Modern insanların alışık olduğundan çok farklı bir yaşam tarzı yaşayan Neolitik insanlarla ilişki kurmak zor görünebilir, ancak tıpkı bizim gibi onların da çöplerini depolayacak bir yere ihtiyaçları vardı.
Bu, bir grup Taş Devri insanının, şu anda Danimarka olan yerde bir evin altına mahzen inşa etme zahmetine girmesinin olası nedenlerinden biri. Bu tür arkeolojik buluntular o dönem için pek duyulmamış olmasa da, bu alışılmadık bir durum çünkü Neolitik Çağ için neredeyse hiç duyulmamış bir özellik olan taş döşeli bir zemine sahip.
Huni Beaker Kültürü üyeleri, MÖ 4000 civarında ortaya çıkan ve Almanya, İskandinavya ve Hollanda’nın bazı bölgelerinde yaşayan gruplardan oluşan bir popülasyon olan mahzeni yarattı. Bu gruplardan biri, Danimarka’nın güneydoğusundaki Falster adasında yaşıyordu; burada işçiler, bölgede demiryolunu uzatırken eski evlerin kalıntılarına rastladılar.
Arkeologlar Nygårdsvej 3 adını verdikleri bölgeyi kazmaya başladıklarında, aynı noktaya farklı zamanlarda inşa edilmiş iki evin duvarlarını ve direklerini ayakta tuttuğunu belirledikleri delikler ve çukurlar buldular. Onların açıklaması bulgular dergide RadyokarbonDanimarka Lolland-Falsterr Müzesi’nden Marie Brinch liderliğindeki ekip, daha derine indikçe, insanlar tarafından yapıldığını açıkça ortaya koyacak şekilde bir araya toplanmış çok sayıda çakıl taşı bulduklarını yazdı. Arkeologlar, yaklaşık 5 fit x 6,5 fit (2 metre x 1,5 metre) boyutlarında, döşeli bir zeminin antik kalıntılarını bulmuşlardı.
Arkeologlar daha önce Neolitik döneme ait döşemeli zeminler keşfetmişti ancak bunlar genellikle mezar alanlarıyla bağlantılıydı. Ancak evler megalitik mezarlardan farklı şekilde inşa edildi. Çömlek parçaları, kemik parçaları, aletler ve bir çift taşlaşmış deniz kestanesi de dahil olmak üzere pek çok eser alanın etrafına dağılmış olsa da, hiçbirinin gömme ritüelleriyle bağlantılı olduğu görülmedi. Arkeologlar, Nygårdsvej 3’ün kutsal bir mezarlıktan çok daha sıradan bir şeye ev sahipliği yaptığı sonucuna vardı: Burası bir mahzendi. Yakınlarda bulunan kömürün karbon tarihlemesi, mahzenin muhtemelen MÖ 3500 ila 3000 yılları arasında inşa edildiğini gösteriyor; bu da onu bölgede şimdiye kadar bulunan en eski ikinci taş döşeli mahzen yapıyor.
Odanın ne amaçla kullanıldığı belli değil. Brinch ve meslektaşları, “Kilerden elde edilen sınırlı sayıda buluntu nedeniyle, işlevi ancak tahmin edilebilir” diye yazdı ve yiyecekleri serin bir ortamda saklamanın iyi bir bahis gibi göründüğünü ekledi.
Bodrumun amacı belirsizliğini koruyor ve Nygårdsvej 3’ün genel işlevi hala bir sır. Brinch’in ekibi, çit kalıntılarının alanın tahkim edilmiş olduğunu gösterdiğini ve bu durumun basit bir ev olma ihtimalini ortadan kaldırdığını belirtti. Bunun yerine, insanların mal alışverişinde bulunduğu ve muhtemelen ittifaklar kurduğu bir toplanma yeri ve ticaret merkezi olarak hizmet vermiş olabilir.
Bodrumun, buraya gelen ve hoş karşılanmayı aştıklarında asla ipucu vermeyen tanıdıklarının ve aile üyelerinin Neolitik versiyonundan saklanmak için kullanılmış olması mümkün, ancak bu konuda çok fazla okuyor olabiliriz. Yine de, Avrupa Taş Devri insanları: onlar da tıpkı bizim gibiler (bazen bodrumları olması açısından).
