Hikaye kendini tekrar ediyor. En azından Linux komut satırı arabirimi (CLI) söz konusu olduğunda. Modern Linux dağıtımları, kullanıcıların bir terminal penceresi açmasını gerektirmese de (ki bu iyi bir şeydir), Linux’u sunucu işletim sisteminiz olarak benimsemeye karar verirseniz veya yalnızca daha fazla esneklik ve güç elde etmek istiyorsanız, komut satırı açılacaktır. arkadaşın ol
Linux’u çok uzun süredir kullanıyorum, bu yüzden terminal penceresi benim ikinci doğam. Bu yüzden birçok komut çalıştırıyorum. Elbette, bir GUI ile ihtiyacım olan her şeyi yapabilirim, ancak bazen terminal daha hızlıdır (benim için).
Ancak, kendimi terminal penceresine bakarken, kafamı kaşırken ve bir gün önce çalıştırdığım komutu hatırlamaya çalışırken bulduğum günler oluyor. Neyse ki, Linux altında onu bulmanın birkaç yolu var. İki yöntem kullanma eğilimindeyim. Birincisi, yürüttüğüm son komutlar arasında gezinmek için yukarı ve aşağı ok tuşlarını kullanmak. Bu yöntem en sık kullandığım yöntem olsa da bazen o kadar geriye gitmek zorunda kalıyorum ki zamanımı en verimli şekilde kullanamıyorum.
“History” komutunun (man history komutuyla görüntülenebilen) man sayfasına göre, “GNU History kütüphanesi bu satırları izleyebilir, her satırla rasgele verileri ilişkilendirebilir ve bilgileri kullanabilir. yenilerini oluşturmak için önceki satırlar ”.
Daha iyi bir açıklama, “geçmiş” komutunun daha önce çalıştırdığınız komutların satır satır geçmişini yazdırması olacaktır. Varsayılan olarak 1.000 sipariş tutulur. Hatta şu komutu kullanarak kontrol edebilirsiniz:
yankı $HISTSIZE
Çıktı basit olmalıdır:
1000
geçmiş komutu nasıl kullanılır
1. Bir terminal penceresi açın
İlk olarak, varsayılan terminal pencerenizi açın veya Linux sunucunuza bağlanın.
2. Geçmiş komutunu çalıştırın
history komutunun kullanımı çok basittir. Varsayılan olarak, ~/.bash_history dosyasını okur ve içeriğini terminalde görüntüler. Görüntülemek için şu komutu verin:
tarih
Daha sonra ihtiyacınız olan komutu bulmak için çıktıya göz atabilirsiniz.
3. Tutulacak emir sayısını değiştirin
Bununla birlikte, 1000 siparişin gözden geçirmeniz için çok fazla olduğunu varsayalım. Dışa aktarma komutunu kullanarak giriş sayısını değiştirebilirsiniz.
Örneğin, geçmiş sınırını 500’e düşürmek istediğinizi varsayalım. Bunu yapmak için komutlar şöyle olacaktır:
dışa aktarma HISTSIZE=500
dışa aktarma HISTFILESIZE=500
4. Kopyaları Yoksay
Geçmişi, yinelenen siparişleri yazdırmayacak şekilde de yapılandırabilirsiniz. Bunu yapmak için aşağıdaki komutu çalıştırın
HISTCONTROL=yok sayılanları dışa aktar
5. Çıkış sayısını sınırlayın
Yalnızca son 10 siparişi görmek istediğinizi varsayalım. Bunu yapmak için geçmişi aşağıdaki gibi kullanın:
tarih 10
Veya :
tarih 25
Altın :
tarih 100
Anladın.
Aradığınız komutu bulduğunuzda, vurgulayın, tuşuna basın. [Ctrl]+[Shift]+[C] komutu kopyalamak için ve [Ctrl]+[Shift]+[V] terminale geri yapıştırmak için.
Aramayı grep ile basitleştirin
Diyelim ki belirli bir komutu farklı seçeneklerle birden çok kez çalıştırdınız. Örneğin, bir yapılandırma dosyası için nano düzenleyiciyi kullandınız, ancak o dosyanın konumunu hatırlayamıyorsunuz.
Geçmiş çıktısını grep aracılığıyla geçirerek yalnızca nano içeren komutları filtreleyebilirsiniz, bunun gibi:
tarih | grep nano
Çıktı yalnızca nano komutları içerecektir.
Grep üzerinden borulama geçmişi çıktısı. Jack Wallen/ZDNET’in ekran görüntüsü.
Bu, programlama arayüzünde iki veya üç gün önce ne yaptığınızı hatırlamak için çok fazla zaman veya enerji harcamanıza gerek kalmadan Linux’un size aradığınız komutu nasıl hatırlatabileceğini gösterir.
Kaynak : ZDNet.com
