Yeni arkeolojik ve jeolojik kanıtlar, Güney Amerika kıyı şeridinin 620 mil uzunluğundaki bir bölümü boyunca nüfusları harap eden eski bir depreme işaret ediyor. yaklaşık 3800 yıl önce. Ancak kanıtlar da gösteriyor ki, etkilenen topluluklar başa çıkmanın yollarını buldu.
Yeni Science Advances’in yazarları kağıtŞili Üniversitesi’nden antropolog Diego Salazar tarafından yönetilen , büyük kuzey Şili sismik boşluğu boyunca 9,5 büyüklüğünde bir depremin kanıtlarını sunuyor ve bu da büyük ve yıkıcı tsunamiler yarattı. İnsanlar için O zamanlar kurak kıyı Atacama çölünde yaşayan bu doğal afet, “olağanüstü sosyal bozulmaya” neden oldu. bilim adamları yazıyor ve ilham veriyor kıyı boyunca esnek başa çıkma stratejileri.
“Tonun yeni bilgisinin bölgede gelecekteki sismik ve tsunami tehlike değerlendirmelerine dahil edilmesi gerekiyor ve ayrıca tüm Pasifik havzası, ”dedi çalışmanın ortak yazarı ve Şili Üniversitesi’nde bir jeolog olan Gabriel Easton bana bir e-postada. Yeni bulgu, “potansiyel sosyal sonuçları olan, dünya çapında dalma bölgelerinde çok büyük depremlerin olasılığına” işaret ediyor.
mega bindirme depremi ve ilişkili tsunami korkunç olmalı. Karşılaştırıldığında, 2004 Hint Okyanusu depremi ve 2011 Tōhoku depreminin ikisi de M9.1’de kayıtlıdır ve her ikisi de yıkıcı tsunamiler doğurmuştur. Sadece bilinen diğer iki deprem1960 Şili depremi M9.5’te ve 1964 Alaska depremi M9.2’de yaklaşın.
Kıyı Atacama çölü, Nazca ve Güney Amerika levhalarının yitim teması nedeniyle süper güçlü depremlere karşı hassastır. Easton, bu levhaların her yıl 6,5 milimetre hızla birleştiğini ve dalma depremlerine (bir levha diğerinin altına itildiğinde) neden olduğunu söyledi. 1877’de tam olarak bu bölgeyi vuran M8.8 depremi. 3.800 yıl öncesine ait olduğu varsayılan deprem, 640 mil uzunluğundaki (1.000-kilometre) yırtılma.
G/O Media komisyon alabilir
Atacama çölü binlerce yıldır insanlara ev sahipliği yapmıştır. Şili’nin bu bölgesindeki yerli halk, Changolar olarak anılır, bu nedenle “keşfettiğimiz çok büyük deprem ve tsunaminin meydana geldiği sırada Changos’un atalarının bu kıyılarda yaşadığını söylemek mümkündür”, Easton dedim.
Yeni çalışmadaki bulgular hem jeolojik hem de arkeolojik kanıtlara dayanıyordu. Ekip, radyokarbon tarihlemeli, deniz kabuğuyla kaplı antik deniz tabanının bölümleri olan yükselmiş kıyı birikintilerini yedide konumları, yaklaşık 3.800 yıllık bir yaş kuruyor. Antik tsunami yataklarının analizi de benzer bir sonuç verdi. Onlar ayrıca Taltal bölgesindeki San Ramón madenindeki arkeolojik katmanları etkileyen benzer yaşta bir çatlak buldu.
Easton, “Arkeolojik alanlarda, özellikle Taltal bölgesindeki Zapatero bölgesinde, arkeolojik birimlerin kanıtladığı sistematik ve göze çarpan kültürel değişiklikler bulduk” dedi. “Arkeolojik kanıtlar, yaklaşık 3.800 yıl önce kıyı şeridine daha yakın olan tüm bölge boyunca mezarlıkların konumunda bir değişikliği içeriyor. ve bu tarihten sonra sistematik olarak ondan uzaklaştı.
Toplamda, ekip, tamamı bu dönemden kalma, yıkılmış veya aşınmış beş farklı bölgede binaları belgeledi; ikincisi, terk edildiğinin bir işaretiydi. Bir maden sahasındaki kapsamlı faaliyetler durduruldu, genel olarak insan faaliyetleri azaldı ve varsayılan felaketten sonra bu bölgedeki siteler daha az nüfuslu hale geldi.
Atacama çölünde yaşayan avcı-toplayıcı-balıkçılar açıkça etkilendiler, ancak özellikle dirençli olduklarını gösteren arkeolojik kanıtlarla çaresiz değillerdi. resneklik burada demektir “insan topluluklarının sosyo-çevresel bir rahatsızlıktan sonra meydana gelen değişiklikleri absorbe etme kapasitesi, uzun vadeli adaptasyonlarına izin veriyor”, bilim adamlarını araştırmalarında yazıyorlar. “Bu anlamda, insan toplumları, kültürel olmayan topluluklardaki dirençli davranışı karakterize eden ‘şok öncesi duruma dönüş’ün aksine, farklı tarihsel dayanıklılık yörüngeleri izlerler.”
Gazeteye göre deprem ve tsunamiden sonra kıyıda kalan insanlar yerleşim yerlerini daha yüksek yerlere taşımış gibi görünüyor, ancak alt yerleri balıkçılık gibi göreve özgü amaçlar için kullanmaya devam ettiler. Daha yüksek yerlerdeki yerleşimler oldukça uzun bir süre devam etti ve en az 500 ila 700 CE’ye kadar sürdü.
Salazar bana bir e-postada “Bunların kullanılan en belirgin dayanıklılık stratejileri olduğunu düşünüyorum” dedi. o not etti bunlar insanlar çevrelerine ilişkin içgörüleri elde tutmanın yanı sıra onların teknolojileri—bu yüzden felaket öncesine göre daha az insan olmasına rağmen, yine de aynı kaynakları ve aynı şekilde kullanmayı başardılar.
Felaketin yarattığı sözlü anlatımların veya geleneklerin bu kadar uzun süre devam edip etmediğini bilmek zor. Ne olursa olsun, gazete diyor ki, Bulgular “bu olayların büyüklüğünü, sıklığını ve kaynaklarını yeterince değerlendirmek için uzun zamansal ölçeklerin dikkate alınması gerektiğini ve insan toplumlarının bu sosyo-doğal afetlerle yüzleşmek için izlediği farklı yörüngeleri anlamanın bize gelecekte bunları nasıl ele alacağımızı öğretebileceğini göstermektedir. ”
Gerçekten de, bir önemli ders burada. Ssüper güçlü depremler meydana gelir binlerce yıllık frekanslarda, ama bu yapmamız gerektiği anlamına gelmez onlar için plan yapmayı ertele. Bilim adamları, Şili ve Peru kıyılarının açıkça savunmasız olduğunu söylüyorlar ve tehlike değerlendirme politikalarımız buna göre ayarlanmalıdır.
