Kozmik radyasyon, Mars’ın gelişiminin önündeki en önlüklerden biri olmaya devam etmektedir. Tony S. önderliğinde bir bilim adamları ekibi tarafından yapılan yeni bir çalışma, Langley Nasa Araştırma Merkezi’nden zayıf, bu sorunu çözmek için yeni yaklaşımlar sunuyor.
Mars’a uçuş sırasında astronotlar kozmik radyasyona uzun süreli maruz kalmaya maruz kalacaklar. Artemis-1 misyonu sadece birkaç hafta sürse de, bilim adamlarının kırmızı gezegene giden gelecekteki ekipler için riskleri tahmin etmek için kullanabileceği radyasyon etkileri hakkında değerli veriler sağladı.
Bilim adamları, uzun uzay uçuşları ile sağlık risklerini değerlendirmek için board dedektörlerinden bilgisayar modelleri ve verileri kullandılar. Bilgiler ISS, Orion uzay aracı, Biosentinel CubeSat ve Mars yüzeyindeki alıcılarla toplanmıştır. Bu, Mars yolculuğu için eksiksiz bir görev profili oluşturmayı mümkün kıldı.
Kozmik radyasyon, astronotlar ve uzay aracı için bir tehlike oluşturan iki ana formla temsil edilir. Güneş partikülleri özellikle güneş ışığı sırasında yoğundur ve galaktik kozmik ışınlar, derin boşluktan çok kalıcı radyasyonun sabit bir akışıdır.
Çalışmanın sonuçları ekibin mevcut modellerin doğruluğunu değerlendirmesine izin verdi. Tahminlerin, ISS için% 10-25, uzun alan koşulları için% 4 ve Mars yüzeyi için% 10 doğrulukla gerçek ölçümlere karşılık geldiği ortaya çıktı. Bu doğruluk seviyesi, mevcut modellere ve gelecekteki görevler için radyasyon korumasını planlamaya güvenmektedir.
Bununla birlikte, bilim adamları ayrıca, korumaya yönelik geleneksel yaklaşımların galaktik kozmik ışınlara karşı büyük ölçüde etkisiz olduğunu bulmuşlardır. Bazı durumlarda, aşırı ekranlama veya yanlış malzeme seçimi, ikincil partiküllerin oluşumu nedeniyle radyasyon etkisini bile arttırabilir. Bu, malzeme ile bir çarpışmada “birincil radyasyon”, başlangıç radyasyonundan daha tehlikeli olabilen bir yeni parçacık kaskadı oluşturduğunda olur.
Çalışma, radyasyon seviyelerinin konuma ve spesifik koruma konfigürasyonlarına bağlı olarak önemli ölçüde farklı olduğunu göstermiştir. Bu, etkili radyasyon koruma sistemlerinin oluşturulması üzerinde çalışan mühendisler için ciddi bir sorun yaratır.
Kozmik radyasyonla ilişkili riskleri anlamak, uzay gemilerinin nasıl tasarlandığını doğrudan etkiler ve yakın yörüngenin sınırlarının ötesinde görev planlamada önemli bir rol oynar.
