Beyaz Gürültü incelemesi: cesur, garip ve hayal kırıklığı yaratan

beyaz gürültüYazar-yönetmen Noah Baumbach’ın yeni Netflix filmi, agresif bir şekilde tuhaf, parçalanmış bir dram. Zaman zaman, film kasıtlı olarak o kadar yapay ve hicivli hissettiriyor ki, Robert Downey Sr gibi ikonik film absürdistleri tarafından yapılan filmlere daha çok benziyor. diğer ana akım Hollywood tekliflerinden daha fazla. Diğer zamanlarda, film o kadar renkli yapılmış ve görsel olarak gösterişli ki, daha çok şuna benziyor: Dünya Dışı ET olduğundan daha fazla, söyle, Putney Swope.

Film, başka bir deyişle, iddialı ve uyarlamalar söz konusu olduğunda, beyaz gürültü olabildiğince cesur ve pişmanlık duymadan garip. takdire şayan bir şey var beyaz gürültüAslında, ezici tuhaflığı ve bizimkine benzeyen veya bizimki gibi hissettiren bir dünyada var olduğunu iddia etmeyi bile tamamen reddetme şekli. Baumbach’ın infazının cüretkarlığı, bununla birlikte, beyaz gürültü aslında çalışır. Nihayetinde, film, uyumlu veya zorlayıcı bir film yapımından çok, uyarlama sanatında takdire şayan derecede yaratıcı bir egzersiz gibi geliyor.

Don DeLillo’nun 1985 tarihli aynı adlı romanından uyarlanmıştır. beyaz gürültü Hitler Çalışmaları programıyla büyük ün kazanan bir üniversite profesörü olan Jack Gladney’in (Adam Driver) yanı sıra eşi Babette (Greta Gerwig) ve dört çocuğunu takip ediyor. Filmin ilk 25 dakikası, çoğunlukla tamamen kurgulanmıştır. Baumbach’ın son filmi, açılış perdesi boyunca izleyicilere yalnızca Gladney’leri değil, aynı zamanda filmin geçtiği 1980’lerin Amerika’sının dengesiz versiyonunu da sunuyor – neredeyse herkesin sessiz bir ritimle ve iğrenç, aşırı resmi bir şekilde konuştuğu bir yer. genellikle sadece en kayıtsız ve kendini beğenmiş üniversite sosyal çevrelerinde duyulabilen konuşma tarzı.

Baumbach, kredisine göre, karakterlerinin doğal olmayan davranışlarına ve konuşma kalıplarına tamamen eğiliyor. Bunu yaparken, sürekli olarak yükseltebilir beyaz gürültü‘ın 136 dakikalık çalışma süresi boyunca hicivli yanı, ama aynı zamanda Gladney’lerin de asla gerçek insanlar gibi hissetmemelerini sağlıyor. Bunun yerine, karakterler tamamen Baumbach ve DeLillo’nun fikirleri için kap işlevi görüyor ve bu da doğası gereği duygusal bir ayrılık yaratıyor. beyaz gürültü garip bir şekilde düz hissetmek. 2019 geliyor evlilik hikayesiBaumbach’ın bugüne kadarki en açık yürekli ve duygusal açıdan yankı uyandıran filmi olarak duran , onun film yapımcılığına bu kadar kasıtlı ve soğuk bir çabayla geri döndüğünü görmek inkar edilemez bir şekilde şok edici.

bu arada dedi beyaz gürültü Baumbach’ın kariyerinin duygusal açıdan en cansız filmlerinden biri olarak sağlam bir şekilde yer alan hikayesi, bir yönetmen olarak kaslarını daha önce hiç izin verilmeyen şekillerde esnetmesine izin veriyor. Baştan sona saçılmış böylesine gerçek, Spielbergvari harika anlar bile var. beyaz gürültü Baumbach ve görüntü yönetmeni Lol Crawley’in aslında yaptıkları hicivli Amerikan yorumu yerine daha basit bir bilim kurgu macerası üzerinde çalışmak için bir araya gelmelerini dileyerek filmden ayrılmamak zor.

Baumbach’ın görsel hüneri en çok film boyunca belirgindir. beyaz gürültütamamen DeLillo’nun “Havadaki Zehirli Olay” olarak bilinen romanından bir olay etrafında dönen ikinci perde. Yanıcı maddelerle dolu yakındaki bir kamyonun ölümcül kimyasallar taşıyan bir tren vagonuyla çarpışmasının ardından Gladney’ler ve komşuları, kendilerinin ve kasabalarının üzerinde gezinmeye başlayan sarmal kara buluttan kaçmak zorunda kalır. Baumbach kamera arkasında çekim yapıyor beyaz gürültü‘ın orta nokta tahliye sahneleri, önceki filmlerinde hiç kullanmadığı bir tür enerji ve kaygan bir tarza sahip.

Baumbach doldurur beyaz gürültü‘in Havadaki Zehirli Olay sekansı, filmin geri kalanında mevcut olmayan bir düzeyde altta yatan korku ve gerilime sahip. Bu özellikle, Baumbach’ın o kadar ustalıkla çektiği bir benzin istasyonunda gece geç saatlerde tehlikeli bir duraklama için doğrudur, bu da sizi neden daha önce tam teşekküllü bir bilim kurgu filmi çekmeyi hiç denemediğini sormanıza neden olacak. Danny Elfman’ın her zamanki gibi görkemli bestesinin sahnenin merkezinde yer almasına ve en parlak şekilde parlamasına da bu anlarda izin verilir.

Afedersiniz, beyaz gürültü Jack ve Babette’in filmin son perdesi için normal hayatlarına dönmelerine izin vermeden önce Airborne Toxic Event’te yalnızca belirli bir süre harcıyor. beyaz gürültü, buna karşılık, daha önce açılış perdesine hakim olan son üçte biri boyunca aynı düzeyde duygusal ayrılığa geri döner. Film, bu bölümde hem Babette hem de Jack’in ortak ölüm korkuları hakkında durmaksızın fikir yürütmeleri için yer açıyor, ancak beyaz gürültü bu sahnelerde kendi yapay katmanlarını asla yeterince kaldırmaz. Sonuç olarak, Babette ve Jack’in korkuları ve endişeleri asla gerçek veya gerçek duygular gibi hissettirmez. Bunun yerine, fikirler listesinde daha çok madde işaretine benzeyen noktalarla karşılaşırlar. beyaz gürültü keşfetmeye o kadar kararlıdır ki.

Filmin içine kapanık, hicivli yaklaşımı, yetenekli yıldızlarının çoğunu tamamen çıkmaza sokuyor. Yalnızca Driver, kendi katıksız iradesiyle, karakterine gerçek insanlığa benzeyen herhangi bir şey aşılayabilir. beyaz gürültü diğer aktörlerinden herhangi birinin benzer bir şeyi başarmasına izin vermeyecek kadar kendinden emindir. Sonunda, film nihayetinde zamanını kendi yapay dünyasının sığ ucunda yüzerek geçirmekten çok memnun görünüyor ve bu, hiçbir teknik şovmenliğin çözemeyeceği bir sorun.

beyaz gürültü şu anda Netflix’te yayınlanıyor.