Korku, aşırı dramatik kamera açıları, ucuz ani korkutmalar ve türe hakim olan utanç verici senaryolarla Hintli film yapımcılarının güçlü bir alanı değil, ancak Vikram Bhatt’ın son korku gerilim filmi Bloody Ishq bir şekilde daha da alçalmayı başarıyor. Film, kötü bir korku filminin tüm özelliklerini taşıyor, ayrıca mantıksız bir şekilde aşırı kullanılan çok kalitesiz CGI. Bhatt, görsel efektleri yalnızca hortlakları ve ele geçirilmiş insanları tasvir etmek için değil, görünüşte basit ve rutin çekimler için bile kullanmış. Bloody Ishq’ın yetersiz VFX’i filme karşı çalışıyor, olası tüm gerilimi kırıyor ve korku gerilim filminin heyecanını yok ediyor.
Filmin korkuyu etkili bir şekilde vereceği konusunda büyük umutlarım yoktu ama özellikle Bhatt’ın geçmişte korku türünde iyi filmler yaptığını düşünürsek, ortaya çıkanın dayanılmaz bir görsel kabus olacağını da beklemiyordum.
Bloody Ishq’ın temposu işkence gibi, sıkıcı anlatımların uzun bölümleri var
Bloody Ishq, Avika Gor’un karakterinin okyanusta boğulmasıyla başlar ve kaderi belirsizdir. Ancak hemen sonraki sahnede onu hastanede buluruz – her yeri süslenmiş bir şekilde – hafızasından aylar silinmiştir. Kısa süre sonra, kocası olduğunu iddia eden bir adam (Vardhaan Puri) tarafından izole edilmiş, lüks bir İskoç villasına götürülür.
İlk on dakika içinde, Gor’un Neha’sı bu adama neden aşık olamadığıyla ilgili çılgın bir krize giriyor (ı-ıı… çünkü hafıza kaybı yaşıyorsun ve onun hakkında hiçbir şey hatırlamıyorsun?), ondan şüpheleniyor ve onunla bir gece geçirdikten hemen sonra ona güvenmeye başlıyor. Tamam, Bay Bhatt, lütfen kadınları kandırmak için saçma fikirler üretmeyi bırakın.
Bu, absürt diyaloglar ve dengesiz sahnelerle dolu, çok sorunlu bir hikayenin sadece başlangıcı. Bir ruhun bir hayalet avcısını ele geçirdiği ve eşinin ona yardım etmek yerine sürekli film çektiği bir sahne var. Ayrıca, neredeyse çılgına dönmüş karısını yatıştırmaya çalışan bir kocayı da görüyoruz; bu, konuyu yatak odasına götürmelerini öneriyor. Daha da kötüsü, filmdeki hemen hemen her karakter, Bhatt’ın 1920’lere yakın değerli eserinin aksine, filmi modern bir hikaye olarak göstermek için konuşmalarının arasına zorla İngilizce kelimeler sıkıştırıyor.
Filmdeki sıradan sahneler bile özensizce düzenlenmiş gibi görünüyor
Neha’nın evinde güvenlik önlemlerini sıkılaştırmak yerine sürekli gizemli bir şekilde beliren tamamen ürkütücü bir kadını eğlendirdiğini görüyoruz. Amnezinin sadece hafızasını değil, aynı zamanda sağduyusunu da silip silmediğini merak etmeden edemiyor insan. Filmin 140 dakikalık süresi boyunca, karşılaştığı her şüpheli karaktere güvendiğini göreceksiniz.
Kabul ettiği gerçeğin çarpık versiyonu her on dakikada bir atlıkarıncadakinden daha fazla dönüş yapıyor. Aldığı tek mantıklı karar filmin son sahnesinde.
Film gerçek anlamda korku yaratmayı başaramıyor
Kahramanı saran aciliyeti ve huzursuzluğu ortaya koymak için acele eden Bhatt, tonla çok fazla uzlaşmaya vardı ve filmi yanlış bir notayla başlattı. Daha sonra daha doğal bir akış için kolayca hikayeye eklenebilecek şey, hikayenin başından itibaren ana fikrini oluşturuyor. Gor’un günlük pembe dizi tarzı performansı da yardımcı olmuyor, film aşırı oyunculuktan muzdarip.
Bhatt’ın yönetimi gerilimi oluşturmada başarısız oluyor, bu da korkuları tahmin edilebilir ve etkisiz kılıyor. CGI gülünç, kötü işlenmiş hayaletler ve ele geçirilmiş insanlarla. Bloody Ishq’ı sıradan bir izleme için tavsiye etmek zor ve belki de korku türünün hayranlarına önermek daha zor. Bloody Ishq’taki tek korkutucu şey işkence dolu temposu, acınası CGI ve kendi başlarına kabusa dönüşen aşırı dramatik performanslar. Bloody Ishq’tan her ne pahasına olursa olsun kaçının; akıl sağlığınız size teşekkür edecek.
Puan: 1/5
Bloody Ishq artık Disney+ Hotstar’da yayınlanıyor
