Çoğu oyunda, düşman hedeflerini uzak mesafeden keskin nişancılıkla vurmak kişisellikten uzak bir duygudur. Deneyime yaklaşan tek oyunculu kampanyalar, deneyimi yüksek değerli askeri hedefler etrafında toplarken, çok oyunculu oyunlar deneyimi yalnızca belirli bir oyuncuya karşı rekabetiniz kadar samimi hale getirir. Özünde karanlık bir intikam duygusu taşıyan bağımsız bir oyun olan Children of the Sun, kendisini son derece kişisel hissettiriyor. Oyunun yaklaşık iki saat süren bir bölümünü oynadıktan sonra, her şeyin nerede biteceğini merak ediyorum.
Güneşin Çocukları’nda, kısaca Kız olarak anılan kahramanınız, gizemli liderlerini bulmak için tarikatçı lejyonların arasından geçerek yolunu kesmek için şiddetli bir arayış içindedir. Hikaye seyrek, kısa ve sıklıkla soyutlanmış hareketli çizgi romanlarla aktarılıyor, çünkü tarikatın suiistimallerine kısa bir göz atıyorsunuz. Eğer amaç onları hem kalpsiz hem de yüzsüz göstermekse, bunlar amacına iyi ulaşıyor ve onları yakalamak için yeterli ivmeyi sağlıyor.
İşin ilginç yanı, her aşamada yalnızca bir merminiz var ve bu da sizi birden fazla hedefe götürmek zorunda. Bununla birlikte, bir mermi bir tarikatçıya veya bazen patlayıcı gibi başka bir nesneye çarptığında, onu bir başkasına yönlendirebilirsiniz. O halde her aşama, hareket rotaları da dahil olmak üzere her bir tarikatçının nerede olduğunu bulma ve kurşununuzun her birinin vücudundan geçmesi için bir pinpon yolu planlama konusunda titiz bir süreç haline gelir.
Bazen bunu söylemek yapmaktan daha kolaydır. Şaşırtıcı yönün yanıltıcı olabileceğini keşfettim ve rotamı planlamaya çalışmadan önce bile sadece her hedefi bulmaya çalışırken bir göreve takılıp kalıyordum. Sonunda hepsini bir araya getirmek ve sonunda görevleri tamamlamak tatmin ediciydi, ancak bazen yanlışlıkla, kasıtsız hissettiren şekillerde onlara rastladım. Bir görevi tamamladığınızda, ilk yaklaşma mesafeniz, kafadan vuruşlarınız ve herhangi bir hareketli hedefi vurup vurmadığınız gibi faktörleri sayan bir liderlik tablosunda puan alırsınız.
Ayrıca her aşamada, aşamanın alt başlığında bir bilmece olarak gizlenmiş isteğe bağlı hedefler de bulunmaktadır. Örneğin ilki, “Virüs kafalarının içinde” alt başlığını taşıyordu ve buna uygun olarak, tüm vesikalık fotoğrafları çekenlere ekstra puan kazandırıyordu. “Yanan mermiler acı veren mermilerdir” adı verilen bir diğeri, atışlarınızdan birinin hedefe giderken ateşten geçmesi için bir bonus verir. Genelde bunları yapmak için yola çıkmazdım ama onlara rastlamak mutlu bir tesadüftü.
Galeri
Demomun yaklaşık yarısında oyun, mermilerin yörüngesini dar bir yarıçap içinde hafifçe eğmeme, duvarların veya diğer engellerin arkasından vurmama izin vererek yeni bir unsur tanıttı. Kısa bir süre sonra, hedeflerimdeki belirli zayıf noktaları vurma yeteneğini kazandım; bu, havada yörüngeyi tamamen değiştirecek bir metre oluşturacaktı, ancak yalnızca bir kez – ve ben silahı seçerken mermi ağır çekimde ilerlemeye devam edecekti. yeni bir yol, bu yüzden körü körüne ateş edemezdim. Her şey karmaşıklığın uygun bir şekilde artması gibi geldi. Hareket eden trenlerle dolu bir aşama, ne zaman net bir görüş hattına sahip olacağımı tahmin etmeyi zorlaştırdı, bu da karmaşık bir sekme yolunu planlamak için istenmeyen bir öngörülemezlik unsuru ortaya çıkardı, ancak aksi takdirde zorluk güzel bir şekilde arttı.
Bütün bunlar karanlık ve karamsar bir tarzda sunuluyor. Ara sahneler genellikle groteskti, görseller kabaca karalanmış ve çizilmiş gibi görünen öğelerle vurgulanıyordu ve yazılar, biraz abartılı olsa da genellikle acımasızca şiirseldi. Ancak hikaye tarikatın kötülüğüne dair bağlam ne olursa olsun, en azından şu anda kendi işleriyle ilgilenen düzinelerce insanı takip edip aynı anda öldürürken kendinizi kötü adamdan başka bir şey gibi hissetmek çok zor. Fikir bu olabilir, şiddet döngülerini sorgulayan bir dönüş gelebilir, ancak şu ana kadar sunulanlar düz yüzlü ve neşeyle dengesizdi. Daha geniş bir açıklamanın ne olabileceğini merak ediyorum.
Ancak Güneşin Çocukları basit bir intikam fantazisinin dışına çıkmayı düşünse de istemese de, bu akıllıca bir bulmaca kancasıdır. Mekanikler, doğru miktarda beyin gıdıklama mücadelesiyle doğal bir his uyandırdı ve mücadeleyi sürdürmek için istikrarlı bir hızda yeni unsurlar ekledi. Belki yarım mil öteden izlenebilecek bir şey olacak.
Güneşin çocukları 2024’te PC’ye geliyor. Yedi aşamasını içeren bir demo artık Steam’de mevcut.
