Araştırmacılar, bebek yıldızların oluşum sırasında manyetik akıdan oluşan tüy benzeri “hapşırıklar” çıkardığını buldu

Kyushu Üniversitesi araştırmacıları, bebek yıldızların nasıl geliştiğine dair kritik bir soruya yeni bir ışık tuttu. Ekip, Şili’deki ALMA radyo teleskopunu kullanarak, bebek bir yıldızın etrafını saran protostellar diskin başlangıç ​​aşamasında toz, gaz ve elektromanyetik enerji bulutları boşalttığını buldu.

Araştırmacıların tanımladığı şekliyle bu “hapşırıklar”, protostellar disk içindeki manyetik akıyı serbest bırakıyor ve yıldız oluşumunun hayati bir parçası olabilir. Bulguları şu adreste yayınlandı: Astrofizik Dergisi.

Güneşimiz de dahil olmak üzere yıldızların tümü, yıldız doğum yerleri olarak adlandırılan, büyük gaz ve toz konsantrasyonlarından gelişir ve sonunda yoğunlaşarak bir yıldız çekirdeği, yani bir bebek yıldız oluşturur. Bu işlem sırasında gaz ve toz, ön yıldız diski adı verilen bebek yıldızın etrafında bir halka oluşturur.

“Bu yapılara sürekli olarak manyetik alanlar nüfuz ediyor ve bu da beraberinde manyetik akı getiriyor. Bununla birlikte, yıldız gelişirken tüm bu manyetik akı korunursa, bilinen herhangi bir önyıldızda gözlemlenenden çok daha güçlü manyetik alanlar üretecektir.” Kyushu Üniversitesi Fen Fakültesi’nden ve çalışmanın ilk yazarı Kazuki Tokuda şöyle açıklıyor:

Bu nedenle araştırmacılar, yıldız gelişimi sırasında bu manyetik akıyı ortadan kaldıracak bir mekanizmanın var olduğu hipotezini öne sürdüler. Hakim görüş, bulut yıldız çekirdeğine doğru çekildikçe manyetik alanın zamanla giderek zayıfladığı yönündeydi.

Bu gizemli olgunun kökenine inmek için ekip, gözlerini Dünya’dan yaklaşık 450 ışıkyılı uzaklıkta bulunan bir yıldız doğumevi olan MC 27’ye dikti. Gözlemler, kuzey Şili’de deniz seviyesinden 5.000 metre yüksekte inşa edilen 66 adet yüksek hassasiyetli radyo teleskoptan oluşan ALMA dizisi kullanılarak toplandı.

“Verilerimizi analiz ettiğimizde oldukça beklenmedik bir şey bulduk. Protostellar diskten birkaç astronomik birim kadar uzanan bu ‘sivri uç benzeri’ yapılar vardı. Daha derine indikçe bunların dışarı atılan manyetik akı, toz ve tozdan kaynaklanan sivri uçlar olduğunu gördük. ve gaz” diye devam ediyor Tokuda.

“Bu, ‘değişim kararsızlığı’ adı verilen bir olgudur; manyetik alandaki kararsızlıklar, protostellar diskteki gazların farklı yoğunluklarıyla reaksiyona girer ve manyetik akının dışarıya doğru atılmasına neden olur. Bunu, hatırlattığı gibi, bir bebek yıldızın ‘hapşırması’ olarak adlandırdık. toz ve havayı yüksek hızlarda dışarı attığımız zaman.”

Ek olarak, önyıldız diskinden binlerce astronomik birim uzakta başka sivri uçlar da gözlendi. Ekip, bunların geçmişteki diğer ‘hapşırıkların’ belirtileri olduğunu öne sürdü.

Ekip, bulgularının hem astronomi camiasının hem de halkın ilgisini çekmeye devam eden, evreni şekillendiren karmaşık süreçlere ilişkin anlayışımızı geliştireceğini umuyor.

Tokuda, “Benzer sivri uçlu yapılar diğer genç yıldızlarda da gözlemlendi ve bu daha yaygın bir astronomik keşif haline geliyor” diye bitiriyor. “Bu ‘hapşırıklara’ yol açan koşulları araştırarak yıldızların ve gezegenlerin nasıl oluştuğuna dair anlayışımızı genişletmeyi umuyoruz.”