Araştırmaya göre Titan’ın ‘sihirli adaları’ muhtemelen petekli hidrokarbon buzdağlarından oluşuyor

Titan’ın “sihirli adaları” muhtemelen gözenekli, donmuş organik katılardan oluşan yüzen parçalardır. yeni bir çalışma Buluntular, önceki çalışmalardan hareketle bunların gaz kabarcıkları olduğunu öne sürüyor. Çalışma şu tarihte yayınlandı: Jeofizik Araştırma Mektupları.

Dünya’nınkinden %50 daha kalın, metan ve diğer karbon bazlı veya organik moleküller açısından zengin, puslu turuncu bir atmosfer, Satürn’ün en büyük ayı Titan’ı kaplıyor. Yüzeyi koyu renkli organik madde kumulları ve sıvı metan ve etan denizleriyle kaplıdır. Radar görüntülerinde deniz yüzeylerinde birkaç saatten birkaç haftaya kadar veya daha fazla sürebilen değişen parlak noktalar olarak görünenler daha da tuhaftır.

Bilim adamları bu geçici “sihirli adaları” ilk kez 2014 yılında Cassini-Huygens misyonuyla fark ettiler ve o zamandan beri bunların ne olduğunu çözmeye çalışıyorlar. Önceki çalışmalar, bunların dalgaların neden olduğu hayalet adalar veya askıdaki katı maddelerden, yüzen katı maddelerden veya nitrojen gazı kabarcıklarından oluşan gerçek adalar olabileceğini öne sürüyordu.

Yeni çalışmanın baş yazarı ve gezegen bilimci Xinting Yu, Titan’ın atmosferi, sıvı göller ve ay yüzeyinde biriken katı maddeler arasındaki ilişkiye daha yakından bakmanın bu gizemli adaların nedenini ortaya çıkarıp çıkaramayacağını merak etti.

Yu, “Sihirli adaların, sonunda batmadan önce Dünya’daki su üzerinde yüzebilen pomza gibi yüzeyde yüzen organik maddeler olup olmadığını araştırmak istedim” dedi.

Organiklerin tuhaf bir dünyası

Titan’ın üst atmosferi çeşitli organik moleküllerle yoğundur. Moleküller bir araya toplanabilir, donabilir ve sadece birkaç milimetre yüksekliğinde dalgalara sahip sıvı metan ve etan içeren ürkütücü derecede pürüzsüz nehirler ve göller de dahil olmak üzere ayın yüzeyine düşebilir.

Yu ve ekibi, Titan’ın hidrokarbon göllerine ulaştıktan sonra bu organik yığınların kaderiyle ilgileniyorlardı. Batacaklar mı yoksa yüzecekler mi?

Ekip, cevabı bulmak için ilk olarak Titan’ın organik katılarının ayın metan göllerinde çözülüp çözülmeyeceğini araştırdı. Göller zaten organik parçacıklarla doymuş olduğundan ekip, düşen katıların sıvıya ulaştığında çözülmeyeceğini belirledi.

Yu, “Sihirli adaları görebilmemiz için, onların bir saniyeliğine yüzüp sonra batması mümkün değil” dedi. “Bir süre yüzmeleri gerekiyor ama sonsuza kadar da değil.”

Titan’ın gölleri ve denizleri öncelikle metan ve etandan oluşur ve bunların her ikisi de düşük yüzey gerilimine sahiptir, bu da katı maddelerin yüzmesini zorlaştırır. Modeller, kümeler İsviçre peyniri gibi gözenekli olmadığı sürece, donmuş katıların çoğunun çok yoğun olduğunu ve yüzey geriliminin Titan’ın sihirli adalarını yaratamayacak kadar düşük olduğunu ileri sürdü.

Araştırmacılar, buzlu yığınların yeterince büyük olması ve doğru oranda delik ve dar tüplere sahip olması durumunda, sıvı metanın, kümelerin yüzeyde kalabileceği kadar yavaş bir şekilde sızabileceğini buldu.

Yu’nun modellemesi, bireysel kümelerin muhtemelen kendi başlarına yüzemeyecek kadar küçük olduğunu öne sürdü. Ancak kıyıya yakın yerlerde yeterli sayıda küme bir araya toplanırsa, daha büyük parçalar, buzulların Dünya’da erimesine benzer şekilde kopup uçup gidebilir. Daha büyük boyut ve doğru gözeneklilik kombinasyonuyla bu organik buzullar, sihirli ada olgusunu açıklayabilir.

Sihirli adalara ek olarak Titan’ın denizlerini ve göllerini kaplayan ince bir donmuş katı tabakası da sıvı cisimlerin olağandışı pürüzsüzlüğünü açıklayabilir. Dolayısıyla bu çalışmadan elde edilen bulgular Titan’ın iki gizemini açıklayabilir.