Amerika Birleşik Devletleri, tüm Avrupa Birliği üyesi ülkeler ve 32 AB üyesi olmayan ülke, “açık, ücretsiz, küresel, birlikte çalışabilir, güvenilir ve güvenli” bir internet için öncelikleri belirleyen bir “İnternetin Geleceği Bildirgesi”ni duyurdu. Satın alınabilirlik, net tarafsızlık ve yasa dışı içeriğin ifade özgürlüğünü kısıtlamadan kaldırılması gibi hedefleri vurgular – ancak bunlara ulaşmak için birkaç özellik sunar.
Üç sayfalık deklarasyontarafından da özetlenmiştir. Beyaz Saray ve Avrupa Komisyonu, 61 imza sahibi için geniş bir ağ vizyonu ve daha spesifik konuların bir karışımını sunuyor. Belge, “Dijital teknolojilerin bağlanabilirliği, demokrasiyi, barışı, hukukun üstünlüğünü, sürdürülebilir kalkınmayı ve insan hakları ve temel özgürlüklerden yararlanmayı teşvik etme potansiyeline olan inancımızla birleştik” diye başlıyor belge. Ancak “açık internete erişim, bazı otoriter hükümetler ve çevrimiçi platformlar tarafından sınırlandırılıyor ve dijital araçlar, ifade özgürlüğünü bastırmak ve diğer insan haklarını ve temel özgürlükleri reddetmek için giderek daha fazla kullanılıyor.”
Bildirge, internetin merkezi olmayan ve küresel olarak birbirine bağlı olması gerektiğini vurgulayarak, ülkelerin “internetin genel kullanılabilirliği ve bütünlüğü için gerekli olan teknik altyapıyı baltalamaktan kaçınması” gerektiğini söylüyor. Bu, “splinternet”in üstü kapalı bir reddidir. parçalanmış bir internet hizmetleri yasaklayan ve çevrimiçi erişimi kapatan ülkeler tarafından. Bu, yabancı sitelere ve uygulamalara erişimi büyük ölçüde kısıtlayan Rusya ve Çin gibi (ikisi de imzacı olmayan) ülkelerin vizyonlarına karşı bir karşı duruştur. Aynı zamanda, Ukrayna’nın Rusya’yı dışlamak için yaptığı başarısız taleplerle de çelişiyor. küresel etki alanı hizmetleri.
Belgenin gizlilik ve güvenlik tartışması, web hizmetlerine yasa dışı içeriği kaldırma ve engelleme konusunda daha büyük yükümlülükler getirecek olan Genel Veri Koruma Yönetmeliği (GDPR) ve Dijital Hizmetler Yasası (DSA) dahil olmak üzere AB’nin son yıllarda özellikle attığı adımları yansıtıyor. kullanıcılara zarar verir. Sosyal kredi puan kartları da dahil olmak üzere gözetim ve baskı için “algoritmik araç veya tekniklerin” kullanımını kınıyor – AB’nin Çin’de her yerde yaygınlaştıktan sonra yasalara karşı tarttığı bir kavram.
İmza sahipleri ayrıca, özel internet servis sağlayıcılarının bunu yapmasını engelleyebilecek yasaları tartışmasa da, ağ tarafsızlığı ilkelerini desteklemeyi ve “internetteki yasal içerik, hizmet ve uygulamalara erişimi engellemekten veya aşağılamaktan kaçınmayı” kabul eder. Bu dilin, şirketlerin “yasal ancak zararlı” çevrimiçi içeriğin görünürlüğünü azaltmasını gerektiren İngiltere’nin Çevrimiçi Güvenlik Yasası gibi imza kurallarıyla nasıl örtüşeceği açık değil.
İlkelerin çoğu iyi bilinen bir zemini kapsıyor, ancak bazı ayrıntılar çağdaş düzenleyici tartışmalarla daha az bağlantılı. İmza sahipleri, örneğin “İnternet ve dijital teknolojilerin çevresel ayak izini mümkün olduğunca azaltmak” konusunda işbirliği yapmayı kabul ediyor. Bu taahhüt, uluslar genellikle enerji yoğun olan kripto para birimini düzenlemeyi ve benimsemeyi keşfettikçe devreye girebilir. Bununla birlikte, adına rağmen, deklarasyon, ülkelerin internetin geleceğini nasıl şekillendireceği hakkında bize pek bir şey söylemeyecek kadar geniştir – en azından halihazırdaki düzenlemelerinden daha fazla değil.
