Çoğunuz gibi ben de Baldur’s Gate 3’ü (BG3) ilk kez piyasaya sürüldüğünde yaklaşık bir yıl önce oynadım. Larian Studio’nun oyunundan ne bekleyeceğimi gerçekten bilmiyordum, ayı formundayken bir druid (Halsin) ile romantik bir ilişki yaşayabileceğiniz gerçeği dışında. Neyse ki oyunu piyasaya sürüldüğü gün oynadım ve ilk 80 saatlik oyunum sırasında küstah Astarion, kaba Lae’zel ve köpek yavrusu Karlach’a hemen aşık oldum. Sadece bu değil, jeneriğin aktığını gördükten çok sonra bile kendimi oyun ve karakterleri hakkında düşünürken buldum.
Oyunun yayınlanmasının üzerinden bir yıl geçti (çılgınca, değil mi?) ve birçok bölümünü seviyorum. Ancak, BG3’te en çok sevdiğim şeylerden birini kelimelere dökmem için Dragon Age: Inquisition oynamam gerekti. Yani, Larian Studio’nun Dungeons and Dragon’s oyunu, fantastik RPG’lerdeki en klişe ve abartılı hikaye anlatımı yöntemlerinden birini kullanmadığı için normalden çok daha sürükleyici bir macera sunuyor.
“Seçilmiş kişi” arketipi kadar hiçbir şey kendini kaptırmayı başaramaz
Yaklaşan Dragon Age: The Veilguard’a hazırlık olarak, ROG Ally X’imde Inquisition oynuyorum. Bilmiyorsanız, bu, 2014’te on yıl önce yayınlanan Dragon Age serisinin önceki oyunudur. Genel olarak, BioWare’in eski fantezi RPG’sini hala tavsiye ediyorum – hatta bazı yönlerden bir BG3 öncülü gibi hissettiriyor. Ancak, oyunun tüm “seçilmiş kişi” hikayesiyle her birkaç saniyede bir gözlerimi devirmekten kendimi alamıyorum.
“Seçilmiş kişi” arketipi, bir oyunun hikaye anlatma illüzyonunu anında bozan korkunç derecede abartılı bir mekanizmadır. Neden? Çünkü oyuncuların dünyanın normal bir parçası olmaktan ziyade dış bir varlık gibi hissetmelerini sağlar. Ayrıca gerçek karakterlerle oynamadığımı, bunun yerine beni neredeyse küçümseyici bir şekilde özel ve güçlü hissettirmek için tasarlanmış NPC’lerle oynadığımı acı bir şekilde belli eder. Hangi oyunu oynuyor olursanız olun, bu arketipi diğer karakterlerin size tuhaf davranmasına ve aranıza mesafe koymasına neden olur.
Şimdi, BG3’ün sizi özel bir karakter yaptığını söyleyebilirsiniz. Ancak fark, göz solucanı güçlerine sahip tek kişi olmaktan ziyade enfekte olmuş bireylerden oluşan bir grubun parçası olmanızdır. Benzersiz karakterinizde grubunuzdaki diğerlerinden daha özel bir şey yoktur. Sizi bu hale getiren kader değildi, sadece diğerleriyle birlikte başa çıkmayı öğrendiğiniz berbat bir olay dönüşüydü.
En İyi Oyun Önerilerimiz
Her BG3 kökenli yoldaşın kendi yükü vardır ve oyunun hissini tamamen değiştirmeden bunlardan herhangi biri olarak oynayabilirsiniz (kan susamış Karanlık Arzu hariç). Karlach köleleştirilmiştir ve şimdi onu öldüren bir şeyi ortadan kaldırması gerekmektedir. Astarian kötü efendisinden kurtulmak ister. Lae’zel kendini halkına kanıtlamak ister. Bu karakterleri oynarken oyun size basmakalıp bir kahraman, kötü adam veya ikisinin arasında bir şey olup olmadığınızı seçme özgürlüğü verir. Kader yoktur. Sadece insan unsuru olduğunuz için sizi bir kaide üzerine koymaz.
Aslında, bunun yaptığı şey, her yeni senaryoda arkadaşlarınız gibi ilerlerken kendinizi bir grubun daha yakın bir parçası gibi hissetmenizi sağlamak – onlardan daha özel olmadan. Elbette, oyun tek oyunculu modda oynandığında nihai kararları sizin vermenize dayanıyor, ancak bu seçimlerin çoğunu, o sırada oynadığınız grubunuzdaki herhangi bir karakter olarak yapabilirsiniz. Astarion, Shadowheart, Gale, Lae’zel, Karlach ve Will ile bu kadar güçlü ilişkiler kurmamızın nedenlerinden biri de bu. Hepimiz birlikteymişiz gibi hissediyoruz.
Larian, Baldur’s Gate 3 ile gerçekten özel bir şey yaptı, çünkü sizi dış bir varlık olmaktan çok dünyanın bir parçası gibi hissettirmeyi başarıyor. Bunun bir kısmı oyunun geniş karar ağaçlarından kaynaklanıyor, ama aynı zamanda bu D&D macerasının sizi bir “öteki” olmaktan çok bir çetenin parçası gibi hissettirmesinden kaynaklanıyor. Umarım diğer tek oyunculu fantezi RPG’leri bunu fark eder.
