“Anakaya Evleri Holokost sitelerinde olan insanların yaşanmış gerçeklerini yakalar ”diyor, izleyicileri“ şiddet izlerinin günlük yaşamın dokusuna karmaşık bir şekilde dokunduğu manzaralar aracılığıyla izleyicileri almayı vaat eden bir gözlemsel belgesel olan Kinga Michalska’nın uzun metrajlı filmi için bir özet okuyor. ” Nazi Konsantrasyonu ve Ölüm Kampı Auschwitz-Birkenau’nun kurtuluşunun son 80. yıldönümünden kısa bir süre sonra 18 Şubat Salı günü Panorama Dokumente dizisindeki Berlin Film Festivali’nin 75. baskısında dünya prömiyerine ayarlandı.
Film Bugün Holokost sitelerinde yaşayan insanlar perspektifinden Polonya’nın psikolojik bir portresini boyar. “Bir dizi samimi vinyet sayesinde film geçmişin bu gölgelerini araştırıyor” diye vurguluyor. “Küçük bir kız, bir zamanlar toplama kampı olarak hizmet veren bir psikiyatri hastanesinde arkadaşını ziyaret ediyor; Polonyalı bir Yahudi, ülkenin dört bir yanından sayısız Yahudi kurbanın dağınık kalıntılarını kurtarma ve koruma görevini üstlenir; Katolik bir aile, kasabaları yıllık anma için hazırlanırken savaş zamanı pogromunda Polonya karmaşıklığını tartışır. Bu arada, Birkenau köyündeki (futbol) hayranları yerel takımlarının zaferini kutluyorlar. ”
Thr Montreal, Kanada’da Filmoption tarafından üretilen, doktorun karmaşık hafıza, sorumluluk ve travma arazisinde gezinen insanları nasıl takip ettiklerini ve yaşamayı nasıl öğrendiklerini nasıl takip ettiklerini düşünen özel bir ilk görünümlü fragmanını paylaşabilir. rahatsız edici çelişkilerle. Berlinale web sitesi, “Distopik bir hediyede şiddetli bir geçmişin yankıları yankıları” diyor.
Kanada merkezli bir Polonyalı queer görsel sanatçı ve film yapımcısı olan Michalska, “Kim ve Neyin Tarihi Yapan” konusundaki ilgileri göz önüne alındığında, “Bellek, Kimlik, Yerinden Etme ve Bizi rahatsız eden şeyler” incelemelerini inceliyor.
‘Ana kaya’
Hanna Linkowska/Filmoption International’ın izniyle
Michalska, “Polonya’da doğup büyüdüm ve Kanada’ya taşınana kadar hayatımın çoğunu orada yaşadım” diyor. Thr filmin ilhamı hakkında. “Ben Yahudi değilim, ama ailem ve okulum sayesinde Holokost hakkında genel bir anlayışla büyüdüm. Filmin ilhamı banal bir anda geldi. Ailemle bir tatil planlıyordum. Polonya’nın en büyük eğlence parkını ziyaret edecektik. Konaklama ararken, en yakın otelin Auschwitz şehrinde bulunduğunu keşfetmek için şok oldum. Anneme, ‘Bu parka gidemeyiz. Kamptan sadece 20 kilometre uzakta! ‘ Ve cevapladı, ‘Şey, eğer göremiyorsan, o zaman yeterince çok. Zaten hepimiz Yahudi mezarlarında yaşıyoruz. Bu, Varşova’nın Muranów bölgesindeki partiye gitmekten nasıl farklı? ‘ Bu yorum bana gerçekten vurdu. ”
Anneleri onlara Auschwitz’in elbette, korkunç bir Nazi konsantrasyonu ve ölüm kampının yeri olduğunu, aynı zamanda insanların bugüne kadar yaşadığı bir şehir olduğunu hatırlattı. “Gerçekten yoğun bir uyumsuzluk anıydı,” diye hatırlıyor Michalska. “Eğlence parkına gittik ama Auschwitz şehrinde kalmadık. Ama benim için görünmez bir gerçeklik olduğunu ve bu konuda bir film yapmam gerektiğini fark ettim. Polonya’da bu kadar keskin ve her yerde bulunan bu kontrastı nasıl görmemiştim? Ve Auschwitz şehrinde yaşayan bu insanları nasıl değerlendiriyorum? Hiç orada bulunmadım. Bu yüzden benimle kendi önyargılarım ve kör noktalarımla yüzleşti. ”
Yaratıcı çoğunlukla bir fotoğrafçı olarak çalışıyor, ancak filmin Holokost sitelerinde yaşayan kutuplara ses vermek için daha uygun bir ortam olduğunu düşünüyor. “İlk başta, bazı fotoğraflar çekmeye çalıştım ve hemen fotoğrafların yakalamak istediğim gerçeği tercüme etmeyeceğini fark ettim. Bu yüzden kendime film yapımı öğretmek zorunda kaldım. ” Ve senarist ve yönetmen Michalska, Dop Hanna Linkowska ve editörler Omar Elhamy ve Paul Chotel ile yakın bir şekilde çalıştı: “Birçok harika işbirlikçim vardı.”
Umutları diyaloğu teşvik etmektir. “Holokost hala Polonya’da çok hassas bir konu. Hala çok siyasallaştı ”diyor Michalska Thr. “Katılımcılarıma açıklık ve merakla yaklaştım. Bir insan bağlantısı bulmaya çalışarak nereden geldiklerini dinlemeye ve anlamaya çalıştım. Onların bakış açılarını saygıyla sunmak için elimden geleni yaptım. Bana göre her zaman bir diyaloga sahip. ” Film yapımcısı ayrıca “konuya yönelik çok farklı ilişkiler ve tutumlar” göstermek için bilinçli bir çaba kaydetti.
Anakaya İzleyiciye tarihin ağırlığı hakkında hatırlatır. “Ben kişisel olarak hissediyorum. Sanırım bu yüzden bu filmi yaptım ”diyor yönetmen. “Herkesin böyle hissettiğini sanmıyorum. Ama bu akılda kalıcı hissediyorum. Ve Polonya suçundan uzak durmak istemedim. Bunun inkar gerçekten güçlü (bazı yerlerde). ”
Başlık ne kadar erken veya geç yaptı Anakaya Geliyor mu? “Oldukça geç geldi. Tüm bu parçaları ve yerleri birbirine bağlayan şey toprak ve altında olan, tüm bu kemikler toprağımıza gömülür. Jeolojiden tarih katmanları fikrini yakalayabilecek bir metafor arıyordum. Ana kakının çifte anlamını seviyorum. ”
Fragmanı izle Anakaya altında.
