Galaksimizde yaklaşık 100 milyar yıldız var. Star Wars’da birkaç milyon uzay kruvazörünü doldurmaya yetecek kadar duyarlı yaşam formu olduğu göz önüne alındığında, Luke Skywalker’ın evrenin köşesinde benzer sayıların var olduğunu varsaymak muhtemelen güvenlidir.
Dolayısıyla, sayı oyunu oynarsak, şimdiye kadar ekranda anlatılan her Star Wars hikayesinin tek bir 70 yıllık zaman dilimiyle sınırlı olması giderek daha da mantıksız hale geliyor – ve tek bir ailenin (Skywalker’ların) bu kadar çok kişiyi etkilemesi daha da gülünç. tarihin en önemli anlarından.
Ancak Andor farklıdır ve şimdiye kadar gördüklerimize dayanarak, o galaksiyi çok çok çok daha büyük hissettiren gösteridir.
Kağıt üzerinde, Disney Plus’ın yeni Rogue One spin-off’u özellikle cesur görünmüyordu. Ne de olsa, Lucasfilm’in Star Wars kronolojisindeki insani olarak mümkün olduğu kadar çok boşluğu doldurmaya yönelik devam eden misyonu, prequellerin Stormtroopers kadar her yerde olduğu anlamına geliyor. Ayrıca, Obi-Wan Kenobi ve Solo gibi, Andor (derinlemesine incelememizi okuyun), Revenge of the Sith ve A New Hope arasındaki zaman çizelgesinin giderek kalabalıklaşan bölümünde yerleşik bir karakterin istismarlarına odaklanır. Bununla birlikte, Andor’un ilk dört bölümü bu prangaları aşarak Star Wars ekran kanonundaki en radikal giriş haline geldi – ve bu 45 yaşındaki bir franchise için büyük bir anlaşma.
Tüm harika nitelikleri için, Star Wars geleneksel olarak (küçük-c) muhafazakar olmuştur. Güç Uyanıyor, büyük ölçüde başarılı oldu çünkü orijinal filmin anlatı ritmini takip etti. O zamandan beri, ister orijinal seri hayranlarının prequel üçlemesiyle hayal kırıklığına uğraması, isterse son derece sesli bir azınlığın dünyaya Rian Johnson’ın harika yaratıcı The Last filmini ne kadar hor gördüklerini söylemesi olsun, yerleşik bir formülden uzaklaşmanın popüler olmaktan uzak olabileceğini defalarca gördük. Jedi’lar. (The Rise Of Skywalker’ın sonuçta ortaya çıkan “düzeltmesi”, Disney döneminde Star Wars’ın başına gelen tartışmasız en kötü şeydir.)
Mükemmel The Mandalorian temiz bir nefes gibi hissettirirken, yalnız silahşör temaları Yeni Bir Umut’un Batı havasına bir geri çağrıydı – ve neredeyse gizlice, Luke Skywalker ve Jedi düzeninin hikayesinin bir sonraki bölümü oldu. . Film yapımcılarına kendi bağımsız hikayelerini anlatmaları için tam yetki veren anime dizisi Star Wars: Visions bile, Jedi ve ışın kılıcı fikrinin çok ötesine geçme konusunda garip bir isteksizdi. Star Wars’un ne olduğu fikri dır-dir son derece daraldı ve birçok hikaye anlatıcısı sınırlarını zorlamaktan korktu.
tekrar bourne
Aksine, gerçek şu ki – blasterler ve yıldız gemileri bir yana – Andor yapmaz Star Wars’un bu konudaki en iyi şeylerden biri olduğunu hissetmek. Showrunner Tony Gilroy (yeniden çekimler için Rogue One’a katılan ve onu bir klasiğe dönüştürmekle yaygın olarak tanınan) herhangi bir plana bağlı kalmakla ilgili herhangi bir not almadığı açık ve sonuçlar tamamen canlandırıcı.
Cassian Andor’un kendisi ilgi çekici bir lider seçimi çünkü Rogue One’ın sonunda pitoresk bir Scarif sahilinde öleceği gerçeğinin ötesinde onun hakkında çok az şey biliyoruz. Bu film boyunca bir meslektaşını idam ettiğini ve Asi davası için kendi hayatını feda ettiğini gördük, ancak büyük bir topluluk üyesiyle iki saatlik bir filmin yapabileceği çok şey vardı.
Ancak şimdiye kadar Andor, adını nasıl aldığını açıklamak yerine karakterin derinliklerine inmeyi vaat ediyor. Han Solo’nunkinden farklı olarak, bu, uç noktalara sahip bir başlangıç hikayesi, Ferrix’in hiçbir yerdeki gezegeninde yasaların ucunda yaşayan yalnız bir dünyaya bir yolculuk. Gösteriye sadece birkaç dakika kala Cassian Andor, birkaç güvenlik görevlisini öldürdükten sonra kaçan bir kaçaktır ve bunlardan biri, bir mesafeden acımasızca kafasından vurulmuştur. Bu, yetişkin bir izleyici kitlesi düşünülerek yapılan Star Wars, daha sonra – franchise için bir ilk olduğundan oldukça emin olduğumuz bir şeyde – bir sahne Bix ve Timm’in seks yapmak üzere olduğunu ima ettiğinde açıkça ortaya çıkan bir gerçek.
Hikaye anlatımının tarzı bile Star Wars’tan çok bir HBO dramasından alınmış gibi hissettiriyor. Kamera açıları ve düzenlemeler Jason Bourne tarzı dalgalı (muhtemelen Gilroy’un bu filmleri yazdığına göre tesadüf değil), anlatı kolay cevaplarla ilgilenmiyor. Gerçekten de, Andor’un ilk bölümlerine yönelik birkaç eleştiriden biri, tanıtılan çok sayıda yeni karakterin olması, motivasyonlarının tam olarak net olmaması, olup bitenlere ayak uydurmanın zor olması.
Üçüncü bölüme gelin, ancak, galaksinin nadiren ziyaret edilen bir sektörüne tamamen dalmış olduğunuz için bu yaklaşım tamamen değerli hissettiriyor. Kenari’de Andor’un çocukluğuna geri dönüşlerin altyazısız gelmesi bile akıllıca bir sanatsal seçim olduğunu kanıtlıyor. Kimse size neden etrafta yetişkin olmadığını ya da Cassian’ın anavatanını neredeyse tamamen yok eden maden felaketinin nedenlerini söylemiyor – düşen gemideki zehirli Cumhuriyet askerlerinin sararmış derisi gerçekten ürpertici – ama davetlisiniz. kendi sonuçlarınız, uzun zamandır her küçük kanon parçasını açıklama alışkanlığı olan bir franchise’da önemli bir adım gibi geliyor.
Gelecek prova
En önemlisi, Andor’un kanonu ihlal etmek gibi en önemli günahı işlemesinin hiçbir anlamı yoktur. Bunun yerine yaptığı şey, Star Wars’ın görünmeyen köşelerini dürtmek, galaksinin daha geniş anlatımını etkilemeyecek, ancak yine de anlatacak çekici hikayeleri olan insanlara ve yerlere ışık tutmak. Yerleşik bir evrenin parçası olmanın, her yayının ton olarak tutarlı olması, hatta aynı kitleyi hedeflemesi anlamına gelmediğini gösteriyor.
Disney stabil arkadaşları Marvel, Aşama 5 ve ötesine geçerken MCU zarfını genişletmeleri gerektiğini fark etmiş görünüyorlar, ancak daha karanlık, daha şiddetli Moon Knight bile tanıdık mecazlara geri dönme alışkanlığına sahipti – şimdiye kadar – Andor’da yok. Gerçekten de, Andor’un cesur stilleri, She-Hulk’un kameraya konuşması kadar tartışmalı bir şekilde radikaldir.
Ve eğer bu saygıdeğer eski franchise, süreklilik arz eden bir şirket olarak devam edecekse, aynı hikayeleri aynı şekilde anlatmaya devam edemez, özellikle de yeni “ürün” televizyon ekranlarımıza eşi benzeri görülmemiş bir düzenlilikle geliyor – Star Wars hayranları tutkulu, ama onların bile sınırları var. Eski Disney CEO’su Bob Iger, Solo’nun gişedeki hayal kırıklığı yaratan performansının ardından New York Times’a (aracılığıyla) yahoo (yeni sekmede açılır)), “Sadece pazara çok hızlı bir şekilde biraz fazla koymuş olabileceğimizi düşünüyorum.” Franchise yorgunluğunu gidermenin en iyi yolu onlara farklı bir şey vermektir.
O zamanlar bunu kimse bilmese de, George Lucas Yeni Bir Umut’u yaptığında tüm bir hikaye anlatımı evreninin kapısını açtı ve Disney şimdiye kadar sadece yüzeyi çizdi. Yaklaşan Star Wars TV programı The Acolyte, Yüksek Cumhuriyet döneminde (Skywalker Saga’dan yaklaşık iki yüzyıl önce) geçmesi nedeniyle yeni bir çığır açacak ve yeni şeyler denemek, 50. yıldönümüne yaklaşırken Star Wars’un yol gösterici ışığı olmalıdır.
Andor’un George Lucas’ın yarattığı evrene sinirli bakışı, evrenin romantik komediler, suç dramaları veya korku filmleri gibi her türlü türü destekleyecek kadar büyük olduğunu kanıtlıyor. Ayrıca, tüm bunları Star Wars’ı Star Wars yapan şeyin ne olduğunu gözden kaçırmadan yapabileceğinizin kanıtı.
Hâlâ uzun zaman önce, ama Andor bize o galaksideki çok çok uzaklardaki geleceğe dair bir fikir verdi.
Andor’un yeni bölümleri Çarşamba günleri Disney Plus’ta başlıyor.
