Bir hafta önce Berlin Film Festivali en kötüsüne hazırlanıyordu.
Geçen ay Sundance’te gerçekleşen olası Filistin yanlısı protestoların yanı sıra, Alman film endüstrisi ve yerel aktivistler tarafından yapılacak çok daha büyük bir gösteri, kırmızı halıyı tamamen kapatabilecek gibi görünüyordu. Berlinale’nin, Almanya’nın aşırı sağcı Alternatif für Deutschland (AfD) partisinin üyelerini bu geceki açılış galasına davet etme kararı üzerine öfke büyüyordu. Çoğu Alman endüstrisinden olan 200’den fazla film profesyoneli, kararın festivalin “empati, farkındalık ve anlayış” yeri olma yönündeki resmi taahhüdüyle “uyumsuz” olduğunu belirten açık bir mektup yayınladı.
Devlet tarafından finanse edilen Berlinale, açılış gecesine düzenli olarak Berlin eyalet parlamentosunun 100 üyesini davet ediyor. Parlamento, seçilmiş tüm partilerden üyelerin yer aldığından emin olarak konukları seçer. 2017’den bu yana buna AfD de dahil.
“Her zaman davet ediliyorlar ve küçük bir daire içinde kendi başlarına duruyorlar, kimse onlarla konuşmuyor.”
dedi bir eyalet parlamentosu temsilcisi, siyasi konularda konuşma yetkisine sahip olmadıkları için isimsiz olarak konuşuyor.
Ancak AfD’nin artan radikalleşmesi (yakın zamanda yapılan bir araştırma, AfD’nin iktidara gelmeleri halinde etnik olmayan Almanları toplu olarak sınır dışı etme planlarını ortaya çıkardı) ve anketlerde artan desteği, ülkede birçok kişinin partinin Almanlar için temel bir tehdit oluşturup oluşturmadığını sorgulamasına neden oldu. demokrasi. Haftalardır yüz binlerce Alman AfD karşıtı gösterilerde yürüyor ve partinin kapatılması yönünde çağrılar yapılıyor.
Geçen perşembe Berlinale ani bir u dönüşü yaparak beş AfD üyesini davetli listesinden çıkardı. Berlinale yönetmenleri Mariëtte Rissenbeek ve Carlo Chatrian, bu hareketi “açık demokrasiden yana net bir duruş” olarak nitelendirdi.
AFP haber ajansından Berlin merkezli ABD’li gazeteci Deborah Cole, “Her hafta sonu 1000’lerce insan sokaklarda AfD’yi protesto ederken, sanırım Berlinale az önce salonu okudu” diyor. “Dünyanın dört bir yanından gelen yıldızların yer aldığı ilk Siyah jüri başkanının (Lupita Nyong’o) olduğu açılış gecesinde dikkatlerin AfD’li politikacılar üzerinde olması korkunç bir bakış olurdu ve skandal olurdu. Tabii ki ilgiden kim hoşlanırdı?
Davetsiz sağcılar şimdiden festivalin U dönüşünden siyasi sermaye çıkarmaya çalışıyor. AfD’li siyasetçi Gunnar Lindemann X’e başvurarak davetin reddedilmesini Yahudilerin Nazi yönetimi altında toplumdan dışlanmasıyla karşılaştırdı.
“Karşılaştırma oldukça markayla ilgili ama aynı zamanda o kadar hayret verici ki protokolün iyi olduğunu düşünüyorsunuz, ancak bu insanların işleri var. [at the Berlinale]”diyor Cole.
Her zaman böyle değildi. 2019’da dönemin Berlinale direktörü Dieter Kosslick, AfD üyelerini açıkça festivale davet ederek onları Varşova gettosundaki yaşamın gerçekliğine dair bir belgesel izlemeye teşvik etti.
Cole, “Ve bunun için büyük bir alkış aldı” diyor. “Fakat Alman siyaseti değişti. Bu
İlginç bir aydınlanma fikri; her beş Alman seçmenden birinin AfD’ye oy vereceğini söylediği bir dönemde, doğu Almanya’da üç önemli seçim yaklaşırken, bu insanlara sinema aracılığıyla ulaşmanın mümkün olduğu fikri. AfD’nin kalesi, pek çok kişiye Berlinale’nin artık karşılayamayacağı bir lüks gibi geliyor.”
Herkes aynı fikirde değil. Almanya Kültür Bakanı Claudia Roth festivalin kararını destekledi. Sözcüsü, son dönemdeki açıklamaların “AfD’nin bu ülkedeki vatandaşların büyük bir kısmını haklarından mahrum etmeyi ve sınır dışı etmeyi nasıl düşündüğünü” çok açık bir şekilde ortaya koyduğunu ve bunun “Almanya’dan, Avrupa’dan ve dünyadan film yapımcılarının ırkçı ve ırkçıların cezalandırılmasını sağlamaya kararlı olduklarını anlaşılır hale getirdiğini” söyledi. Demokrasi düşmanlarının Berlinale’de yeri olmamalıdır.”
Ancak Berlin belediye başkanının sözcüsü Kai Wegner, “Berlinale kararlarına saygı göstererek” “eşit muamele ilkesine göre hareket etmeye” devam edeceklerini ve AfD üyelerini Berlinale veya başka yerlerdeki etkinliklerine davet edeceklerini söyledi.
Aynı şey, 18 Şubat’ta Berlin’de düzenlenen ve Alman endüstrisinin mutlaka katılması gereken popüler NRW devlet resepsiyonu için de geçerli. Berlinale’nin U Dönüşü sonrasında Alman medyasına konuşan bir NRW sözcüsü, AfD ile ilgili olarak “Hiçbir şeyin değişmediğini” söyledi. Almanya’nın federal hükümeti gibi eyalet hükümetinin de “tüm seçilmiş temsilcilere” “eşit davranılması” gerektiği görüşünde olduğuna dikkat çekti.
Berlinale, AfD’nin dönüşüyle muhtemelen açılış gecesinde bir halkla ilişkiler felaketinden kurtuldu. Ancak karara ilişkin tartışma daha yeni başlıyor.
