Illinois’den iki adam başvurdu bir sınıf davası Global Smut Peddler Onlyfans’a karşı, abonelikleri sonucunda aldıkları mesajların aslında en sevdikleri seks işçilerinden gelmemiş olabileceğinin ego-kesintisiz farkına vardıktan sonra.
404 Medya Başlangıçta bildirildi İki davacı M. Brunner ve J. Fry adına açılan dava üzerine. Dava, platformun ana şirketleri olan Fenix Internet, LLC ve Fenix International Limited’i hedef alıyor ve onları sitenin kullanıcılarına karşı geniş bir “aldatma” geliştirmekle suçluyor. “Davacılar, sanıkların yasadışı ve uygunsuz bir şekilde aldatıldıklarını ve üçüncü tarafların sadece yaratıcılar adına iletişim göndermelerine izin vererek hayranlarını sadece Fans’ın TOS’u ihlal ettiklerini iddia ettiklerini iddia ediyor” diyor. Ayrıca şöyle diyor:
Onlyfans’ın başarısının “doğrudan” bağlantılar ve “otantik” ilişkiler vaadi üzerine inşa edilmesine rağmen, sadece Fans’ların “otantik” olmayan içerik oluşturucularla kişisel etkileşimlere sahip olmak için ödeme yaptıkları şemaları bilerek kolaylaştırır. Bu şemalar, hayranlarla etkileşime girme işinin ve diğer işlevlerin üçüncü taraf “yönetim” ajanslarına aldatıcı dış kaynak kullanımını içerir.
Gizmodo yorum yapmak için sadecefansa ulaştı.
Öyle İyi bilinen bir gerçek Birçok Onlyfans modelinin aslında aboneleriyle konuşmuyor. Önde gelen medya kuruluşları bu fenomeni yıllarca ele aldı ve her zaman abonelerin çoğunun bunu iş hakkında bildiğini varsaydım. Brunner davada açıkça kabul ettiği gibi, yüz binlerce takipçisi olan bir modele abone oldu. Sadece saf sağduyu temelinde, böyle bir bayanın zaman, kaynak veya daha da önemlisi, tüm hayranlarının mesajlarını doğrudan cevaplama isteği var mı?
Onlyfans, üçüncü taraf firmaların müşteri borsalarına potansiyel katılımı konusunda da açıktır. Gerçekten de platformun “sözleşme” “İçerik oluşturucular” ve “hayranlar” arasında şunları söylüyor: “Fan, üçüncü tarafların yaratıcılara hesaplarını ve yaratıcının etkileşimlerini işletmelerine yardımcı olabileceğini kabul ediyor.” Buradaki ima açık görünüyor, ancak Brunner ve Fry’ın davası, bu sözleşmenin “üçüncü tarafların yaratıcılara içeriklerine yardım etmede oynayabileceği rolü gizlediğini” iddia ediyor, çünkü hayran yaratıcı sözleşmesi “TOS içinde yuvalanmış, bir fan adına görülmesi için bir fan tarafından kullanılmak için bir fan tarafından kullanılmak üzere bir fan tarafından kullanılmak için bir fan tarafından kullanılmak için ek bir eylem gerektiriyor”.
Kabaca tercüme edilen dava, sözleşmenin TOS’tan farklı bir web sayfasında olduğunu ve bu nedenle kullanıcının bir sayfadan diğerine tıklamasını gerektirdiğini söylüyor. Evet, web sitesinde ilan edilen yıldızlarla sahip olabileceğiniz “otantik bağlantılar” için bu kadar aç olduğunuzda bir şirketin hizmet şartlarını nasıl okumanız ve anlamanız beklenebilir? Bu iyi bir soru, ama muhtemelen şirketin sorunu değil.
