Güçleri ve hızları nedeniyle robotik kollar genellikle daha fazla denge sağlamak için zeminlere veya diğer yapılara kalıcı olarak bağlanır ve bu da erişimlerini sınırlar. EPFL’de yürütülen araştırmanın amacı Öğrenme Algoritmaları ve Sistemleri Laboratuvarı (LASA), bağlı olduğu robot kolundan ara sıra bağımsız olma da dahil olmak üzere, genişletilmiş kavrama yeteneklerine sahip, iki modlu bir robotik el geliştirecekti.
Robot eller genellikle tek bir amaç göz önünde bulundurularak tasarlanıyor: Nesneleri tutmak. Bunu yapabilen ve Addams Ailesi’nin Şey’i gibi kendi kendine dolaşabilen bir yaratık geliştirmek için araştırmacılar, genetik bir algoritma (doğal seçilim ve evrim gibi biyolojik hilelere dayanan) kullanarak temel bir tasarım oluşturdular ve geliştirdiler. MuJoCo fizik simülatörü yinelemelerin pratikliğini test etmek için.
Algoritma ve simülasyonlar, araştırmacıların, insan eline benzer bir düzende, ihtiyaç duyulan en uygun konumu ve eklemli parmak sayısını (beş olduğu ortaya çıktı) belirlemesine yardımcı oldu. Robotik el aynı zamanda bilekteki manyetik bir konnektörü kullanarak kola bağımsız olarak takılıp çıkarılmasını sağlıyor.
Elin parmakları her iki yönde de bükülebilir, bu da onların bir kısmını nesneleri kaldırmak için kullanmasına, geri kalanı ise küçük bacaklar gibi işlev görmesine olanak tanır. Bu tasarım aynı zamanda elin robot koluna bağlıyken kullanışlılığını da artırıyor. Kullanılmayan parmakları yeniden konumlandırmak için kolu döndürmeden birden fazla nesneyi aynı anda kaldırabilir.
El ayrıca Boston Dynamics’in Spot gibi dört ayağını kullanarak serbestçe hareket edebilen robotlardan oldukça küçüktür. Spot, halihazırda kendi robot kolu ve kavrayıcısıyla yükseltildi, ancak bağımsız olarak çalışan mafsallı bir el ile Spot’un sığamayacağı alanları keşfetmek veya analiz etmek için daha iyi bir donanıma sahip olabilir.
