Başıboş inceleme: Yazın kedi dostu oyunu

Stray, benzersiz satış noktası konusunda çok açık sözlüdür: bir kedi olarak oynayabilirsiniz.

Bu USP, sosyal medyanın evinin yolunu bulma görevinde sevimli bir sokak kedisinin patilerine adım atma fikrinden memnun olduğu için PlayStation konsoluna özel önemli bir yayın öncesi ilgi kazandı.

Video oyunlarının, oyuncuların uzak gezegenlerde büyük bilimkurgu maceralarını deneyimlemelerine veya tüm diyarları kurtarmaya yönelik kendi fantastik kahramanlarını yaratmalarına izin verdiği düşünüldüğünde, sadece bir kedi olarak oynama kavramının bu kadar geniş bir çekiciliğe sahip olması belki de biraz şaşırtıcıdır. Ama sonra yine insanlar Gerçekten kediler gibi.

Geliştirici BlueTwelve Studio’nun kedigiller için de büyük bir yakınlığı olduğu açık. Ve büyük ölçüde Stray, çoğumuzun evimizi paylaştığı sevecen ama bağımsız evcil hayvanlara sevgi dolu bir övgü gibi geliyor. Ancak Stray’in yalnızca tek bir hile üzerine kurulu bir oyun olduğuna yanlışlıkla inanmayın: Stray’de direkleri tırmalamaktan ve süt tabaklarını alıştırmaktan daha fazlası var.

Stray, dikkat çekici derecede ayrıntılı bir dünyayı keşfetme şansı sunuyor ve dört pençe üzerinde gezinmek, yalnızca dünyanın birçok sırrını çözmenin verdiği hazzı artıran benzersiz bir bakış açısı sunuyor. Oyunun oyuncuya biraz daha meydan okumaması ve her şeyin çok çabuk bitmesi çok yazık. Ancak Stray, kediler hakkında pek de çıldırmayanlar için bile dikkate değer benzersiz bir deneyimdir. Tam Stray incelememiz için okumaya devam edin.

Başıboş inceleme: Hikaye

Stray’in açılış anları harika sakin. Oyun, huzurlu bir uykudan uyanan kedi kahramanı ile başlar ve bir kediyi kontrol etmenin nasıl bir şey olduğunu öğreneceğiniz birkaç eğlenceli andan sonra, tüylü arkadaşlarınızla birlikte terk edilmiş bir tesisin kalıntılarını keşfetmeye başlarsınız.

Çelik kirişlerin üzerinden atlayıp yosun kaplı borular boyunca koşarken kediniz derin bir deliğe düşer ve gizemli bir yeraltı şehrinde uyanır. Bu garip yerde hiç kimse yok, sadece günlük hayatlarını sürdüren ve ürkütücü bir şekilde neon ışıklı sokaklarda dolaşan insansı robotlar, ama aynı zamanda garip bir şekilde davetkar siberpunk dünyası.

Göreviniz basit: yüzeye geri dönüş yolunu bulun. Bu görevi de tek başınıza üstlenmek zorunda değilsiniz. Birkaç arkadaş canlısı robottan yardım alıyorsunuz, ancak en önemlisi, sırtınıza bağlı B-12 adlı küçük bir drone arkadaşınız var. Bu küçük adam, hem oyun aksiyonu açısından hem de şaşırtıcı derecede merak uyandıran irfan parçalarını süslemek için kullanışlıdır.

Anlatı ara sahneleri nadirdir, ancak Stray’in hala bir ana hikayesi var. Bununla birlikte, yüzeye geri dönmenin bir yolunu bulmaya çalışmakla ilgili başlangıçtaki öncülünün ötesinde gelişmeyen güzel bir barebone hikayesi. Bununla birlikte, ilerlemeye devam etmek için size yeterli motivasyonu veriyor ve son şaşırtıcı derecede dokunaklı, oyunu oldukça öngörülebilir olsa da genel olarak tatmin edici bir sonuca getiriyor.

Stray’in hikayesi ağırlıklı olarak arka koltukta olsa da – sonuçta, aslında kimseyle iletişim kuramayan bir kedisiniz – hala ortaya çıkarılacak çok sayıda isteğe bağlı bilgi var. Gidilen yoldan çıkın ve geniş şehrin kasvetli tarihini canlandıran koleksiyon hatıraları bulacaksınız. Diğer oyunlarda bu tür manyetikler yoğun bir iş gibi gelse de, Stray’de dünyaya hoş geldiniz rengi kattıkları için aramaya değer.

Başıboş inceleme: Oynanış

Stray’de kahramanın sadece standart bir günlük kedi olduğunu not etmek önemlidir. Eşsiz güçlerle dolu, çeşitli sibernetik geliştirmelerle yükseltilebilen veya bir tür biyomutana dönüşebilen bir kedi değil. Normal bir ev zencefil kedisidir ve onun gibi oynar.

Kanepeleri ve kilimleri tırmalamaktan, su birikintilerinden su içmeye ve belli belirsiz rahat görünen herhangi bir şeyde uyumaya kadar düzenli kedi aktiviteleri yapma fırsatına sık sık sahip olursunuz (aslında tüm gerçek dünya saatini uyuklamak için bir Kupa vardır). Ve özel bir miyav düğmesi, istediğiniz zaman kendinizi sesli bir şekilde ifade etmenizi sağlar.

Muhtemelen ilk otuz dakikanızı, her bir ses klibini birden çok kez duyana kadar görünen her şeyi çizmeye ve miyav düğmesine basmaya aşık olan Stray ile geçireceksiniz. Bununla birlikte, kedilerin sıklıkla yaptığı çeşitli şeyleri yapmak oldukça hızlı bir şekilde yaşlanır ve ilk birkaç bölümden sonra, iç kediliğinizi ifade etmek için bu fırsatlar, anlamlı oyun mekaniklerinden çok dikkat dağıtıcı şeyler gibi hissettirir. Kendinizi yüzeyleri beklediğinizden daha hızlı çizilmeden bırakırken bulabilirsiniz.

Neyse ki Stray’de bir kedinin yapacağı gibi dünyayla etkileşim kurmaktan daha fazlası var. Her ne kadar oyun her şeyi biraz fazla basit tutsa da. Platform oluşturma, şehri nasıl geçtiğinizin büyük bir parçasıdır. Ancak atlama her zaman bağlamsaldır ve tek bir düğmeye basmak sizi otomatik olarak bir yerden diğerine yönlendirir. Bu, atlamalarınızı yanlış zamanlamanın bir yolu olmadığı için herhangi bir platform oluşturma dizisinde başarısız olmanızı imkansız hale getirir. Kedinizin izlemesi gereken rota çok fazla yönlendirildiği için bazı platform bölümlerinde başıboş da oldukça kısıtlanmış hissedebilir.

Küçük etli yaratıklardan kaçmanız gereken kovalamaca sekansları ve ölümcül elektrikli oklar atan dronların sizi avlamaya çalıştığı gizli bölümlerle işler daha da karışıyor. Ne kovalamaca ne de gizli unsurlar özellikle karmaşık değildir, ancak her ikisi de çok ihtiyaç duyulan çeşitliliği ekler – son bölümlerde bahisleri artırmaya gerek yok.

Bununla birlikte, Stray’deki en büyük keyif anları, karmaşık ayrıntılara sahip şehri keşfetmekten gelir. Bir kedinin bakış açısından böylesine çarpıcı bir yeri gezmek asla eskimez ve oyunun anlamlı koleksiyonları nedeniyle her köşeyi ve bucağı aramak için bolca teşvik vardır.

Özellikle iki bölüm öne çıkıyor çünkü sanal tasmadan düzgün bir şekilde çıkmanıza izin veriyorlar. Bu bölümler sizi küçük bir açık alanda serbest bırakır ve daha fazla ilerlemek için birden fazla hedefi tamamlamanızı gerektirir. Her iki segment de özellikle kafa tırmalamaz – bir sonraki yapmanız gereken her zaman açıkça işaretlenir – ancak aynı şeyi büyük ölçüde ödüllendirirler ve oyunun en büyük gücü olan keşfetmeye öncelik verirler.

Stray’in en talihsiz hatası, neredeyse yeterince olmaması. Kredileri yaklaşık beş saat içinde devirdim, hala birkaç koleksiyon parçası var, ancak kapsamlı bir oyunun bile sekiz saatten uzun sürmesi pek mümkün değil. Oyuncuların daha fazlasını istemesi tartışılabilir bir değerdir, ancak Stray, kedi arkadaşınıza veda etmeye hazır olmadan önce sona erer.

Başıboş inceleme: Görseller ve ses

Stray, PS5’te harika görünüyor. Oynanabilir kedinin son derece ayrıntılı ortamlardan akıcı, neredeyse sinir bozucu derecede gerçekçi animasyonlara kadar, Stray’i hareket halinde izlemek sürekli bir zevktir.

İkna edici, oynanabilir bir kedi yaratmak BlueTwelve Studios’un en büyük önceliğiydi ve bu alanda ekip olağanüstü bir iş çıkardı. Kedi severler, bu dijital kediye hemen aşık olacaklar ve çatılarda dolaşması ve robotlara karşı burunlarını sokması her zaman çok güzel.

Yine de gösterinin görsel yıldızı kedi değil, içinden geçtiğiniz siberpunk şehir. Oyun dünyasının her bir santiminin el yapımı olduğu hissediliyor ve fütüristik neon ile büyümüş doğa arasındaki karşıtlık dikkat çekici. Başıboş bir fotoğraf modu için kesinlikle yalvaran oyun türüdür ve açılışta birinin eksikliğini gerçek bir kaçırılmış fırsat gibi hissettirir.

Oyun ayrıca, genel olarak rahat havaya uyan, çoğunlukla alçak sesli müziği ile harika görünüyor. Ayrıca oyunda erkenden tanışabileceğiniz ve dünyada bulduğunuz notaları çalabilen metal gitarlı bir robot var. Bu melodileri dinlemek, kontrol cihazını bırakıp bir dakikalığına dışarı çıkmak için harika bir bahane sunuyor.

Stray ayrıca hoş bir şekilde cilalanmıştır. İlk oyunumda, yalnızca küçük bir avuç hataya katlandım ve büyük aksaklıklar veya sert çökmeler olmadı. Kedinin nesnelere takıldığı birkaç kez karşılaştım, ancak hızlı bir kontrol noktası yeniden başlatma bunları düzeltti. Neyse ki, Stray otomatik kaydetme konusunda cömerttir, bu nedenle büyük bir ilerleme hiç kaybolmadı.

Başıboş inceleme: Karar

Stray I’in yapabileceğim en büyük eleştiri, genel kalitesinin gerçek bir kanıtı olan kısa uzunluğudur. Oyun aksiyonu biraz fazla basit. Ancak bu kadar iyi anlaşılmış bir dünyayı keşfetmenin heyecanı, bunu telafi etmekten çok daha fazlasını yapıyor – çarpıcı görsellerin de yardımcı olmasından bahsetmiyorum bile.

Stray’in Sony’nin yenilenen PlayStation Plus hizmetinin bir parçası olarak mevcut olduğunu da belirtmek gerekir. Şu anda Ekstra veya Premium düzeyde abonelere ücretsiz olarak sunuluyor; dahil edilmesi, erken benimseyenler için çok zorlayıcı bir avantajdır. Ve çittekiler için, Temel Temel düzeydeyseniz, Stray aboneliğinizi yükseltmeyi kolayca haklı çıkarır.

Stray, kedi fanatiğinden daha fazlasına hitap edecek, sürekli olarak yüksek kaliteli bir maceradır. Sevimli bir kedinin patilerine girme şansı için gelebilirsiniz, ancak Stray, ödüllendirici keşifleri ve muhteşem ayrıntılı ortamları nedeniyle nihayetinde sizi bağımlı tutacaktır.