sayesinde bulutta, üretilen ve depolanan veri miktarı ölçek ve hacim olarak patladı.
Kuruluşun her yönü veriler için donatılıyor, bu nedenle bu verilere dayalı olarak yeni operasyonlar inşa ediliyor ve her şirketi bir veri şirketi olmaya zorluyor.
Bunu yönlendiren en derin ve belki de aşikar olmayan değişimlerden biri, bulut veritabanının ortaya çıkmasıdır. Amazon S3, Google BigQuery, Snowflake ve Databricks gibi hizmetler, büyük hacimli veriler üzerinde hesaplamayı çözdü ve mevcut her kaynaktan veri depolamayı kolaylaştırdı.
İşletme, iyileştirilmiş müşteri deneyimleri ve yeni pazar yetenekleri sunabilme umuduyla ellerinden gelen her şeyi depolamak istiyor.
Veritabanı şirketi olmak için iyi bir zaman
CB Insights’a göre, veritabanı şirketleri son 10 yılda 8,7 milyar doları aştı ve bunun neredeyse yarısı, yani 4,1 milyar doları sadece son 24 ayda elde etti.
Snowflake ve Databricks’in çok yüksek değerleri göz önüne alındığında bu şaşırtıcı değil. Pazar, son dört yılda ikiye katlanarak neredeyse 90 milyar dolara ulaştı ve önümüzdeki dört yıl içinde tekrar ikiye katlanması bekleniyor. Peşinden gitmek için büyük bir fırsat olduğunu söylemek güvenli.
2021’deki veritabanı finansmanlarının sağlam bir listesi için buraya bakın.
Veritabanı büyümesi, kuruluştaki harcamaları artırıyor. Resim Kredisi: Venrock
20 yıl önce bir seçeneğiniz vardı: İlişkisel bir veritabanı
Günümüzde bulut, mikro hizmetler, dağıtılmış uygulamalar, küresel ölçek, gerçek zamanlı veriler ve derin öğrenme sayesinde yeni performans gereksinimlerini çözmek için yeni veritabanı mimarileri ortaya çıkmıştır.
Artık hızlı okuma ve hızlı yazma için farklı sistemlerimiz var. Ayrıca, özel olarak geçici analitiği veya yapılandırılmamış, yarı yapılandırılmış, işlemsel, ilişkisel, grafik veya zaman serisi olan veriler için ve ayrıca dizinlere, olaylara ve daha fazlasına dayalı olarak önbellek, arama için kullanılan veriler için sistemler vardır. .
Şaşırtıcı gelebilir, ancak bugün hala kritik uygulamalara güç veren Oracle örneklerinde milyarlarca dolar var ve muhtemelen hiçbir yere gitmiyorlar.
Her sistem, yüksek kullanılabilirlik, yatay ölçek, dağıtılmış tutarlılık, yük devretme koruması, bölüm toleransı ve sunucusuz ve tam olarak yönetilebilir olma gibi farklı performans gereksinimleriyle birlikte gelir.
Sonuç olarak, kuruluşlar ortalama olarak yedi veya daha fazla farklı veritabanında veri depolar. Örneğin, veri ambarınız olarak Snowflake’e, geçici analitik için Clickhouse’a, zaman serisi verileri için Timescale’e, arama verileri için Elastic’e, günlükler için S3’e, işlemler için Postgres’e, önbelleğe alma veya uygulama verileri için Redis’e, karmaşık için Cassandra’ya sahip olabilirsiniz. ilişki verileri veya dinamik şemalar için iş yükleri ve Dgraph*.
Tüm bunlar, tek bir bulutta birlikte konumlandığınızı ve sıfırdan modern bir veri yığını oluşturduğunuzu varsayar.
Bu hizmetlerden ve platformlardan sağlanan performans ve garanti düzeyi, beş ila 10 yıl önce sahip olduğumuzdan çok farklı bir düzeyde. Aynı zamanda, veritabanı katmanının yaygınlaşması ve parçalanması, giderek artan bir şekilde yeni zorluklar yaratmaktadır.
Örneğin, farklı şemalar ve sistemler arasında senkronizasyon, birden çok veritabanı arasında iş yükleri arasında köprü oluşturmak için yeni ETL işleri yazma, sürekli çapraz konuşma ve bağlantı sorunları, çok sayıda farklı sistem arasında aktif-aktif kümelemeyi yönetmenin ek yükü veya yeni kümeler veya sistemler çevrimiçi oluyor. Bunların her birinin farklı ölçeklendirme, dallanma, yayılma, parçalama ve kaynak gereksinimleri vardır.
Dahası, artık kurumsal ölçeğin bir sonraki sorununu çözmeyi amaçlayan her ay yeni veritabanlarımız var.
yeni çağ veri tabanı
Öyleyse soru şu ki, veritabanının geleceği bugün olduğu gibi tanımlanmaya devam edecek mi?
