Bilim adamları, tropikler üzerinde alt stratosferde, iyi bilinen bahar Antarktika deliğininkiyle karşılaştırılabilir, ancak alan olarak kabaca yedi kat daha büyük, dört mevsim büyük bir ozon deliği ortaya çıkardılar. Gözlenen veriler, kozmik ışın güdümlü elektron reaksiyonu (CRE) modeliyle iyi bir uyum içindedir ve hem Antarktika hem de tropikal ozon delikleri için çalışan özdeş fiziksel mekanizmayı güçlü bir şekilde gösterir.
Kanada, Ontario’daki Waterloo Üniversitesi’nden bir bilim adamı olan Qing-Bin Lu, AIP Publishing tarafından yayınlanan AIP Advances’te, bozulmamış olanla karşılaştırıldığında yüzde 25’ten daha fazla ozon kaybı olan bir alan olarak tanımlanan, dört mevsim büyük bir ozon deliği ortaya koyuyor. atmosfer – tropikler üzerindeki alt stratosferde, ilkbaharda iyi bilinen Antarktika deliğinin derinliğiyle karşılaştırılabilir, ancak alanı kabaca yedi kat daha büyüktür.
Lu, “Tropikler gezegenin yüzey alanının yarısını oluşturuyor ve dünya nüfusunun yaklaşık yarısına ev sahipliği yapıyor” dedi. Tropikal ozon deliğinin varlığı, büyük küresel endişeye neden olabilir.
“Ozon tabakasının incelmesi, insanlarda cilt kanseri ve katarakt riskini artırabilen, insan bağışıklık sistemlerini zayıflatabilen, tarımsal üretkenliği azaltabilen ve hassas su organizmalarını ve ekosistemleri olumsuz yönde etkileyebilen, yer seviyesinde UV radyasyonunun artmasına neden olabilir. “
Lu’nun ozon deliği ile ilgili gözlemi, geleneksel fotokimyasal modellerle tahmin edilmediği için bilim camiasındaki meslektaşları için bir sürpriz oldu. Gözlemlediği veriler, kozmik ışın güdümlü elektron reaksiyonu (CRE) modeliyle iyi bir uyum içindedir ve hem Antarktika hem de tropikal ozon delikleri için çalışan özdeş fiziksel mekanizmayı güçlü bir şekilde gösterir.
Polar ozon deliğinde olduğu gibi, tropik ozon deliğinin merkezinde normal ozon değerinin yaklaşık yüzde 80’inin tükendiği bulunmuştur. Ön raporlar, ekvator bölgelerindeki ozon delinme seviyelerinin halihazırda büyük popülasyonları tehlikeye attığını ve bu bölgelere ulaşan ilişkili UV radyasyonunun beklenenden çok daha fazla olduğunu gösteriyor.
1970’lerin ortalarında, atmosferik araştırmalar, güneşin ultraviyole radyasyonunun çoğunu emen ozon tabakasının, başta kloroflorokarbonlar (CFC’ler) olmak üzere endüstriyel kimyasallar nedeniyle tükenebileceğini öne sürdü. 1985’te Antarktika ozon deliğinin keşfi, CFC’nin neden olduğu ozonun incelmesi olduğunu doğruladı. Bu tür kimyasalların yasaklanması ozon tabakasının incelmesinin yavaşlamasına yardımcı olsa da, kanıtlar ozon tabakasının incelmesinin devam ettiğini gösteriyor.
Lu, tropikal ve polar ozon deliklerinin, küresel stratosferde üç “sıcaklık deliği” oluşumunu yansıtarak, stratosferik sıcaklıkların soğutulması ve düzenlenmesinde önemli bir rol oynadığını söyledi. Bu bulgunun küresel iklim değişikliğini daha iyi anlamak için çok önemli olabileceğini söyledi.
Lu’nun keşfi, kendisinin ve meslektaşlarının yaklaşık yirmi yıl önce önerdiği, CRE tarafından başlatılan ozon tabakasını incelten mekanizmaya ilişkin önceki çalışmalara dayanıyor.
Lu, “Mevcut keşif, ozon tabakasının incelmesi, UV radyasyon değişimi, artan kanser riskleri ve tropik bölgelerdeki sağlık ve ekosistemler üzerindeki diğer olumsuz etkiler konusunda daha dikkatli çalışmaları gerektiriyor” dedi.
