Girişim sermayesi şirketi Andreessen Horowitz (a16z), kripto telif haklarının dağınık durumunu temizlemeye çalışıyor. Geçen hafta şirket, “Kötü Olamaz” lisansları adını verdiği lisansları tanıttı: yaratıcıların, NFT sanatına kısmi veya tama yakın haklar vermesine izin veren bir dizi anlaşma. Pek çok uzmanın dile getirdiği bir sorunla mücadele ediyor – ısrarla altını çizen bir sorun, NFT’lerin bir çalışmaya “sahip olmanıza” izin verdiğini iddia ediyor.
bu “Kötü Olamaz” lisansları (adını ortak bir blockchain işletmeleri hakkında iddia) Creative Commons (CC) telif hakkı çerçevesine dayanmaktadır. Ancak, geniş bir kitleye kapsamlı lisanslar sağlayan Creative Commons’ın aksine, a16z’nin lisansları, bir NFT alıcısı ile bağlantılı olduğu orijinal sanatı yaratan kişi arasındaki ilişkiyi ortaya koyuyor.
Bir blog gönderisinde açıklandığı gibi, lisanslar, bireysel projeler tarafından değiştirilmeye açık, NFT sahiplerinin haklarını belirlemek için nispeten basit ama yasal olarak sağlam bir çerçeve anlamına gelir. Bored Ape Yacht Club gibi bazı büyük markalar da dahil olmak üzere birçok NFT projesinin sürekli olarak başarısız olduğu bir şey. Var zaten denemeler standartlaştırılmış bir NFT lisansı oluşturma konusunda, ancak şimdiye kadar hiçbiri Creative Commons’ın kripto dışı dünyada elde ettiği başarıyı görmedi. Ve kripto ekosistemine büyük miktarda yatırım yapan a16z, sorunu çözme konusunda kazanılmış bir ilgiye sahip.
En kapsamlı lisans, belgenin doğrudan bir kopyasıdır. CC0 anlaşmasıBu, herkesin bir sanat eserini yeniden düzenlemesine veya yeniden dağıtmasına izin verir. Bunun dışında beş kategori daha var. “Münhasır Ticari Haklar”, alıcıya sanatı uygun gördüğü şekilde kullanma konusunda münhasır bir hak verir. “Münhasır Olmayan Ticari Haklar” da benzer bir şey yapar, ancak NFT yaratıcısı da sanatı kullanma hakkını saklı tutar. Ayrıca, münhasır olmayan ticari lisansın, NFT’nin nefret söylemi için kullanılması durumunda iptal edilen bir sürümü de vardır – bu, iftira, taciz, dolandırıcılık veya “kaba, zalim, yasa dışı veya müstehcen” kullanımları içeren bir kategoridir.
Bunun ötesinde, insanların sanatı kopyalamasına ve sergilemesine izin veren ancak ticari olarak kullanmamasını sağlayan iki “Kişisel Kullanım” lisansı da vardır. Bunlardan biri nefret söylemi anlaşması; diğeri yapmaz.
Lisanslar ayrıca alt lisans verme sorununu da ele alır: temel olarak, bir NFT sahibi, sanatı bir T-shirt veya TV şovu gibi bir şey üzerinde kullanmaları için diğer insanlara nasıl yetki verebilir ve NFT’yi satarlarsa bu sözleşmeye ne olur. Bu lisanslar, bir satışta alt sözleşmenin derhal feshedildiğini söyler – bu nedenle yeni alıcılar, diğer insanlarla anlaşmalara zaten bağlı olan bir NFT almazlar. (Öte yandan, bu, birinin NFT’sini geleceği konusunda biraz belirsizlikle yaşamak için lisanslayan yaratıcıları gerektirir.)
Sözleşme ayrıca telif haklarının yalnızca NFT yasal olarak satıldığında devredileceğini belirtir – bu nedenle birinin jetonunu çalmak size bunlarla ilgili tüm hakları vermez.
a16z, telif hakkı lisanslarını NFT sahipliğinin daha “güvenilmez” bir versiyonu olarak çerçeveliyor, ki bu bir anlamda doğru: tokenların yasal değeri konusunda el sıkışma anlaşmalarına ve belirsiz vaatlere güvenmek yerine potansiyel olarak daha fazla netlik sunuyor. Ancak “kötü olamaz” sloganının genellikle birinin bir sistemi kötüye kullanmasını engelleyen bazı teknik sınırlamalar olduğunu ima ettiği durumlarda, bu lisanslarla ilgili herhangi bir anlaşmazlık eski moda yasal sistem aracılığıyla çözülecektir – birçok NFT yaratıcısının giderek daha rahat göründüğü bir fikir.
