FP Açıklayıcıları11 Mayıs 2022 17:41:25 İST
23 Ekim 2001’de Steve Jobs, elinde dünyayı ve müziğin algılanış biçimini ve dolayısıyla içeriği sonsuza dek değiştirecek garip küçük bir kutuyla bir sahneye çıktı. Dünyanın iPod ile tanıştığı gündü.
Steve Jobs’un orijinal iPod sunumunun öne çıkan özelliklerinden biri, 1000’den fazla şarkı saklama yeteneğiydi.
Yıllar geçtikçe iPod, şimdiye kadar yapılmış en etkili teknoloji parçalarından biri haline geldi. Piyasada birçok medya oynatıcı var ve bazıları teknik olarak iPod’dan daha iyiydi. Ancak, zamanın ruhuna iPod’un yaptığı şekilde hükmedecek başka hiçbir medya oynatıcı gelmedi.
Bu yüzden, Apple sonunda sonunda iPod touch yapmayı bırakmaya karar verdi, böylece iPod serisini, Apple hayranlarını ve bir iPod’a sahip olanları öldürerek biraz nostaljik hale gelmiş olmalı. Gerçekten bir devrin sonu.
iPod, insanların sadece müzik değil, genel olarak içerik tüketme biçimini değiştirmede muazzam bir rol oynadı. Apple ve iPod’un genel olarak müzik ve içerik hakkındaki düşüncelerimizi tam olarak nasıl değiştirdiğine bir göz atıyoruz.
Tüm müzik koleksiyonunuz cebinizde
iPod’dan önce insanlar Sony Walkman’i kişisel müzik çalar olarak kullanıyorlardı. Kusura bakmayın, harika bir teknoloji parçasıydı ve müzik devriminde etkili oldu. Bununla birlikte, Walkman, Apple’ın iPod’u tanıttığı gün pratik olarak bir antika haline getirildi. Walkman ile birkaç kaset taşıyabilirsiniz ve bu kasetlerdeki şarkı sayısıyla sınırlıydınız. 5-10 kaset taşıyor olsanız bile yanınızda taşıyabileceğiniz maksimum şarkı sayısı 250 civarında olurdu.
iPod bu sayıyı dört katına çıkardı. Sanki Apple size tüm müzik koleksiyonunuzu gittiğiniz her yere taşıma yeteneği veriyor gibiydi. Apple, ilk iPod’un 1000’den fazla şarkı taşıyabilmesiyle övünse de, insanlar cihaza 1500 kadar şarkı indirebildi. Depolama kapasitesi yüksek olanlar bunun 4 katını depolayabilir. Bunun yaptığı, insanlara seçme gücü vermekti.
seçim gücü
Bu yeni keşfedilen olası bin şarkıdan birini seçme yeteneğiyle, insanların içerik ve medya tüketimi hakkındaki düşünceleri değişti. Artık tüm müzik kitaplığınızı avucunuzun içinde taşıma özelliğiyle, dinlemek istediğiniz her şeye anında erişebiliyordunuz. Bir parçadan diğerine geçebilmeniz, insanlara sınırsız seçeneğe sahip oldukları hissini verdi. Ayrıca, çoğu kasette, genellikle gerçekten sevdiğiniz bir şarkıya sahip olursunuz, ancak o şarkıyı satın almak için tüm kaseti satın almanız ve o şarkıyı bulmak için kasete göz atmanız gerekiyordu.
iPod ile sadece istediğiniz müziği dinleme seçeneğiniz vardı. Burada, kasetin kurallarını yeniden yazmanıza, yalnızca beğendiğiniz şarkıları seçmenize ve çoğu Walkman’den daha iyi ses kalitesi sağlamanıza izin veren bir cihazınız var. Bunun da müzik ve içeriğin nasıl üretildiği ve etrafındaki ekonomiler üzerinde damlama etkisi oldu.
Müzik üretmenin ve satmanın ekonomileri
1980’ler ve 1990’lar, müzik yapımcılarının para kazanmak için tüm kasetleri sattığı bir zamandı. Bunun anlamı, genellikle, her “albüm” yayınının genellikle, sanatçının o kadar da iyi olmayan bazı eserlerinin eşlik ettiği harika bir müzik parçasına sahip olacağıydı. iPod ve dijital müziğin tanıtılmasıyla birlikte yapımcılar, ürettikleri albümdeki her şarkının iyi olmasını sağlamak zorunda kaldılar. Bir ya da iki iyi şarkı içeren kasetler çıkarabilecekleri ve izleyicilerin 10-15 vasat şarkıya da para ödemesini bekleyebilecekleri günler geride kaldı.
İnternetin yaygınlaşması ve bireysel şarkı indirme yeteneği ile müzik şirketleri para kazanmanın yeni bir yolunu bulmak zorunda kaldı. Bu, indirme başına ödeme kavramının devreye girdiği ve ardından akış başına ücretlendirildiği zamandır. İndirmeler ve akışlarla ilişkili sayılar dijital olduğundan ve sanatçılar tarafından erişilebilir olduğundan, plak şirketlerinin gelirlerini sanatçılarla dürüst bir şekilde paylaşması gerekiyordu.
Kendi medyanızı kontrol etme
Bir noktada kaset çalarları ve hatta CD çalarları olan insanlar, onları korumanın ne kadar zor olduğunu bilirdi. Kasetlerle daha da zordu. En iyi kaset çalarlarda bile, manyetik bantlar genellikle çizilir veya dümdüz ezilirdi. Sadece bir kez kaset almış olmanız, üzerinde bulunan müziğe sonsuza kadar sahip olduğunuz anlamına gelmiyordu. Çoğu zaman, aynı kaseti iki kez satın almanız gerekir, çünkü kasetler size uzun süre dayanmaz. Ve ne kadar çok çalarsanız, manyetik bant o kadar bozulur. iPod gibi dijital kitaplıkların hiçbir zaman böyle bir sorunu olmadı.
Ek olarak, kasetlerle, bir iPod’da olduğu kadar verimli bir şekilde asla parçaları değiştiremez veya farklı bir şarkıya geçemezsiniz. Ayrıca, şarkıları karıştırma ve koleksiyonunuzdaki herhangi bir şarkıyı rastgele çalma yeteneği oyunun kurallarını değiştirdi.
Bugün içerik akışı
Medya tüketiminde meydana gelen değişikliklerin etkileri bugün bile görülebilmektedir. iPod, kullanıcıların doğrudan web’den içerik akışı yapmasına izin veren ilk mobil cihaz olmayabilir, ancak Spotify veya Netflix gibi çoğu akış devinin takip ettiği iş modeli, iPod’a ve müzik prodüksiyon etiketlerinin değişene nasıl tepki verdiğine kadar izlenebilir. getirdiği senaryo. Ekonomiden akışlı medya oynatıcıların arayüzüne kadar, birçoğu iPod’a atfedilebilir.
Kültürel çağımızın bir parçası olduğu yirmi yılda iPod, var olan en etkili teknoloji parçaları arasında yer almalıdır. Kuşağımızın en önemli kültürel devrimini gerçekten şekillendirdi.
