Araştırmaya göre devasa yıldızların yoğun kalıntıları, saatte yüz milyonlarca kilometre hareket eden güçlü gaz ve toz jetleri üretiyor. yayınlanan geçen hafta Doğa.
Bazı büyük yıldızlar öldüğünde, kalıntıları nötron yıldızlarına dönüşür. Bu kalıntılar, kara deliklerin yanı sıra evrendeki en yoğun nesnelerden bazılarıdır ve daha esrarengiz kuzenleri gibi, nötron yıldızları da bazen maddeyi uzaya fırlatan jetlere güç verir. Nötron yıldızı jetleri genellikle kara deliklerden gelen jetlerden (özellikle galaksilerin kalbindeki aktif süper kütleli kara delikler olan kuasarlardan gelen jetlerden) daha sönüktür ve bu da onları gözlemlemeyi zorlaştırır.
Jetlerin her iki nesneden de tam olarak nasıl güç aldığı devam eden çalışmanın konusu. Ancak yeni araştırmaya göre, nötron yıldızı jetleri saniyede 70.836 mil (saniyede 114.000 kilometre) hızla seyahat edebiliyor; bu, ışığın üçte birinden biraz fazla bir hızdır; saniyede 186.282 mil, doğanın nihai hız sınırıdır. Büyüleyici bir şekilde, göreli etkiler zaman genişlemesi Ve uzunluk daralmasıhızlar ışık hızının onda birini aştığında gerçekleşmeye başlar.
Bilim insanları bunu, nötron yıldızları ile yoldaş yıldızların birbirlerinin yörüngesinde döndüğü sistemler olan nötron yıldızı ikililerinin tuhaflığı sayesinde belirlediler. Avustralya’daki Curtin Üniversitesi’nden astrofizikçi ve araştırmanın ortak yazarı James Miller Jones, nötron yıldızlarının “o kadar yoğun olduklarını, yakındaki bir yıldızın yüzeyinden malzeme çekebileceklerini” söyledi. ICRAR sürümü. “Bu gaz, çok çok sıcak ve yoğun hale geldiği nötron yıldızının yüzeyine spiral çizerek iniyor. Yeterli miktarda biriktiğinde yüzeyde nükleer füzyon reaksiyonları meydana gelmeye başlıyor.
Uzak yıldızlardaki termonükleer patlamalar, hızlandırıcıya basmanın kozmik eşdeğeridir. Patlamalar uzaya yayılan jet emisyonlarını tetikliyor.
Nötron yıldızı jetlerinin hızını bulmak için ekip, Avustralya Teleskop Kompakt Dizisini kullanarak radyo ve dalga boylarında ve Uluslararası Gama Işını Astrofiziği kullanarak X-ışını dalga boylarında iki nötron yıldızını (4U 1728-34 ve 4U 1636-536) gözlemledi. Laboratuvar.
Jetler normalde sabit bir akış halindedir, bu da malzemenin hızının zamanlamasını zorlaştırır. Ancak yıldızlar yüzeylerinde patlamaya yetecek kadar kütle biriktirdiğinde parlak X-ışınları yaymaya başladılar. Buna karşılık jetler alevlendi ve hızlarının ölçülmesi mümkün oldu.
Jetlerin hızı neredeyse nötron yıldızlarının kaçış hızı; yani bir parça malzemenin yıldızın çekim alanından kaçması için gereken hız. Çok yakın jet, ama puro yok. Araştırma, araştırmacıların jet oluşumu modellerine bilgi verecek ve ekibin sonraki adımları, nötron yıldızlarının boyutuna ve dönüş hızına bağlı olarak jetlerin hızının nasıl değiştiğini ortaya çıkarabilecek. Evrenin en ekstrem fiziğinden bazılarını anlamak açısından gelecek -kelimenin tam anlamıyla- parlak.
Daha: Uzayın Derinlerindeki Gizemli Bir Nesne 30 Yılı Aşkın Süredir Her 22 Dakikada Bir Yanıp Sönüyor
