Araştırma, yerel evrendeki galaktik komşuların görüntü dizisini yakalıyor

Ulusal Astrofizik Enstitüsü (INAF), Şili’deki INAF tarafından yönetilen İtalyan VST (VLT Araştırma Teleskobu) ile çekilen, yerel evrendeki beş gökadanın görüntülerini yayınladı. Yeni görüntüler bu ikonik gökadaları çok detaylı bir şekilde gösteriyor; şekillerini, renklerini ve yıldızların merkezden çok uzaklara kadar olan dağılımlarını ölümsüzleştiriyor.

Bunlardan ikisi, düzensiz gökada NGC 3109 ve düzensiz cüce Sextant A, gökadamız Samanyolu’nu da içeren Yerel Grup adı verilen grubun kenarında yer alır ve yaklaşık 4 milyon ışıkyılı uzaklıktadır. Diğer iki gökada, Güney Fırıldak (aynı zamanda NGC 5236 veya M 83) olarak bilinen muhteşem sarmal gökada ve düzensiz NGC 5253, bizimkinden sırasıyla yaklaşık 15 ve 11 milyon ışıkyılı uzaklıkta bulunurken, beşinci ve en uzak gökada Sarmal gökada IC 5332 yaklaşık 30 milyon ışık yılı uzaktadır.

Gözlemler, Napoli’deki INAF’ta araştırmacı olan Crescenzo Tortora’nın liderliğindeki bir proje olan VST-SMASH anketinin (VST Kitle Montajı ve Yapısal Hiyerarşi Anketi) bir parçası olarak üç filtre veya renkte yapıldı. evreni dolduran birçok farklı galaksinin oluşumuna.

Beş gökada, ekibin İtalya’da inşa edilen ve 2012’den bu yana Şili’deki Cerro Paranal’daki ESO Gözlemevi’nde barındırılan, 2,6 metre çapında aynaya sahip bir teleskop olan VST ile çalıştığı 27 gökada örneğinin bir parçasıdır. Bu galaksiler, uzay verilerine daha ayrıntılı bir optik karşılık (mavi dalga boylarına kadar) sağlamak amacıyla önümüzdeki birkaç yıl içinde Avrupa Uzay Ajansı’nın Öklid uydusu (ESA) tarafından da gözlemlenecek olan gökyüzü kısmından dikkatle seçilmiştir. VIS cihazı (kırmızı dalga boylarında) ve NISP cihazı tarafından yakın kızılötesinde toplanır.

Grup anketi bir makalede sundu yayınlandı içinde Haberci dergi.

“Galaksilerin, kütlelerinin ve morfolojik türlerinin bir fonksiyonu olarak nasıl oluştuğunu anlamaya çalışıyoruz. Bu, yıldızların galaksilerin içinde yerinde nasıl oluştuğunu ve aynı zamanda birleşme süreçleri, yani füzyon yoluyla nasıl (ex situ) biriktiklerini sormak anlamına geliyor. Çeşitli INAF bölgelerinden birçok araştırmacının yer aldığı uluslararası bir ekibe liderlik eden Tortora, “diğer galaksilerle birlikte” diye açıklıyor.

“Bunu yapmak için, bu galaksilere ait çok sönük yapıların varlığını ve bunların etrafında dönen sönük galaksi popülasyonlarını araştırabilmek için, bu galaksilerin renklerini çevre bölgelere kadar takip etmemiz gerekiyor. galaktik etkileşimlerin kalıntılarını izleyebiliyor ve bu nedenle kozmik yapı oluşumunun hiyerarşik sürecini kısıtlayabiliyor.”

Toplanan verilerin analizi hâlâ başlangıç ​​aşamasında, ancak gözlemlerin etkili olduğu kanıtlandı ve ekibin birkaç yıl öncesine kadar gözlemlenmesi zor olan galaksileri çok düşük yüzey parlaklıklarına kadar incelemesine olanak tanıdı.

Dolunayın gökyüzündeki alanının yaklaşık dört katına eşit olan bir derece karelik geniş görüş alanına sahip VST teleskopu, bu görüntülerin nispeten kısa bir sürede (alanı gözlemleyerek) çekilmesine olanak sağlayan temel araçtı. bu galaksilerin etrafında, üç filtrede, derece kare başına 10 saatlik gözlem ile. Karşılaştırıldığında, Hubble Uzay Teleskobu ile bu görüntülerden yalnızca birini oluşturmak için arka arkaya birçok pozlama yapılması gerekirdi.

Tortora, “Tüm bu galaksiler ilk kez bu kadar derin ve ayrıntılı bir şekilde ve homojen verilerle gözlemleniyor” diye ekliyor. “Gelecek yıllarda optik derinliklerimize yalnızca Euclid ulaşacak, ancak VST’nin optik uzunluklarındaki geniş kapsama alanına güvenemeyecek.

“Vera Rubin Gözlemevi ise bizimkine benzer spektral bölgelerde gözlem yapıyor olsa da, ancak uzun yıllar süren gözlemlerden sonra benzer derinliklere ulaşabilecek. Bu, VST’yi hala söz sahibi olabilecek bir araç haline getiriyor ve ilginç sonuçlar için umut veriyor. anketimiz” diye bitiriyor.