Bilim insanları olduğuna dair ilk kesin kanıtı bulmuşlardır. Ay yerli soy gazlar olan helyum ve neon Toprakmanto.
Science Advances dergisinde yayınlanan keşif, Ay’ın Dünya ile başka bir gök cismi arasındaki büyük bir çarpışma ile oluştuğunu varsayan, şu anda tercih edilen “Dev Etki” teorisi üzerindeki zaten güçlü kısıtlamalara katkıda bulunuyor.
Aynı zamanda Ay’ın ve potansiyel olarak Dünya’nın ve diğer gök cisimlerinin nasıl oluştuğunu anlamaya yönelik bulmacanın önemli bir parçasını temsil eder.
Çalışma için, ETH Zürih ekibi, bir Antarktika koleksiyonundan elde edilen altı ay meteorit örneğini analiz etti. NASA. Göktaşları, magmanın Ay’ın içinden fışkırıp hızla soğumasıyla oluşan bazalt kayalardan oluşur.
Oluşumlarından sonra, kayayı kozmik ışınlardan ve özellikle güneş rüzgarından koruyan ek bazalt katmanlarıyla kaplı kaldılar. Soğutma işlemi, magmada bulunan diğer mineraller arasında ay camı parçacıklarının oluşumuyla sonuçlandı.
Ekip, cam parçacıkların güneş gazlarının kimyasal parmak izlerini (izotopik imzalar) koruduğunu keşfetti: Ay’ın iç kısmından gelen helyum ve neon. Bulguları, Ay’ın Dünya’ya özgü soy gazları miras aldığını kuvvetle desteklemektedir.
ETH Zürih’ten Patrizia Will, “Ay yüzeyindeki herhangi bir maruziyetle ilgisi olmayan Ay’dan gelen bazaltik malzemelerde ilk kez güneş gazları bulmak çok heyecan verici bir sonuçtu” dedi.
Bir atmosferin koruması olmadan, asteroitler sürekli olarak Ay’ın yüzeyini yağdırır. Ay Kısrağı olarak bilinen uçsuz bucaksız düzlüklere benzer şekilde, lav akışının orta katmanlarından meteorları fırlatmak için muhtemelen yüksek enerjili bir darbe gerekti.
Sonunda kaya parçaları, göktaşları şeklinde Dünya’ya doğru yol aldı. Bu göktaşı örneklerinin çoğu, Kuzey Afrika çöllerinde veya bu durumda “soğuk çöl”de toplanmıştır. Antarktika manzarada fark edilmeleri daha kolay.
NASA’nın 70.000 onaylı meteoritten oluşan geniş koleksiyonunun neresine bakılacağını bilmek, ileriye doğru atılmış büyük bir adımı temsil ediyor.
ETH Zürih Profesörü Henner Busemann, “Meteoritik malzemelerde ağır asil gazları ve izotopları incelemek için bir yarış olacağına kuvvetle inanıyorum” dedi.
Yakında araştırmacıların, tanımlaması daha zor olan ksenon ve kripton gibi soy gazları arayacağını tahmin ediyor. Ayrıca ay meteoritlerinde hidrojen veya halojenler gibi diğer uçucu elementleri de arayacaklar.
“Bu tür gazlar yaşam için gerekli olmasa da, bu soy gazların bazılarının ayın vahşi ve şiddetli oluşumundan nasıl kurtulduğunu bilmek ilginç olurdu. Bu tür bilgiler, jeokimya ve jeofizik bilim adamlarının daha genel olarak nasıl olduğunu gösteren yeni modeller oluşturmalarına yardımcı olabilir. Bu tür uçucu elementlerin çoğu, güneş sistemimizde ve ötesinde gezegen oluşumunda hayatta kalabilir, “dedi Busemann.
FacebookheyecanLinkedin
