Torsten Ruether yeni filmi hakkında şunları söylüyor: “Bu gerçekten bir peri masalı, bir Oldenburg masalı.” Aparkat“Bu filmin bir araya gelmesi bir şekilde büyülü hissettiriyor.”
İki yıl önce Ruether, Almanya’nın önde gelen bağımsız film festivali Oldenburg’da ilk uzun metrajlı filmini sundu: Leberhakenbelirgin bir şekilde düşük bütçeli bir boks filmi Milyon dolarlık Bebek Vizyon: Yeni gelen Luise Großmann, hayal kırıklığına uğramış bir antrenörü (Hardy Daniel Krueger) kendisini öğrenci olarak alması için ikna etmeye çalışan, gelecek vaat eden genç bir boksör rolünde.
“Prömiyeri, açılış gecesini yaptık ve sonrasında partide bazı ABD’li yapımcılar yanıma gelip şöyle dediler: ‘Bu, Amerikan aşkının hikayesi. Aradan neredeyse 20 yıl geçti Milyon dolarlık Bebek. Bunu ABD için yeniden yapmak istiyoruz”
Uluslararası bir film festivali partisinde birkaç cin tonik üzerinden verilen sözler genellikle bankaya verebileceğiniz türden sözler değildir ancak Ruether bir senaryo üzerinde çalışmaya başladı. Temel olay örgüsünü korudu ancak aksiyonu Berlin’den New York’a aktardı ve Luise Großmann’ın karakteri Toni’ye dönüştü (kendisini yeniden canlandırıyor). Leberhaken rol Aparkat) birinci nesil bir Alman göçmene dönüştü ve eğitmen karakterini bir Afrikalı-Amerikalı yaptı. ABD versiyonu ayrıca ikinci bir zaman çizelgesi de içeriyordu: Yıllar sonra Toni’nin profesyonel boksta çok az başarılı menajerden biri haline geldiğini görüyoruz.
“Böylece filmi karşılaştırsak bile şunu görebiliriz: Milyon dolarlık Bebek, bizimki tamamen farklı bir köşeye düşüyor” diyor Ruether. “İlk başta Amerikalı ortaklarım çok rahatsız oldular çünkü ben çok farklı bir yaklaşım izliyordum. Bu ayrıcalıklı beyaz kız ile bu işçi sınıfı Afrikalı Amerikalı adam arasındaki ırksal ve sosyal çatışmaları hikayenin merkezine koymak yerine, ana itici gücün her iki tarafın da diğerine olan merakı olduğu bütünleştirici bir hikaye yaratmak istedim. ”
Senaryo etrafa yayıldı ve kast yönetmeni Michelle Lewitt (Transformatörler, melekler ve seytanlar) Afrikalı-Amerikalı antrenör Elliott Duffond rolüne bir isim belirlemek için bir toplantı ayarladı.
“Soho House’taydık ve bana şöyle dedi: ‘Ving Rhames hakkında ne düşünüyorsunuz?’ Ruether hatırlıyor. “Gülmeye başladım. Ona büyük bir isim istediğimi ama bir süperstar düşünmediğimi söyledim.”
Destekçileriyle kısa bir sohbet – Aparkatbeğenmek Leberhakenhiçbir ön satış, sübvansiyon fonu veya stüdyo parası olmadan tamamen bağımsız olarak finanse edildi – ve Ruether’in İmkansız görev Ve Pulp Fiction Los Angeles’ta dokuz günlük bir çekim için öde ya da oyna anlaşmasında yıldız
Ruether şöyle diyor: “Tüm sahneleri Ving ve Luise ile birlikte New York’ta spor salonu haline getirdiğimiz eski bir Los Angeles deposunda çektik.” “Ving ilk başta gergindi. 20 yıl boyunca gişe rekorları kıran filmleri çektikten sonra, günde iki replik yapmaya alışmıştı. Burada günde sekiz sayfa yapıyorduk. O bir canavardı. Konfor bölgesinin dışına çıktı. Ve sanırım bundan hoşlandı.”
Ruether, “tiyatro tarzında” diyaloglar çeken ve Toni ile Elliott arasındaki eğitim seansları gibi doğaçlama unsurlar içeren iki kamera kurdu. İki başrol arasındaki kimyanın anında oluştuğunu söylüyor.
“İkisi arasında ekrana da yansıyan gerçek bir merak vardı” diyor ve şöyle devam ediyor: “Bir çekimde ağır çantayla bir boks seansı çekiyorduk. 30-40 saniyelik bir çekim yapacaktım ama onlar o kadar ilgilendiler ki, o kadar büyüleyiciydi ki, kes diye bağırmam 40 dakika sürdü.”
Ruether, Toni’nin karakterinin başarılı bir boks menajeri olduğu, Rhames’in olmadığı bölümde ikinci ABD çekimine hazırlanırken, ilk çekimdeki materyali düzenleme için Berlin’e götürdü.
Ruether, “Ving’le yapılan çekimde çok fazla malzeme vardı ve hepsi çok iyiydi” diyor. “Editörüm Nora Lüders şöyle dedi: ‘Bundan sana tam bir film yapabilirim.’ Bu da beni şunu düşündürdü: Müzikte, bir şarkının Plugged ve Unplugged versiyonları fikriniz vardır. Neden filmimizin fişli ve fişsiz versiyonlarını yapamadık?”
Ruether’in yaptığı da tam olarak bu. “Bunlara hareketsiz ve ışıltılı versiyonlar diyoruz çünkü MTV’nin takılı ve fişsiz versiyonlarının telif hakkı vardır” diyor ve ekliyor: “Fakat Nora’nın kestiği ve Oldenburg’da prömiyeri yapılacak olan versiyon, hareketsiz versiyon. Daha sessiz, daha diyalog odaklı bir sanat filmi. Sting’in gitaristi Dominic Miller’ın müziğiyle.”
‘Köpüklü’ versiyonu AparkatRuether’in “daha ana akım, gişe rekoru kıran” olarak tanımladığı film, ortak yıldızlar Joanna Cassidy ve Jordan E. Cooper’ı içeriyor, müzik kolektifi Brass Against’in bir müziklerini içeriyor ve kurgusu Savannah Bayse tarafından yapıldı.
Ruether, “Sabit versiyondakiyle aynı malzemeyle sıfırdan başladı ama onu hiç görmemişti” diyor. “Ve ilk versiyonda kullanılan tek bir çekimi bile seçmedi. Bu yüzden bu filmlerin ikiz değil kardeş olduğunu söylemek isterim.”
ABD versiyonu Aparkat SAG-AFTRA’nın geçici anlaşmasıyla ikili saldırıların ortasında vuruldu. Ruether, “Bundan o kadar gurur duyuyorum ki, her gün sette SAG’dan biri vardı ve bence muhteşem bir iş çıkarıyorlar” diyor. “Ve biz, onların desteklemek istediği hiçbir stüdyosu, büyük destekçisi olmayan, gerçek anlamda bağımsız yapımlarız.”
Aparkatköpüklü versiyonu bu yılın sonlarında festival turuna çıkacak. Ruether şu anda her iki filmi de dünya çapındaki satış şirketlerinden satın alıyor.
“Ön satışımız yok, tamamen bize ait, böylece istediğimizi yapabiliriz” diyor. “Bunun bağımsız filmler için artık çok güzel bir nokta olabileceğini düşünüyorum çünkü en azından kışa doğru piyasada bir boşluk oluşacak, daha az film çekilecek ve gişe rekorları kıran filmler gelecek yıla ertelenecek. İnsanlar filmleri özleyecekler.”
