Batı Cephesinde Her Şey Sessiz incelemesi: Savaş cehennemdir

Roman Batı cephesinde her şey sakin o zamanlar tarihsel bir perspektif gibi görünen şeyden yazılmıştır. Öncelikle geçtiği Birinci Dünya Savaşı’ndan 10 yıl sonra geldi ve Alman çatışma gazisi Erich Maria Remarque tarafından yazıldı. Yine de 1928’de çıkan romanın savaşın son günlerinde ölen bir Alman askerinin hikayesinde önemli bir ek eksikti: daha yaklaşmakta olan savaş.

Orijinal film uyarlaması, 1930’da ilk Akademi Ödülleri’nde En İyi Film ödülünü kazanmasına rağmen aynı sorunu yaşıyordu. Bununla birlikte, filmin Netflix’i daha yeni vuran yeni Almanca versiyonu, Birinci Dünya Savaşı’nı daha geniş bir tarihsel bakış açısından daha tam olarak bağlamsallaştırabiliyor. Bunu yaparken, orijinal romanın mesajını tamamen baltalamadan bir şekilde karmaşıklaştırır.

Not: Bu inceleme, Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok için arsa spoiler içerir.

Savaşın sefaleti

Özünde, her sürümü Batı Cephesinde Her Şey Sessiz idealizmin gerçeklikle buluştuğu andır. Uğruna savaştığı davaya inanan ve ulusunun çabalarına katkıda bulunabileceğini kanıtlamak isteyen genç bir Alman askeri olan Paul Bäumer’i takip ediyor. Batı Cephesine çarptığı anda, bu savaşın acımasız, şiddetli, kirli ve anlamsız olduğunu keşfeder. Arkadaşlarını, bir zamanlar sahip olduğu tüm umut kırıntılarını ve sonunda kendi hayatını kaybeder.

Yeni uyarlama, bu temel fikirlerin çoğunu yerinde tutar, ancak Paul’ün hikayesini, çoğu savaşın son günlerinde geçecek şekilde bir şekilde yoğunlaştırır. Bunu yaparken, Almanya teslim olmaya hazırlanırken, müzakerelere veya müzakerelerin eksikliğine odaklanan ikincil bir komplo ortaya koyuyor. Bu filmin anlattığına göre, teslimiyet şu anda bile bir aşağılamaydı. Herhangi bir tarih öğrencisi, savaşın sona ermesinin ardından Almanya’nın yoksulluğa ve kaosa sürüklenmesiyle aşağılanmanın daha da kötüleştiğini bilir.

Yine de bize bu müzakereleri göstermek, Paul’ün nihayetinde hayatta kalma mücadelesinin ne kadar anlamsız olduğunun da altını çiziyor. Bir çatışmanın sonuna geliyor, ama bu çatışma gerçekten sadece geçici bir erteleme. Daha çok savaş, daha çok şiddet olacak, o kadar ki, ilk anlamsız savaşta ölenlerin anısını gölgede bırakacak.

Barış bile kavgayı bitirmez

Anlamsız bir barış gibi hissettiren şeyi daha da güçlendirmek için, savaşın sonunda çileden çıkan ve Alman gururunu kaybetmek olarak hissettiği aşırı sağcı bir askeri zihin olan General Friedrich’le de tanıştık. Birinci Dünya Savaşı’nı sona erdiren ateşkesin 11 Kasım’da saat 11’de başlaması gerekiyordu ve Friedrich, tek amacı kendi egosunu yatıştırmak olan bir son dakika saldırısı başlatmaya karar verdi.

Almanların masallarını bacaklarının arasına sıkıştırmak yerine gururla dışarı çıkmalarını istiyor. Tabii ki, olan tek şey, Paul dahil, daha fazla insanın sefil ölümler yaşaması; ölmeleri gerekmiyordu.

Sadece 15 dakikalık bir savaşın ardından barış başladığında, çatışmayı sona erdirir. Ancak bu noktada, savaşın asla gerçekten bitmeyeceğini kesinlikle anlıyoruz. Tekrar toparlanmadan önce bir süre duracaktır.

Bu, yönetmen Edward Berger ile senaryoyu Berger’le birlikte yazan Leslie Patterson ve Ian Stokell’in kasıtlı bir seçimi. Romandan gelmese de, savaşların yalnızca çok gururlu bir adam yüzünden yapıldığı fikrini pekiştiriyor. Bu tür şiddet bu yüzden oluyor ve bu yüzden, en azından bu versiyonuna göre Batı cephesinde her şey sakinasla gerçekten bitmeyecek.

Savaşın tüm güzelliği ve dehşeti

Her iyi savaş filmi gibi, Batı cephesinde her şey sakin savaş karşıtı olmaya çalışıyor. Savaş karşıtı bir film yapmanın bile mümkün olup olmadığı hakkında çok şey yazıldı ve bu filmde savaş filmlerinin karşılaştığı tüm olağan sorunlar var. Askerler bir tür kan ve çamur karışımıyla kaplanmış olsalar bile nefes kesici güzellikte. Sinematografi, çarpıcı gün doğumlarını, çorak ağaçları ve iki düşman siperi arasındaki mesafenin gerçek hissini yakalar.

Savaş sekansları da hem korkunç hem de harika. Olanlardan tamamen dehşete düşmeniz gerektiğini bilseniz bile, onlar tarafından tamamen zorlanıyorsunuz. Batı cephesinde her şey sakin tamamen savaş karşıtı olamayacak kadar havalı, ama gerçekten yapmaya çalıştığı şey bu değil.

Bunun yerine, bu film savaşın berbat olduğunu öne sürüyor, evet, ama aynı zamanda kaçınılmaz. Bu şekilde, tipik savaş filmlerinden bile daha umutsuz, çatışmayı önlemek için hiçbir şey yapılamayacağını ve gerçekleştiğinde, tüm propagandaların önerebileceği kadar kahramanca ve ilham verici olmadığını öne sürüyor. Savaş acımasızdır, savaş cehennemdir ve savaş dokunduğu her şeyi yok edecektir.

Elbette bu, savaşmak için hiçbir neden olmadığı anlamına gelmiyor. İkinci Dünya Savaşı, Müttefik Güçlerle savaşanlar için, “doğru” nedenlerle savaşmaya en yakın taraftı. Yine de, bu bir savaş ve onun yerine yaşayabilecek bir sürü insan ölecek. En kötü yanı, elbette, savaş durduğunda savaşın bitmemesi ve barış zamanı fikrinin kendisi bir yanılsamadır.

Bakmaya değer bir savaş hikayesi

Bulunacak pek umut yok Batı cephesinde her şey sakin, Paul’ün hayatının o son anları hariç. Son bir hendek savaşına zorlandı ve savaşın anlamsızlığını hissedebilse de, yine de olduğu gibi görev yapan bir asker gibi savaşıyor. Bu son dövüş kaybettiği dövüştür, ancak bir Fransız askeri tarafından sırtından bıçaklandıktan sonra, nefes alıp etrafına bakmak için bir dakikası vardır. Gördüğü şey gri gökyüzü ve kül, ama onun yolunda güzel bir manzara. Bu, savaştan ayrı olmayan, ancak ayrılmaz bir şekilde onunla bağlantılı bir barış anıdır. Göründüğü kadar iç karartıcı, belki de hepsi bu.

Batı cephesinde her şey sakin şu anda Netflix’te yayın yapıyor.