AI Limit incelemesi – Yetkili ancak unutulabilir bir ruh gibi

Dark Souls’un 2011’deki ilk çıkışından bu yana, birden fazla klon popülaritesini ve zanaatını istedi. Birkaçı, Nioh ve Lies of P. gibi ciddi eleştirel ve ticari başarıya ulaştı. AI Sınırı bir kerede hırslı ve ruhlar alanında ölçeklendirilmiş. Bloodborne’un aksiyon tasarımına Elden Ring’in büyük fazlalığından daha yakın olan AI limiti, akrabasının daha yüksek bütçeleriyle rekabet edemez. Bunun yerine, geliştirici Sense Games aksiyonunu, belki de tanıdık ama görmezden gelmek için çok heyecan verici bir ayna parlaklığına yöneliyor. Pirinç işlerinde hem etkileyici hem de yetenekli. Bununla birlikte, bir hata için de türevdir. Tüm erdemleri için, AI tespit edilebilir saygı alanındaki toprakları sınırlar.

Temel olarak, AI Limit, etkileriyle aynı Souls benzeri oyun formülünü takip eder. Birkaç arkadaşla çorak ve terk edilmiş bir dünyayı dolaşan yalnız bir sürükleyicisiniz. Sağ tampon ve ağır saldırıları doğru tetikleyiciyle yürütürsünüz. Oyunun seviyeleri, seviye atlayabileceğiniz, diğer yerlere hızlı seyahat edebileceğiniz ve bir sonraki maç için sağlık iksirlerinizi doldurabileceğiniz güvenli cennetler – şubeler değil şubeler – ile noktalıdır. Düşmanlar, tüccarlardan ürün satın almak ve satın almak için harcadığınız ölüm üzerine para birimini düşürür.

AI Limit’in bu formüldeki değişiklikleri küçük ama anlamlıdır. Örneğin, dayanıklılık çubuğu yoktur; Saldırıları istediğiniz kadar ezebilirsiniz (ancak bir vuruş çok fazla denemeye çalışırsanız düşmanlar cezalandırır). Onun yerine, saldırı gücünü belirleyen sıfırdan 100’e ayarlanan bir metre olan senkronizasyon oranı vardır. 40-70’den, normal miktarda hasar verirsiniz-herhangi bir daha düşük ve bir azalma alırsınız; Daha yüksek, bir bonus elde edersiniz. Sayaç, her düşman vuruşuyla ve özel yetenekler ve büyülerin kullanımı ile tükenir. Sneak Kills gibi güçlü saldırıları çivilemekten büyük bir artışla düşmanlara isabetler alarak senkronizasyon oranını geri kazanıyorsunuz.

Bu, oyunun diğer sistemleriyle akıllı şekillerde etkileşime girer. Kahraman Arrisa’nın sol eli, bir parry veya kalkan gibi özel yetenekleri donatabileceğiniz bir büyü çerçevesidir. Bir parry ve takip saldırısı yapmak senkronizasyon oranınızı artırır, ancak başarısız parries bunu tüketir. Kalkanınızla engellemek en çok hasarı önler, ancak senkronizasyon oranınız isabet alır. Büyü dökmek ve silahınızın özel yeteneğini kullanmak da sayaçı boşaltır. Bu şekilde, AI Limit, hataları sağlığa sadece bir vuruştan daha fazla cezalandırır. Çok fazla engellemek veya her bir girişimde bulunma girişiminde bulunması, fazla hasar vermediğiniz noktaya gelebilir ve telafi etmek için özel saldırılarınızı veya büyülerinizi kullanamazsınız. AI sınırının eğlenceli araçlar sıkıntısı yoktur, ancak sizi süslemeden önce temelleri öğrenmeye zorlar.

Senkronizasyon oranı sistemi, bir dayanıklılık ölçer yokluğu ile birleştiğinde, AI Limit’in savaşını konuşma hissettirir. Açıklıklara hızlı yanıtları teşvik eder ve saldırılarla başa çıkmak için çeşitli araçlar sunar. Agresif, ama yine de keskin bir göz ve sabır gerektiriyor. Yanlış ayarlanmış, ruh benzeri bir acele yerine bir angarya gibi hissedebilir. AI sınırı sık sık heyecan verici, zor ve zekidir.

Ne yazık ki, AI sınır mücadeleleri makro düzeyde; Tek bir Dark Souls oyunu oynadıysanız seviyelerini tanıdık bulacaksınız. Her ikisi de, size ateş yağan güçlü bir varlık, çok katmanlı bir gecekondu kasabasında ateş bombaları atan düşük seviyeli düşmanlar ve içinde attığınız her adımda yavaşça zehirleyen nemli bir bataklık ile korunan dar bir geçit içerir. Bu tasarımların hala biraz meyve suyu var – bu uyandırıcı ve katmanlı seviyeler Dark Souls’un böyle bir klasik olmasının önemli bir nedeni – ancak birisinin sadece yazılımın vuruşundan daha iyi olmayacağını söylemek zor. AI limiti o kadar az şey var ki bu seviyeler isabet oynamak gibi hissetmiyor. Daha çok, ilhamlarının solma ihtişamını yakalayamamak için bir orta kapak grubunu izlemek gibi.

AI Limit’in sanat yönü türevinden daha da fazla acı çekiyor. Oyun en doğrudan Nier: Automata’nın çıplak kıyametinden çekiyor. Su basmış şehir sokakları, karanlık kanalizasyonlar ve genişleyen teknolojik harikalar dünyasını oluşturur, ancak AI limiti tek bir heyecan verici veya öngörülemeyen manzara, Dark Souls ve Nier’in sürekli teslim ettiği bir şey yaratamaz. Bu, karakter tasarımına kadar gelir. Arrisa, Nier kahramanı 2B’ye benzer zırhlı fetiş kıyafetleri giyiyor, ancak Arrisa’nın kıyafetlerinin çoğu çok süslü ve hepsinde 2B’nin ikonik tasarımı seviyesinde bir siluet yok. Arrisa sadece başka bir buz kraliçesi anime kızı. Bana her gün Melania veya Lucatiel’i ver.

Bu da bizi anlatıya getiriyor. AI sınırı gizemlerle başlar ve kartlarını göğsüne yakın tutar. Arrisa başlangıçta bildiği tek şey, onun amacı dalları bağlamak olan bir tür savaşçı robot. Bununla birlikte, hızla rekabet eden fraksiyonlarla karşılaşır: hacıları teknolojik olarak gelişmiş şehirlerine ve gizemli bir amaç için yaratılan ölümsüz yaratıklara huni yapan kilise.

Dünya inşası gizemli görünebilir, ancak yapay zeka sınırı daha doğrudan maruz kalmak için içeriktir. Yan görevleri bulmak ve ilerletmek Dark Souls veya Bloodborne’dan daha kolaydır ve NPC’ler dünyayı açık bir şekilde açıklar. Hala çekirdek gizemler etrafında dönse de, teorileri geliştirmek için öğe açıklamalarını kazmanız gerekmeyecek. Bu, AI sınırına erişilebilir bir duygusal yığın verir. Arrisa’nın ilk karşılaşmasından biri, hac arayan bir kız olan Shirley. Arrisa’ya paralel bir karakter; Şiddete daha az yetenekli olmasına rağmen, Shirley aynı zamanda masum, dünyaya aşina olmayan bir, onun içinden geçersiz veya varsayım olmadan hareket ediyor. Hem Shirley hem de Arrisa, bazı güçlü anlarla sonuçlanan zulümlerine ve nezaketlerine aşina olurlar. Ancak AI Limit’in açıklığı, ilhamlarının canlı tonundan yoksun olduğu anlamına gelir. Bazen dokunaklıdır, ancak nadiren uyarıcıdır.

AI sınırı o kadar borçlu ki, onu kendi şartlarına göre almak zor. Bu sayede, Nier: Automata’nın post-kıyamet sonrası varoluşçusu, kan kaynaklarının hızlı düşünen heyecanlarına evlenir. Ancak o düğünde, her ikisinin de tuhaflığı dışarı çıkıyor, sadece türev kabuklarını geride bırakıyor. Kardeşimden ilk duyduğum bir hikayeyi hatırlıyorum. Yaratıcı Hidetaka Miyazaki’nin çocukken İngilizce peri masallarını okumaktan ilham aldığını söyledi. O zaman, Miyazaki İngilizceyi iyi okuyamadı ve illüstrasyonlardan ve ara sıra kelimelerden sadece yarım anlama kazandı. Sonuç olarak, Dark Souls oynamak, tam olarak anlamadığınız bir kitap okumak gibidir ve kavramak için yaratıcı bir sıçrama gerektirir. Bu tam bir video oyunudur, ancak oynamak gerçek dünyadan bir şeyler taşır. AI limiti, sağladığı heyecanlar ne olursa olsun, böyle bir şeyle övünemez.