Kuzey Amerika’da elektrikli araç şarjının durumu, akıllı telefon şarj savaşlarına çok benziyor, ancak çok daha pahalı donanımlara odaklanıyor. USB-C gibi Birleşik Şarj Sistemi (CCS, Tip 1) fişi, hemen hemen her üretici ve şarj ağı tarafından geniş çapta benimsenirken, Apple ve Lightning gibi Tesla kendi fişini kullanır, ancak Supercharger ağında daha geniş kullanılabilirliğe sahiptir.
Ancak Apple, Lightning’den uzaklaşmaya zorlanırken Tesla, konektörü açarak Kuzey Amerika Şarj Standardı (NACS) olarak yeniden adlandırdığı ve onu bölgedeki elektrikli araçların USB-C’si olmaya zorladığı farklı bir yolda ilerliyor. Ve işe yarayabilir: Ford ve GM, artık otomotiv standartları kuruluşu SAE International tarafından da tanınan NACS bağlantı noktasını benimseyen ilk iki otomobil üreticisi olarak sıraya girdi.
Avrupa, tüm şirketleri CCS2’yi (Tesla dahil) kullanmaya zorlayarak bu sorunu çözdü, ABD’deki EV sahipleri ise yıllardır farklı hesaplar, uygulamalar ve/veya erişim kartları gerektiren parçalanmış şarj ağlarıyla uğraştı. Ve bir Tesla Model Y, bir Kia EV6 veya hatta sorunlu CHAdeMO konektörü olan bir Nissan Leaf kullanıyor olmanıza bağlı olarak, durduğunuz istasyonun ihtiyacınız olan kabloya sahip olduğunu ve çalışır durumda olduğunu umsanız iyi olur.
Bu arada Biden yönetimi, ChargePoint’ten Electrify America’ya kadar her büyük hızlı şarj ağına güvenilir EV altyapısı oluşturma şansı vermek için 7,5 milyar dolarlık güzel bir havuzu dışarıda bırakıyor.
Kuzey Amerika elektrikli bir araca sahip olmak için harika ve uygun bir yer haline gelebilir, ancak bu ne kadar sürer? Elektrikli araç şarjı ile ilgili tüm haberleri burada okuyarak öğrenin, bu yüzden geri gelin ve sık sık fişe takın.
