Araştırmacı, Satürn’ün uydusu Enceladus’un okyanusunda yaşanabilirlik için yeni kanıtların belirlenmesine yardımcı oluyor

Güneybatı Araştırma Enstitüsü’nden Dr. Christopher Glein’ın da aralarında bulunduğu bir bilim insanı ekibi, Satürn’ün uydusu Enceladus’un yer altı okyanusunda yaşam için önemli bir yapı taşı için yeni kanıtlar keşfettikçe, dünya dışı yaşam arayışı daha da ilginç hale geldi. Yeni modelleme, Enceladus’un okyanusunun yaşam için gerekli bir bileşen olan çözünmüş fosfor açısından nispeten zengin olması gerektiğini gösteriyor.

Dünya dışı oşinografi alanında önde gelen bir uzman olan Glein, “Enceladus, insanlığın güneş sistemimizde yaşam arayışındaki ana hedeflerden biri” dedi. O, bir makalenin ortak yazarıdır. Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı bu araştırmayı anlatıyor. “NASA’nın Cassini uzay aracının Satürn sistemini ziyaret etmesinden bu yana, toplanan verilerin mümkün kıldığı keşifler bizi defalarca şaşırttı.”

Cassini uzay aracı, Enceladus’un yeraltı sıvı suyunu keşfetti ve numuneleri, ayın buzlu yüzeyindeki çatlaklardan buz taneleri ve su buharı tüyleri olarak uzaya püskürttükçe analiz etti.

Glein, “Öğrendiğimiz şey, tüyün bildiğimiz gibi yaşamın neredeyse tüm temel gereksinimlerini içerdiğidir.” Dedi. “Biyoesansiyel element fosfor henüz doğrudan tanımlanmamış olsa da, ekibimiz okyanusta ayın buzlu kabuğunun altında bulunabilirliğine dair kanıt keşfetti.”

Son 25 yılda gezegen bilimindeki en derin keşiflerden biri, güneş sistemimizde bir yüzey buz tabakasının altında okyanuslara sahip dünyaların yaygın olmasıdır. Bu tür dünyalar arasında Europa, Titan ve Enceladus gibi dev gezegenlerin buzlu uyduları ve Plüton gibi daha uzak cisimler bulunur. Yüzey okyanusları olan Dünya gibi dünyalar, yüzey sıvı suyunu destekleyen sıcaklıkları korumak için ev sahibi yıldızlardan dar bir mesafe aralığında bulunmalıdır. Bununla birlikte, iç su okyanus dünyaları, çok daha geniş bir mesafe aralığında meydana gelebilir ve galakside var olması muhtemel yaşanabilir dünyaların sayısını büyük ölçüde artırır.

Glein, “Güneş sistemindeki dünya dışı yaşanabilirlik arayışı, artık organik moleküller, amonyak, kükürt içeren bileşikler ve yaşamı desteklemek için gereken kimyasal enerji de dahil olmak üzere yaşamın yapı taşlarını aradığımız için odağı değiştirdi.” Dedi. “Fosfor ilginç bir durum sunuyor çünkü daha önceki çalışmalar Enceladus okyanusunda kıt olabileceğini ve bunun da yaşam beklentilerini azaltacağını öne sürdü.”

Fosfor formundaki fosfor, dünyadaki tüm yaşam için hayati öneme sahiptir. DNA ve RNA’nın, enerji taşıyan moleküllerin, hücre zarlarının, insanlarda ve hayvanlarda kemik ve dişlerin ve hatta denizin plankton mikrobiyomunun yaratılması için gereklidir.

Ekip üyeleri, Cassini’nin Enceladus’taki okyanus-deniz tabanı sistemi hakkındaki görüşlerine dayalı olarak fosforun jeokimyasını simüle eden termodinamik ve kinetik modelleme gerçekleştirdi. Araştırmaları sırasında, deniz tabanı minerallerinin Enceladus okyanusunda nasıl çözüldüğüne dair bugüne kadarki en ayrıntılı jeokimyasal modeli geliştirdiler ve fosfat minerallerinin orada olağandışı bir şekilde çözünür olacağını tahmin ettiler.

Glein, “Altta yatan jeokimya, çözünmüş fosforun varlığını kaçınılmaz kılan, modern Dünya deniz suyundaki seviyelere yakın veya hatta daha yüksek seviyelere ulaşan zarif bir sadeliğe sahiptir.” Dedi. “Bunun astrobiyoloji için anlamı, Enceladus okyanusunun yaşanabilir olduğundan eskisinden daha emin olabileceğimizdir.”

Glein’a göre, bir sonraki adım çok açık: “Yaşanabilir bir okyanusta gerçekten insan olup olmadığını görmek için Enceladus’a geri dönmemiz gerekiyor.”