Evren 14 milyar yaşından biraz daha az ve ışığın seyahat etmesi zaman aldığından, yeterince uzağa bakmak zamanda geriye, evrenin başlangıcına bakmak gibidir. Son zamanlarda, uluslararası bir gökbilimciler ekibi, şimdiye kadar gözlemlenen en uzak astronomik nesneyi belirledi: Büyük Patlama’dan sadece 300 milyon yıl sonra oluşan, 13,5 milyar ışıkyılı uzaklıkta bir galaksi.
Galaksi HD1 olarak adlandırıldı ve tanımlanması büyük bir sabır ve dört farklı teleskopun (Subaru Teleskobu, VISTA Teleskopu, Birleşik Krallık Kızılötesi Teleskopu ve Spitzer Uzay Teleskobu) kullanılmasını ve toplam 1.200 saatten fazla gözlem yapılmasını gerektiriyordu. Gökadaya olan uzaklık, Şili’de birlikte çalışan 66 radyo teleskopundan oluşan bir dizi olan Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizisi (ALMA) adlı başka bir alet kullanılarak doğrulandı.
HD1’i ilk keşfeden Tokyo Üniversitesi’nden bir gökbilimci olan Yuichi Harikane’ye göre, uzak mesafesi nedeniyle galaksiyi tespit etmek özellikle zordu: “700.000’den fazla nesneden HD1’i bulmak çok zordu. HD1’in kırmızı rengi, 13,5 milyar ışıkyılı uzaklıktaki bir galaksinin beklenen özelliklerine şaşırtıcı derecede iyi uyuyor ve onu bulduğumda tüylerimi diken diken ediyor.”
HD1 sadece çok uzak değil, aynı zamanda ultraviyole dalga boyunda alışılmadık derecede parlak. Bu, galaksinin daha yakın zamanda doğmuş galaksilerden önemli ölçüde farklı olabileceğini düşündürmektedir. Başyazar Fabio Pacucci, “Evrende oluşan ilk yıldız popülasyonu, modern yıldızlardan daha büyük, daha parlak ve daha sıcaktı” dedi. ifade† “HD1’de üretilen yıldızların bu ilk veya Popülasyon III yıldızları olduğunu varsayarsak, özellikleri daha kolay açıklanabilir. Aslında, Popülasyon III yıldızları normal yıldızlardan daha fazla UV ışığı üretebilir ve bu da HD1’in aşırı ultraviyole parlaklığını netleştirebilir.”
Bu aşırı uzaklık, galaksi hakkında daha fazla şey öğrenmeyi de zorlaştırıyor, bu nedenle farklı teleskoplardan bu kadar çok saat gözleme ihtiyaç duyuldu. Pacucci, “Bu kadar uzaktaki bir kaynağın doğasıyla ilgili soruları yanıtlamak zor olabilir” dedi. “Bu, bir geminin karada çok uzaklarda, fırtınanın ortasında ve yoğun sis içindeyken, dalgalandırdığı bayraktan milliyetini tahmin etmeye benziyor. Bayrağın bazı renklerini ve şekillerini görebilir, ancak bütünüyle değil. Sonuç olarak, uzun bir analiz oyunu ve mantıksız senaryoların dışlanması.”
Araştırma, dergide iki makalede yayınlandı. Astrofizik Dergisi ve Kraliyet Astronomi Topluluğu Mektuplarının Aylık Bildirimleri†
