Asteroitler, Mars ve Jüpiter arasındaki asteroit kuşağında bulunur ve su bakımından zengindir.
Küçük gezegenlerin Güneş Sistemimizin kenarlarından kaynaklandığına inanılıyor.
Gökbilimciler, yeni kızılötesi ölçümlerin yardımıyla çığır açan bir keşifte bulundular. Heidelberg Üniversitesi’nden yerbilimciler de dahil olmak üzere uluslararası araştırmacılardan oluşan bir ekip, daha önce bilinmeyen bir asteroit sınıfı belirledi. Kızılötesi spektroskopi kullanarak, bilim adamları bu küçük gök cisimlerini karakterize edebildiler.
Yeni keşfedilen asteroitler, asteroit kuşağında bulunabilir. Mars Ve Jüpiter ve su açısından zengin olan cüce gezegen Ceres’e benzer. Bilgisayar simülasyonları, bu asteroitlerin, Güneş Sisteminin dış kesimlerindeki karmaşık dinamik süreçler nedeniyle oluşumlarından kısa bir süre sonra asteroit kuşağındaki mevcut konumlarına taşındıklarını öne sürüyor.
Yaklaşık 900 kilometrelik ekvatoral çapıyla cüce gezegen Ceres, Mars ve Jüpiter arasındaki asteroit kuşağındaki en büyük nesnedir. Diğer birçok küçük gezegen de bu bölgede yörüngededir. “Bunlar, dört buçuk milyar yıl önce Güneş Sistemimizdeki gezegenlerin yaratıldığı yapı malzemelerinin kalıntıları. Heidelberg Üniversitesi Yer Bilimleri Enstitüsü’nden Prof. Mario Trieloff, bu küçük cisimlerde ve onların parçalarında, meteorlarda, doğrudan gezegen oluşum sürecine işaret eden çok sayıda kalıntı buluyoruz. Mevcut çalışma, küçük astronomik cisimlerin erken Güneş Sisteminin tüm bölgelerinden kaynaklandığını gösteriyor.
Prof. Trieloff’a göre, dış Güneş Sistemi’ndeki küçük cisimler aracılığıyla, su hala büyümekte olan Dünya’ya asteroitler şeklinde ulaşmış olabilir, çünkü iç Güneş Sistemindeki gezegenlerin yapı taşları kurak olma eğilimindeydi. Geo- ve Kozmokimya araştırma grubuna başkanlık ediyor.
Yeni kızılötesi spektrumlar, Dr. Driss Takir tarafından NASA Hawaii’deki (ABD) Mauna Kea Gözlemevi’ndeki Kızılötesi Teleskop tesisi. NASA Johnson Uzay Merkezi’nden bir astrofizikçi olan Dr. Takir, “Astronomi ölçümleri, şu anda Mars ve Jüpiter arasında, Ceres’in yörüngesine yakın sınırlı bir bölgede bulunan, çapı 100 kilometre kadar küçük olan Ceres benzeri asteroitlerin tanımlanmasına izin veriyor” diye açıklıyor. ve çalışmanın baş yazarı.
Aynı zamanda, kızılötesi spektrumlar, cisimlerin kimyasal ve mineralojik bileşimine ilişkin sonuçları destekler. Tıpkı Ceres gibi, keşfedilen asteroitlerin yüzeyinde sıvı su ile etkileşimden kaynaklanan mineraller var.
Küçük astronomik cisimler oldukça gözeneklidir. Yüksek gözeneklilik, cüce gezegen Ceres ile paylaşılan bir başka özelliktir ve kaya malzemesinin hala oldukça orijinal olduğunun bir göstergesidir. “Asteroitlerin oluşumundan kısa bir süre sonra, sıcaklıklar onları kompakt bir kaya yapısına dönüştürecek kadar yüksek değildi; Trieloff’un ekibinin bir üyesi olan Dr. Wladimir Neumann, “Güneş’ten uzakta bulunan dış buz gezegenlerinin tipik gözenekli ve ilkel karakterini korudular” diye açıklıyor. Küçük cisimlerin termal gelişiminin bilgisayar modellemesinden sorumluydu.
Bu Ceres benzeri nesnelerin özellikleri ve dış asteroit kuşağının nispeten dar bir bölgesinde bulunmaları, bu cisimlerin ilk olarak Güneş Sistemimizin kenarındaki soğuk bir bölgede oluştuğunu düşündürmektedir. Jüpiter gibi büyük gezegenlerin yörüngelerindeki yerçekimi bozulmaları ve Satürn – veya “dev gezegen istikrarsızlığı” – bu asteroitlerin yörüngesini, nesnelerin günümüzün asteroit kuşağına “yerleştirildiği” şekilde değiştirdi. Bu, araştırmacılar tarafından erken Güneş Sistemindeki yörünge gelişmeleri üzerinde gerçekleştirilen sayısal hesaplamalarla gösterildi.
Referans: Driss Takir, Wladimir Neumann, Sean N. Raymond, Joshua P. Emery ve Mario Trieloff, 20 Şubat 2023, “Geç birikim ve Ceres benzeri asteroidlerin dış ana kuşağa implantasyonu”, Doğa Astronomisi.
DOI: 10.1038/s41550-023-01898-x
Alman Araştırma Vakfı ve Klaus Tschira Vakfı tarafından finanse edilen araştırmaya Fransa ve ABD’den bilim adamları katkıda bulundu.
