Kullanıcıların yarısından fazlası, parolalarını hatırlamakta zorlandıkları için ayda en az bir kez parolalarını sıfırlamak zorunda kalıyordu. Ve sadece %6’sı bu kimlik doğrulama biçimini güvenli olarak nitelendiriyor. Öte yandan, Entrust Siber Güvenlik Enstitüsü’nün Fransa dahil 12 dünya pazarında 1.450 kişiyi sorguladığı bir araştırmaya göre, %53’ü parmak izlerinin parolalardan daha güvenli olduğuna inanırken, %47’si yüz tanımayı tercih ediyor.
Yanıt verenlerin %41’inin 4 veya 6 haneli PIN kodlarının şifrelerden daha güvenli olduğunu düşünmesi de ilginçtir.
Anket, yanıtlayanların %51’inin (her hafta %15’i dahil) parolalarını hatırlayamadıkları için ayda en az bir kez sıfırladıklarını gösteriyor. Ve kullanıcıların %58’i, zamanın en az yarısında parola yerine biyometriyi seçiyor, %33’ü bunu her zaman yapıyor ve %16’sı hiçbir zaman biyometriyi seçmiyor.
Devre dışı bırakanların üçte biri biyometriyi şifrelerden daha hantal olarak tanımlarken, %22’si cihazlarının bu kimlik doğrulama biçimini desteklemediğini söyledi. %17 kadarı biyometri ile ilgili güvenlik sorunları bildirdi.
Entrust bilgi güvenliği direktörü Mark Ruchie, “Kuruluşların müşterilerinin, çalışanlarının veya vatandaşlarının kimliğini doğrulamasının tek bir doğru yolu yoktur” diyor. “Nispeten kolay erişim deneyimleri sağlamakla kullanıcıların söyledikleri kişi olduklarını onaylayan güvenlik önlemlerini dahil etmek arasında her zaman bir ödünleşim söz konusudur. Kullandığınız kimlik doğrulama yöntemleri, kullanıcıların kullandığı verilerin hassasiyeti gibi koşullara göre değişebilir ve değişmelidir. ister müşterilere ister çalışanlara hizmet veriyor olun, ister atipik oturum açma davranışları gözlemleniyor olsun.”
Veri Kontrolü Kaybının Kabulü
Çalışma aynı zamanda tüketicilerin dijital kimliklerinin ve kişisel verilerinin mülkiyetine yönelik tutumlarına ilişkin bazı ilginç içgörüler sunuyor.
Yarısından azı veya %45’i kişisel bilgilerine sahip olduklarına inanıyor. %28’i verilerinin onu kontrol eden kişiye ait olduğunu söylerken, %27’si mülkiyetin yayıncıya ait olduğunu söyledi.
Bu duygular, katılımcıların veri kontrolünü nasıl algıladıklarıyla ilgili olabilir; %74’ü mallara, hizmetlere ve uygulamalara erişim için kişisel bilgilerinin paylaşılmasının kaçınılmaz olduğunu belirtiyor.
Kullanıcı deneyimini iyileştirmek için çevrimiçi kimliklerini güvendikleri kuruluşlara emanet etmekte rahat olup olmadıkları sorulduğunda, %54’ü evet dedi. Ancak %46’sı, dijital kimliğine sahip tek kişinin kendisi olması gerektiğine inanarak aynı fikirde değil.
Verileri üzerinde daha fazla kontrole sahip olduklarını hissettirmek için, yanıt verenlerin %42’si erişimi iptal etme olasılığından bahsederken, %32’si hangi kuruluşların kişisel bilgilerine erişimi olduğunu bilmek istiyor. Ayrıca, yanıt verenlerin %30’u kuruluşun gizlilik politikasını bilmek istiyor ve %19’u e-postaların kişisel veriler içermemesi gerektiğine inanıyor.
Bir tür elektronik kimlikleri olup olmadığı sorulduğunda, %43’ü evet, %36’sı hayır dedi. Yaklaşık %21’i sahip olup olmadığından emin değildi.
Genel olarak, yanıt verenlerin %70’i mevcut olsaydı devlet tarafından verilmiş dijital bir kimlik kullanırdı ve çoğunluk ana fayda olarak kolaylığı belirtirdi. Ancak, yanıt verenlerin %49’u elektronik kimlik kullanmalarının nedeninin gelişmiş güvenlik olduğunu söylerken, %45’i kullanmamalarının nedeni olarak güvenlik kaygılarını gösterdi. Ayrıca, ankete katılanların %36’sı dijital kimliği tercih etmemelerinin nedeninin kimlik hırsızlığı olduğunu belirtti.
Entrust COO’su Anudeep Parhar, hem dijital hem de fiziksel kimliklerin zorlukları ve faydaları olduğuna dikkat çekerek, “Sıfır güvenlikle ilgili değil: ‘Bu sıfır toplamlı bir oyun değil. Tüketicilere her iki formata da erişim sağlayarak, onlara kendileri için en iyi olanı veya belirli bir durum için en iyi olanı seçme esnekliği veriyoruz.”
Kaynak : “ZDNet.com”
