RP-1 adı verilen popüler bir roket yakıtı, adını ana bileşeninden alır: rafine edilmiş petrol. Dergide geçen hafta yayınlanan araştırma Joule potansiyel olarak daha temiz ve daha güçlü bir bileşen önermektedir: Streptomyces bakteri. Önerilen yakıt yakın zamanda hazır olmayacak, ancak yeni araştırma bu ilgi çekici olasılığa işaret ediyor.
Streptomyces POP-FAME’ler adı verilen, aksi takdirde polisilkopropanatlı yağ asidi metil esterleri olarak bilinen mantar önleyici moleküller üretir. POP-FAME’ler, 60 derecelik açılarla sıkı üçgenler halinde birbirine bağlanmış üç karbon molekülünden oluşan karbon halkalarına sahiptir. Yeni çalışmanın arkasındaki bilim adamları, bu karbon geometrisinin iki ana nedenden dolayı geleneksel yakıt yaklaşımlarından daha üstün olabileceğine karar verdiler.
Bir POP-FAME’deki karbon geometrisi, önceden var olan yakıtlarda bulunanlardan daha kompakt olduğundan, aynı miktarda alanı daha fazla sayıda molekülün doldurmasına izin verir. Dahası, POP-FAME’ler içindeki dar açılar karbon bağları üzerinde stres yaratıyor ve araştırmacıların tahminine göre bu stres, daha temiz bir üretim süreci ile önemli bir potansiyel enerji kaynağı olabilir.
Yazar Jay Keasling, “Bu biyosentetik yol, bu çalışmadan önce yalnızca petrolden oldukça toksik bir sentez işlemi kullanılarak üretilebilen, yüksek enerji yoğunluğuna sahip yakıtlara temiz bir yol sağlıyor” dedi. basın bülteni. Keasling, Berkeley’deki California Üniversitesi’nde kimya profesörüdür ve şirketin CEO’sudur. Ortak BiyoEnerji Enstitüsü (JBEI)—Bir Enerji Bakanlığı araştırma merkezi. “Bu yakıtlar, atmosferden çekilen karbondioksitten yapılan bitki maddesiyle beslenen bakterilerden üretileceğinden, bunların motorlarda yakılması, petrolden üretilen herhangi bir yakıta kıyasla eklenen sera gazı miktarını önemli ölçüde azaltacaktır.”
Önerilen bu biyoyakıtın geleneksel yakıtlardan çevre açısından daha güvenli olacağı garanti değildir. Bu yakıtın üretim sürecinin zararlı olabileceği potansiyel yolları, en azından ölçeği büyütülmüş bir üretim süreci çalışmaya başlayana kadar bilmemizin hiçbir yolu yok. şunu belirtmek önemli tüm biyoyakıtlar çevre dostu değildir.
G/O Media komisyon alabilir
1 doların altında
99¢ Prime Video Kanalları
Birincil içerik
Aboneliğinizin ilk iki ayı için Showtime, Starz, Paramount+, Discovery ve daha fazlasını Prime Video hesabınıza 1$’dan daha düşük bir fiyata ekleyin.
Üç karbonlu halkalar mutlaka nadir olmasa da, araştırmacılar önceki araştırmalarda tanımlanan yalnızca iki örnek bulabildiler. Streptomyces. Sorun, diyorlar ki, Streptomyces Laboratuar ortamında büyümek neredeyse imkansızdır. Neyse ki, moleküllerden biri daha önceki bir genetik çalışmasında analiz edilmişti ve bu da araştırmacıların üretiminden sorumlu enzimleri belirledikten sonra POP-FAME’leri sıfırdan büyütmelerine izin verdi.
Laboratuarda yetiştirilen molekülün bilgisayar simülasyonları, POP-FAME’lerin litre başına 50 megajul enerji yoğunluğuna sahip olabileceğini, RP-1’in ise litre başına 35 megajul enerji yoğunluğuna sahip olabileceğini gösterdi. Bu açıkçası önemli bir gelişme – en azından teoride. Gerçekten de, araştırmacılar POP-FAME’in enerji yoğunluğunu tahmin edebilmiş olsalar da, Keasling ve ekibi hala herhangi bir büyük ölçekli testten çok uzaktalar.
Lawrence Ulusal Laboratuvarı ve California Berkeley Üniversitesi’nden ortak yazar Pablo Cruz-Morales, “Gerçek bir roket motorunda test yapmak için 10 kilogram yakıta ihtiyacınız var ve henüz orada değiliz” dedi.
Ne olursa olsun, bu ön sonuçlar umut verici görünüyor ve sonuçta daha verimli roket yakıtı sağlarken aynı zamanda havacılık endüstrisinin petrole olan bağımlılığını da azaltabilir.
Daha: Roket Fırlatmaları Atmosferimizi Yeni ve Beklenmedik Şekillerde Kirletiyor Olabilir.
