Bilim adamları en hızlı dış gezegen sistemi için adayı görüyor

Gökbilimciler galaksimizin ortasında yedekte bir gezegenle cıvatalanan cılız bir yıldız keşfetmiş olabilirler. Onaylanırsa, çift en hızlı hareket eden dış gezegen sistemi için yeni bir rekor kırar, güneş sistemimizin hızını Samanyolu yoluyla neredeyse iki katına çıkarır.

Gezegen sisteminin saatte en az 1,2 milyon mil veya saniyede 540 kilometre hareket ettiği düşünülmektedir.

Sean Terry, “Bunun, güneş sistemimizde olsaydı, Venüs ve Dünya’nın yörüngeleri arasında yer alacak bir mesafede, düşük kütleli bir yıldızın etrafında dönen bir süper-neptün dünya olduğunu düşünüyoruz.” Dedi. Maryland Üniversitesi, College Park ve NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Merkezi. Yıldız çok zayıf olduğu için, bu yaşanabilir bölgesinin çok dışında. “Eğer öyleyse, bir hipervelocity yıldızı dönen ilk gezegen olacak.”

Terry liderliğindeki sonuçları açıklayan bir makale yayınlanmış içinde Astronomik dergi.

Hareket halindeki bir yıldız

Nesne çifti, şans hizalaması sayesinde 2011’de ilk olarak dolaylı olarak tespit edildi. Bir bilim adamı ekibi, eksoksetlerin varlığını ihanet eden ışık sinyallerini arayan MOA’dan (astrofizikte mikrolensing gözlemleri) arşivlenmiş verilerle (astrofizikte mikrolensing gözlemleri) taradı – işbirlikçi bir proje – Yeni Zelanda’daki Canterbury Mount John Gözlemevi Üniversitesi kullanılarak yapılan bir mikrolensing anketine odaklanan işbirlikçi bir proje – veya güneş sistemimizin dışındaki gezegenler.

Mikrolensing meydana gelir, çünkü kütle varlığı uzay-zamanın kumaşını çözer. Aradan geçen bir nesne bir arka plan yıldızının yanında sürüklendiğinde, yıldız eğrilerinden ışık, daha yakın nesnenin etrafındaki çarpık uzay-zaman boyunca ilerlerken ışık. Hizalama özellikle yakınsa, nesnenin etrafındaki çarpışma, arka plan yıldızının ışığını artırarak doğal bir lens gibi davranabilir.

Bu durumda, mikrolensing sinyalleri bir çift göksel cisim ortaya çıktı. Bilim adamları göreceli kitlelerini belirlediler (biri diğerinden yaklaşık 2.300 kat daha ağırdır), ancak kesin kitleleri yeryüzünden ne kadar uzakta olduklarına bağlıdır. Bir sayfanın üzerinde büyüteç tutup yukarı ve aşağı hareket ettirirseniz, büyütmenin nasıl değiştiği gibidir.

Yeni makaleyi birlikte yazan ve 2011’de orijinal çalışmayı yöneten Maryland Üniversitesi, College Park ve NASA Goddard’da kıdemli bir araştırma bilimcisi David Bennett, “Kütle oranının belirlenmesi kolaydır” dedi. ” gerçek kitlelerini hesapla. “

2011 Discovery ekibi, mikrolensed nesnelerin ya güneşimiz kadar büyük bir yıldız ve Dünya’dan yaklaşık 29 kat daha ağır bir gezegen ya da Jüpiter’in Dünya’dan daha küçük bir ayı ile yaklaşık dört kat daha yakın bir “haydut” gezegeni olduğundan şüphelendi.

Hangi açıklamanın daha muhtemel olduğunu anlamak için gökbilimciler Hawaii ve ESA’nın (Avrupa Uzay Ajansı) Gaia uydusundaki Keck Gözlemevi’nden veriler aracılığıyla aradılar. Çift haydut bir gezegen ve ay olsaydı, etkili bir şekilde görünmez olurlardı – mürekkep boşluğunda kaybedilen kanat nesneleri. Ancak bilim adamları, alternatif açıklama doğru olsaydı yıldızı tanımlayabilirler (yörüngede gezegen görmek çok zayıf olurdu).

Yaklaşık 24.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan güçlü bir şüpheli buldular ve Samanyolu’nun galaktik çıkıntısına-yıldızların daha yoğun bir şekilde paketlendiği merkezi merkez. Star’ın 2011 ve 2021’deki konumunu karşılaştırarak, ekip yüksek hızını hesapladı.

Ama bu sadece 2B hareketi; Ayrıca bize doğru veya bizden uzaklaşıyorsa, daha da hızlı hareket etmelidir. Gerçek hızı, Galaksinin saatte 1,3 milyon milin biraz üzerinde veya saniyede yaklaşık 600 kilometre kaçış hızını aşacak kadar yüksek olabilir. Eğer öyleyse, gezegensel sistem gelecekte milyonlarca yıl boyunca galaksiler arası uzayı geçmeye mahkumdur.

“Yeni tanımlanan yıldızın 2011 sinyaline neden olan sistemin bir parçası olduğundan emin olmak için, başka bir yıl içinde tekrar bakmak ve doğru miktarı ve doğru yönde hareket edip etmediğini görmek istiyoruz. Sinyali tespit ettik, “dedi Bennett.

Maryland Üniversitesi’nden bir araştırma bilimcisi Aparna Bhattacharya, “Yüksek çözünürlüklü gözlemler, yıldızın aynı pozisyonda kaldığını gösteriyorsa, o zaman sinyale neden olan sistemin bir parçası olmadığından emin olabiliriz.” Dedi. Yeni makaleyi birlikte yazan College Park ve NASA Goddard. “Bu, haydut gezegen ve exomoon modelinin tercih edildiği anlamına gelir.”

NASA’nın yaklaşmakta olan Nancy Grace Roman uzay teleskopu, bu tür hızlı yıldızların etrafında nasıl yaygın gezegenlerin olduğunu bulmamıza yardımcı olacak ve bu sistemlerin nasıl hızlandığına dair ipuçları sunabilir. Görev, Galaktik Bulge hakkında bir anket yapacak ve büyük bir alan görünümünü net çözünürlükle eşleştirecek.

“Bu durumda MOA’yı geniş görüş alanı için kullandık ve daha sonra daha keskin çözünürlükleri için Keck ve Gaia’yı takip ettik, ancak Roman’ın güçlü görüşü ve planlanan anket stratejisi sayesinde ek teleskoplara güvenmemiz gerekmeyecek,” söz konusu. “Roman her şeyi yapacak.”