Bilim insanları ilk kez asteroitlerdeki su moleküllerini tanımladı

NASA ve DLR’deki Alman Uzay Ajansı’nın ortak projesi olan emekliye ayrılmış Kızılötesi Astronomi Stratosferik Gözlemevi’nden (SOFIA) elde edilen verileri kullanarak, Güneybatı Araştırma Enstitüsü bilim adamları ilk kez bir asteroit yüzeyinde su molekülleri keşfettiler. Bilim insanları, FORCAST cihazını kullanarak silikat bakımından zengin dört asteroide baktılar ve bunlardan ikisinde moleküler suyun göstergesi olan orta kızılötesi spektral imzaları izole ettiler.

SwRI’den Dr. Anicia Arredondo, “Asteroitler gezegenin oluşum sürecinden kalanlardır, dolayısıyla bileşimleri güneş bulutsusunun neresinde oluştuklarına bağlı olarak değişir” dedi. kağıt içinde Gezegensel Bilim Dergisi keşif hakkında. “Suyun asteroitler üzerindeki dağılımı özellikle ilgi çekicidir, çünkü bu, suyun Dünya’ya nasıl ulaştırıldığına ışık tutabilir.”

Güneşe yakın yerlerde susuz veya kuru silikat asteroitler oluşurken, buzlu malzemeler daha uzakta birleşiyor. Asteroitlerin konumlarını ve bileşimlerini anlamak, bize güneş bulutsusundaki malzemelerin oluşumundan bu yana nasıl dağıldığını ve geliştiğini anlatır. Suyun güneş sistemimizdeki dağıtımı, suyun diğer güneş sistemlerindeki dağılımı hakkında fikir verecek ve su, Dünya’daki tüm yaşam için gerekli olduğundan, hem güneş sistemimizde hem de ötesinde potansiyel yaşamın nerede aranacağına yön verecek.

Arredondo, “İris ve Massalia asteroitlerinde açık bir şekilde moleküler suya atfedilen bir özellik tespit ettik” dedi. “Araştırmamızı ayın güneşli yüzeyinde moleküler su bulan ekibin başarısına dayandırdık. SOFIA’yı diğer cisimlerdeki bu spektral imzayı bulmak için kullanabileceğimizi düşündük.”

SOFIA, ayın güney yarım küresindeki en büyük kraterlerden birinde su molekülleri tespit etti. Hem ay hem de asteroitler üzerinde yapılan önceki gözlemlerde bir çeşit hidrojen tespit edilmişti ancak su ile onun yakın kimyasal akrabası olan hidroksil arasında ayrım yapılamamıştı. Bilim adamları, ay yüzeyine yayılmış bir metreküp toprakta hapsolmuş, kimyasal olarak minerallerle bağlanmış 12 onsluk bir şişe suya eşdeğer bir miktar tespit etti.

Arredondo, “Spektral özelliklerin bant kuvvetine dayanarak, asteroit üzerindeki suyun bolluğu güneşli ayınkiyle tutarlıdır” dedi. “Benzer şekilde asteroitlerde su, minerallere bağlanabileceği gibi silikat tarafından adsorbe edilebilir ve silikat çarpma camında sıkışıp kalabilir veya çözülebilir.”

Daha sönük iki asteroit olan Parthenope ve Melpomene’den gelen veriler kesin bir sonuca varmak için fazla gürültülüydü. FORCAST cihazının, eğer mevcutsa, su spektral özelliğini tespit edecek kadar hassas olmadığı görülmektedir. Ancak bu bulgularla ekip, daha fazla hedefi araştırmak amacıyla hassas optiklerini ve üstün sinyal-gürültü oranını kullanmak için NASA’nın önde gelen kızılötesi uzay teleskopu olan James Webb Uzay Teleskobu’nu görevlendiriyor.

Arredondo, “İkinci döngü sırasında Webb ile iki asteroit için ilk ölçümleri gerçekleştirdik” dedi. “Bir sonraki döngüde 30 hedefe daha bakmak için başka bir önerimiz var. Bu çalışmalar güneş sistemindeki suyun dağılımına ilişkin anlayışımızı artıracak.”