Web’in eski günlerinde, adı verilen bir uygulama Trillian AIM, Jabber, Yahoo! Messenger, IRC ve diğerleri.
Son zamanlarda, Twitter’ın kaçan kullanıcı tabanına ayak uydurmamı sağlayacak Trillian benzeri bir hizmet için can atıyordum, Trillian’ın bir zamanlar kullanıcıları birden çok IM hizmetine bağlaması gibi.
Yine de bunun iyi bir şey olacağından emin değilim.
Elon Musk Twitter’ın devralınmasından bu yana geçen günlerde, Twitter ağının önemli bir kısmı diğer uygulamalara geçti. Bu, birçok açık tarayıcı sekmesi ve iPhone klasörlerine doldurulmuş yeni uygulamalarla arkadaşlarıyla bağlantıda kalmaya çalışan Twitter kullanıcılarını bırakıyor.
Sorun şu ki, piyasa henüz “yeni Twitter” için bir kazanan seçmedi ve muhtemelen hiçbir zaman da olmayacak.
Çözmesi zor bir problem. Twitter’ın sihrini yeniden oluşturmak, kalp, retweet, @ yanıtı ve mesaj dizileri gibi benzer işlevlere sahip bir mikroblog aracını yeniden oluşturmak kadar basit değildir. Twitter’ın en büyük çekiciliği özelliği değil, topluluğuydu. Ve Onun adil ağ demek olmuştur azalmış son günlerde – Musk’ın tweet’lerine rağmen aksine. Twitter, iddia ettiği gibi kullanıcı kazanıyor olsa bile, aynı zamanda başkalarını da kaybediyor.
Musk başarılı olursa, Twitter’ın sayısı artabilir, ancak artık Twitter eskisi gibi olmayacak. Şirketin kendisi gibi, asıl insanlar gittiğinde heyecan, kıvılcım ve aidiyet duygusu da gider. Benim alanım, sonuçta, hala ortalıkta. Ama artık MySpace değil.
Veya başka bir deyişle: Twitter yaşamaya devam etse de bazı açılardan çoktan gitti.
Muhtemelen siz de hissetmişsinizdir. Musk’ın devralınmasından bu yana her gün, Twitter etkileşimimin çoğu artık beni ileti dizilerine ve tuhaf şeylere etiketleyen kripto trollerinden geliyor, botlardan pek ayırt edilemeyen insanların hesaplarından Musk’a hashtag’li övgüler geliyor. Bu arada, başka yerlerde ve artan sıklıkta gerçek konuşmalar yapılıyor.
Bu arada Twitter, ödül ve ceza sistemini yalnızca en performanslı, en huysuz, en çok için ikiye katlıyor gibi görünüyor. çılgın twit şefi Musk liderliğindeki posterler. Sonuç olarak, öyle görünüyor ki, Twitter bir topluluk değilse de bir eğlence ağı olarak yaşayabilir.
Bu arada, Twitter’ın OG kullanıcılarının çoğu web’in farklı bölümlerine kaçtı.
Daha fazla teknik uzmanlığa sahip olanlar, Mastodon’da bir ev bulmak için karmaşık katılım sürecinde gezinmeyi başarmış olabilir, ancak ilk benzerliklere rağmen bu bir Twitter klonu değil. Evrensel arama yok Doğrudan mesajlar farklı çalışır. Alıntı tweetler bir şey değil. Mobil uygulama yavaş. Arkadaş eklemek risklidir. Ve çok fazla kural var. (Twitter hakkında konuşmak için içerik uyarıları bile eklemeniz gerekiyor, orası o kadar hor görülüyor ki! Ve yine de Twitter kullanıcılarının, görünüşteki düşüşünden duydukları toplu üzüntü, şimdi tek konuşmak istediğimiz şey.)
Başka yerlerde, Twitter’ın medya kalabalığından bazıları, teknoloji dergisi Kara Swisher tarafından tavsiye edilen Post.News’i deniyor. Ancak henüz halka açılmadı ve mobil uygulaması yok. Artı, ağın kendisi, gazeteci üssü, bir çeşit… ciddi ve sıkıcı. (Üzgünüm ama Twitter’ı eğlenceli yapan medya Twitter değildi!)
Bazı gençler, üç kişilik ekibi lanet şeyi çalışır durumda tutamayan Hive için Twitter’dan ayrıldı. Ekip önemli güvenlik endişelerini giderdiği için şu anda çevrimdışı. Şirketin personel, finansman, güvenlik, mahremiyet ve işinin diğer önemli yönleriyle ilgili şeffaf olmaması – herkese “en iyiler” deme eğiliminden bahsetmiyorum bile – çok fazla güven uyandırmıyor.
Sonra çok sayıda alt Twitter var: Cohost, CounterSocial, Tribel, Koo vb.
Oh, ve sanırım biz Tumblr’ı tekrar kullanmak, fazla? Hangisi bir gün Mastodon milletine bağlanabilir? Substack şimdi Twitter mı olmak istiyor? Ve Anlaşmazlık?
Fakat bekle! Fazlası var. Twitter’ın kurucu ortağı Jack Dorsey, hem bir protokol hem de bir uygulama olan BlueSky adlı kendi merkezi olmayan Twitter’ını kuruyor. Ama BlueSky söylüyor ActivityPub’ı kullanmayacak — yani Mastodon ile konuşamayacak. İç çekmek.
Tüm alternatif Twitter örneklemesi devam etse bile, birçok Twitter kullanıcısı aslında tamamen ayrılmadı – yalnızca gönderilerini azalttılar veya çapraz gönderi yapıyorlar. Bir ayaklarını kapının dışında tutuyorlar ama sanki kendilerine gerçekten gitmeli miyim diye soruyormuş gibi arkalarına bakmaya devam ediyorlar. Şimdi zamanı mı? (Kendini işaret eder). Ne de olsa, Twitter’da gerçekten sonsuza dek çıkış yapmak için çok fazla şey oluyor gibi görünüyor.
Yorgunum. Bu soruna çözüm aranmaktadır. Ya da en azından bir karar. Oylama yapabilir miyiz, lütfen?
Sonunda – inşallah — sorun kendi kendine çözülecektir.
Belki de hangi şirketleri kullanacağımızı ahlak ve değerlerimize göre seçmediğimize topluca karar veririz. (Yoksa bizim işimiz Amazon Prime değil, yerel anne-baba mağazalarımız olurdu!) Belki de başımız öne eğik Twitter’a geri döner ve hiç ayrılmamış gibi davranırız.
Veya belki de sonunda hepimiz diğerlerinin yerine bir ağa yöneliriz ve bu da kendisini ağ olarak kabul edecek kadar ilgi görür. gerçek “Twitter 2.0.”
Ya da belki bir Twitter 2.0’a ihtiyacımız olmadığına karar verir ve daha küçük ağlara dağılmış olarak kalırız. Belki de doğru hareket budur. Belki de küresel kent meydanı, smaç fabrikası ve algoritma kavramlarını emekliye ayırmanın zamanı gelmiştir.
Belki de gerçekten konuşmak istediğimiz – performans sergilemek değil – bir grup insan bulmalıyız ve Twitter’ı geride bırakmalıyız.
