denizanası arasındaki sınırın “kesintisiz” hale geldiğini ve dokuların en dış katmanlarının “kesintisiz” göründüğünü yazdı. Sinir sistemleri bile bir araya gelme belirtileri gösteriyordu. Biyologlar bir denizanasının lobunu dürttüklerinde, diğerine ait olan lobda şaşırtıcı bir tepki oluştu.
Araştırmada çalışan doktora sonrası araştırmacı Kei Jokura, “Birleşik ktenoforun bir tarafına uygulanan mekanik uyarının diğer tarafta senkronize bir kas kasılmasına yol açtığını gözlemlemek bizi hayrete düşürdü” dedi. ifade.
Sindirim sistemi bile bir bütün gibi hareket ediyordu. Deneylerinden birinin videosunda, kaynaşmış denizanasının bir tarafının, floresan madde enjekte edilmiş tuzlu su karidesini sindirdiği görülebiliyor. Denizanası onu sindirmeye başladığında, floresan parçacıklarının bağlı olduğu arkadaşının lobuna doğru aktığı ve bazı atıkların dışarı atıldığı görülebiliyor.
Biyologlar, “Sindirim parçacıklarının kaynaşmış kanallar boyunca taşınması, bu tür sistemlerin yalnızca fiziksel olarak değil, işlevsel olarak da bağlı olduğunu gösteriyor” diye yazdı. Ancak atıkların yalnızca bir taraftan dışarı atılması, aslında iki denizanasının tek bir hayvana dönüşmediğinin göstergesi olabilir. Bilim adamları, “Senkronize atılımın olmaması, anüsün geçici doğasının ve onun ultradian ritminin, kaynaşmış bireylerde bağımsız olarak kontrol edildiğini gösteriyor” diye ekledi.
Kaynaşmış denizanasının nasıl çalıştığı ve bu tuhaf davranışın neden hayatta kalmalarına yardımcı olduğu hakkında öğrenilecek daha çok şey var. Makalede bilim insanları, sinir sistemlerinin nasıl bir araya gelebileceğinin net olmadığını, bunun hakkında daha fazla deneyle daha fazla bilgi edinmeyi umduklarını söyledi.
Keşif, yeni bir hayatta kalma mekanizmasını tanımlamanın ötesine geçebilir. Jokura, denizanasının allore-tanıma sistemi veya hücrelerin kendisine mi yoksa başkalarına mı ait olduğunu tanıma yeteneğinden yoksun göründüğünü söyledi. Allorecognition, organ nakilleri gibi tıbbi prosedürlerin önemli bir bileşenidir, bu nedenle büyük olabilecek bu tuhaf deniz canlıları Spice Girls hayranlarıbağışıklık sistemi ve yenilenme tedavilerindeki ilerlemelerin anahtarını tutabilir.
