Çürüyen bir cesedin kokusunu alırsanız, bu iki şeyden biri olabilir: gerçek bir çürüyen ceset veya -eğer şanslıysanız- titan arum adı verilen dev kokulu bir çiçek. Artık bilim insanları bu ikonik bitkinin keskin aromasının ardındaki moleküler nedenleri belirlediler.
Dartmouth College’dan G. Eric Schaller liderliğindeki bir ekip, titan arumun kokusunu yönlendiren moleküler mekanizmalara ve aynı zamanda çiçeklenmeden hemen önce tetiklenen ısınma yeteneğine ışık tuttu. Yeni bir çalışmak4 Kasım’da PNAS Nexus’ta yayınlanan makale, ilk kez titan arumun putresin adı verilen bir kimyasal içerdiğini ortaya koyuyor. Putresin bilinen bir bileşik olmasına rağmen, bitkinin kendine özgü kokusunu yaratmada önemli bir rol oynadığı titan arumda ilk kez tanımlanıyor.
Dartmouth Koleji’ne göre, uygun bir şekilde “ceset çiçeği” olarak adlandırılan titan arum, aslında spadix adı verilen ve 3,7 metreye kadar büyüyebilen devasa bir merkezi sap içindeki minik çiçeklerden oluşan bir kümedir. ifade. Spadix’in tepesindeki sivri uç, ek olarak adlandırılır. Çiçekler genellikle her beş ila yedi yılda bir, spathe adı verilen taç yaprağı benzeri bir tabaka, spadix’in tabanından fincan benzeri bir şekle dönüştüğünde çiçek açar.
Bu noktada, spadix ve apendiks, termojenez adı verilen bir süreçte ısınmaya başlar ve bu, spadix’i çevre sıcaklığından 20 Fahrenheit dereceye kadar daha sıcak hale getirebilir. Açıklamaya göre termojenez hayvanlarda bilinen bir özellik (insanlarda titreme gibi), ancak bitkilerde daha az yaygın ve daha az anlaşılıyor. Kısa bir süre sonra bitki kendine özgü çürüyen et kokusunu salıyor: Bitkinin üremesine yardımcı olacak böcekleri çekmeyi amaçlayan kükürt bazlı bileşiklerden oluşan bir karışım.
Moleküler biyolog Schaller yaptığı açıklamada, “Çiçeklenmeler nadir ve aynı zamanda kısa ömürlü, bu nedenle bu olayları incelemek için yalnızca küçük bir penceremiz var” dedi.
Schaller ve meslektaşları, genetik ve kimyasal analiz için birkaç çiçeklenme döneminde yerel ceset çiçeklerinden (Dartmouth’un Yaşam Bilimleri Serasında yaşayan Morphy adlı 21 yaşındaki bir örnek) doku örnekleri topladılar. Genetik açıdan, titan arum’u çıkarıp sıraladılar RNA Bitkinin termojenezinde ve kokusunda hangi genlerin rol oynadığını anlamak için.
Schaller, “Bu, hangi genlerin ifade edildiğini görmemize ve apendiks ısınıp koku yaydığında hangilerinin özellikle aktif olduğunu görmemize yardımcı oluyor” diye açıkladı.
Biyologlar, ceset çiçeğinin çiçeklenmesinin erken döneminde toplanan numunelerin, diğer numunelerle karşılaştırıldığında bitkilerde kükürt taşınması, kükürt metabolizması ve ısı üretimi ile ilişkili genlerin daha yüksek ekspresyonunu gösterdiğini buldu.
Dartmouth ekibi aynı zamanda bitkilerin özelliklerini incelemek için Missouri Üniversitesi’nden araştırmacılarla da işbirliği yaptı. amino asitler—proteinlerin yapı taşları—üzerinden kütle spektrometresi (kimyasal maddeleri tanımlamak için kullanılan bir teknik). Sonuçlar, RNA analizinin zaten önerdiği şeyi doğruladı: Yüksek seviyelerde metiyoninSülfür içeren bir amino asit olan , çiçeklenme başlangıcından itibaren doku örneklerinde mevcuttu. Açıklamaya göre metiyonin, ısıtıldığında kolayca buharlaşan ve keskin kokular üreten kükürt bazlı bileşiklerin öncüsüdür.
Bununla birlikte bilim insanları, titan arum’un spathe’sinden alınan örneklerde beklenmedik bir şey de tespit etti: Arum üretiminin öncüsü olarak görev yapan daha yüksek düzeyde bir amino asit. putresinçürüyen et kokusundan sorumlu olan bileşik.
Bu çalışma, ceset çiçeğinin sıcak ve kokulu mekanizmalarına (dünyadaki bazı seraların neden her yarım on yılda bir gizemli bir cinayet gibi koktuğunu) moleküler düzeyde ışık tutan ilk çalışmadır. Daha sonra Schaller, ceset çiçeğinin açmasının ardındaki tetikleyicileri ve aynı alandaki birden fazla çiçeğin bu süreci senkronize edip etmeyeceğini araştırmayı planlıyor. Sanki daha fazla kokuya ihtiyacımız varmış gibi…
