Hikayenin nasıl ilerlediğini hepimiz biliyoruz: Büyük bir asteroit uzaydan Dünya’ya düşüyor ve Yucatan Yarımadası’na çarpıyor. 100 milyon megatonluk kuvvet. Etki ortaya çıktı Tsunami dalgaları en iyi mil cinsinden ölçülür ve Güneş’i kapatan toz, is ve kükürtü havaya fırlattı ve kuşların ataları hariç tüm dinozorlar da dahil olmak üzere Dünya türlerinin yaklaşık %75’inin ölümüne neden oldu.
Şimdi bir bilim insanı ekibi, silikat tozunun kitlesel yok oluşta önceden tahmin edilenden daha büyük bir rol oynadığını öne sürüyor. Paleoiklim simülasyonlarını ve çarpışmanın tetiklediği malzemenin ayrıntılarını kullanan araştırmacılar, ince tozun asteroit çarpmasından sonra 15 yıla kadar Dünya atmosferinde kalmış olabileceğini ve bunun Dünya’yı önemli ölçüde (yaklaşık 27°F) soğutabileceğini belirlediler ( 15°C). Ekibin araştırması şuydu: yayınlanan Bu hafta Doğa Jeolojisi’nde.
Yıllar boyunca dinozorları ve 66 milyon yıl önce diğer birçok organizmayı tam olarak neyin öldürdüğüne dair farklı fikirler öne sürüldü. Ama ister Güneş’i engelleyen bir şey olsun volkanik faaliyet veya asteroit çarpmasından kaynaklanan serpinti sıklıkla kartlarda yer alır. 2020 yılında farklı bir araştırmacı ekibi orman yangını kurumunun olduğunu öne sürdüÇarpmanın etkisiyle kitlesel yok oluşu tetikledi. Ve 2021’de başka bir grup şunu buldu: dinozorların başı zaten dertteydi Büyük bir kaya şimdiki Meksika’ya çarpmadan önce.
Araştırmacılar, “neredeyse 2 yıl boyunca toz kaynaklı fotosentetik kapanmayı destekleyen” simülasyonlar yürüttüler. [years] çarpışma sonrası,” diye belirtti ekip makalede. “Kurum ve kükürtten kaynaklanan ek soğutma katkılarıyla birlikte bunun, Chicxulub etkisinin ardından birincil üretkenliğin felaketle sonuçlanan çöküşüyle tutarlı olduğunu öne sürüyoruz.”
Bitki yaşamının çoğu, güneş ışığını kimyasal enerjiye dönüştüren fotosentez işlemi yapmasaydı, bitkiler toptan ölecek ve besin zincirinde domino etkisine neden olacaktı. Yeni araştırmaya göre, çarpışmadan sonraki yaklaşık 620 gün (1,7 yıl) boyunca gezegen serin ve karanlık bir çorak araziye gömülmüş olacaktı. Hareketsiz bir aşamaya girebilen ve besin kaynakları konusunda seçici olmayan flora ve faunanın bu dönemi canlı geçirme olasılığı daha yüksekti.
Chicxulub etkisi o kadar yoğundu ki Deniz tabanında 50 metrelik dalgalar ve enkazın kuzey Dakota’ya kadar yağmasına neden oldu; burası son ekibin numune almak üzere çarpışmadan ince taneli malzeme topladığı yer. Alanın adı Tanis’tir ve asteroit çarpmasının hemen ardından ölen fosilleşmiş yaratıklar açısından zengin olmasıyla ünlüdür. Daha önce Tanis’ten alınan veriler şunu ortaya çıkardı: olay ilkbaharda gerçekleşti65 milyon yıl önce.
Belçika Kraliyet Gözlemevi’nden Belçika’daki Vrije Üniversitesi’nden jeokimyacı ve çalışmanın ortak yazarı Pim Kaskes, “Özellikle Kretase-Paleojen sınır tabakasının en üst milimetrelik ince aralığını örnekledik” dedi. serbest bırakmak. “Bu aralık, Chicxulub çarpma olayıyla ilgili son atmosferik ultra ince toz serpintisini temsil ettiği şeklinde yorumladığımız, çok ince ve tekdüze bir tane boyutu dağılımını ortaya çıkardı. Yeni sonuçlar, daha önce iklim modellerinde kullanılanlardan çok daha ince tane boyutu değerlerini gösteriyor ve bu husus, iklim yeniden yapılandırmalarımız için önemli sonuçlar doğurdu.”
Araştırmacılar, Chicxulub etkisinin serpintisini içeren jeolojik katman olan K-Pg sınırına ilişkin daha fazla çalışmanın, olaydan sonraki aylar ve yıllarda yaşamın tam olarak nasıl toparlandığını açıklığa kavuşturmaya yardımcı olacağını belirtti.
Daha: Daha Fazla Kanıt, Asteroitten Önce Dinozorların Başlarının Büyük dertte Olduğunu Gösteriyor
