Bu hafta, pixel sanatı ile süslenmiş Donald Trump ve diğer hükümet yetkililerinin yüzlerinin olduğu video oyun kabinetleri, aniden DC Savaş Anıtı’nda belirdi. Kabinetlere uzaktan bakıldığında, Operation Epic Furious: Strait to Hell (bunu web üzerinde de oynayabilirsiniz) sanki Washington DC merkezli sanat kolektifi The Secret Handshake tarafından inşa edilmiş bir başka anıtsal şaka gibi görünüyor. Ancak yakından incelediğimde ve yeni oyunu oynarken, Operation Epic Furiousın, klasik RPG’lere sevgi dolu bir tribute olmanın yanı sıra, sert bir yorum niteliği taşıdığını fark ettim.
Bu oyunda, başkan Trump’ı kontrol ediyorsunuz; İran ile savaşa giriyor ve ABD’nin Hürmüz Boğazı’na erişimini yeniden sağlamaya çalışıyorsunuz. Oyun, Beyaz Saray’da başlıyor; burada Trump’ı savunma bakanı Pete Hegseth, FBI direktörü Kash Patel ve sağlık ve insan hizmetleri bakanı RFK Jr. gibi en belirgin müttefiklerinin bulunduğu odalardan geçirmeniz gerekiyor. Oyun, başlangıç anlarında eski Zelda oyunlarına benziyor; haritayı keşfetmek ve bir sonraki adım hakkında ipuçları bulmak için gezmeniz gerekiyor. Fakat, ruhlar veya kapıları açmak için anahtarlar yerine, Operation Epic Furiousda Kid Rock’ın helikopterini bulup, “İran’ı Taş Devrine” geri döndürmeniz gerekiyor.
Sanat açısından, Operation Epic Furiousın, The Secret Handshake ekibinin bunu sadece Trump yönetiminden bir şaka değil, gerçek bir oyun olarak hissettirilecek şekilde oluşturduğunu gösteren bir samimiyeti var. Oyun, pixelize İran’ında dolaşırken bir parçadan diğerine geçen mükemmel bir soundtrack’e sahip. Karşılaştığınız düşmanlar arasında okul çocukları ve “suçla zayıf” Papa Leo XIV gibi figürler yer alıyor. Ayrıca, diyalogları Trump yönetiminin gerçek dünyadaki kaosuna atıfta bulunan NPC’lerle dolu. Hatta savaş sistemi, Final Fantasy ve Pokémon serilerinden ilham alacak kadar sağlam bir yapıya sahip.
Birkaç deneme darbesi aldıktan sonra, nasıl oynarsanız oynayın, düşmanların Trump’ın politik gücünü (sağlık çubuğu olarak görselleştirilmiş) aşağıya çekemediği anlaşıldı. Tüm şakalara rağmen, oyun size her an şakaların, ABD hükümetinin son yıllarda ne kadar dengesiz hale geldiğinin birer kesiti olduğunu unutturmuyor.
Epic Furious, Trump ve müttefikleriyle alay ediyor, ancak absürt mizahı, bu yönetimin neden olduğu gerçek dünya zararlarını küçümseme amacı taşımıyor. Trump’ın düşmanları yendikten sonra yeni beceriler öğrenmesi eğlenceli; ancak oyun bu anları, harita üzerindeki bölümleri yok eden drone saldırılarıyla hızla takip ediyor.
Massachusetts’ten bir sivil toplum çalışanı olan Katherine, oyunun karanlık mizahına olan düşkünlüğü nedeniyle bir arkadaşını yanına alıp Operation Epic Furiousı yerinde görmek için yola çıktı. Birçok kişi gibi, Katherine, oyunun ilk olarak Ulusal Muhafız askerlerinin oynarkenki fotoğraflarının sosyal medyada yayılmasının ardından haberdar oldu. Oyun, Trump yönetimiyle alay etme yöntemini beğendiğini, ancak gerçekte oyunun, ABD vatandaşlarına Birinci Değişiklikle sağlanan korumaların bir kanıtı olduğunu özellikle vurguladı.
“Bu, ifade özgürlüğümüzün olduğu ve istediğimiz şeyi söyleyebilme özgürlüğüne sahip olduğumuz bir özgür ülke,” diye açıkladı. “Bu, İngiltere’yi terk etmemizin ve bir ülke olmamızın sebeplerinden biri — din ve politika hakkında eleştirel bir şekilde ifade edebilmek için, başımıza bir şey geleceğinden korkmadan.”
“Yurt dışında yaşanan acı bir vakumda gerçekleşmiyor. Her zaman geri döner ve toplumunuzda kendini gösterir.”
The Secret Handshake’ın son projesi, Trump ve Jeffrey Epstein’in el ele tutuştuğu bir heykeldi ve geçen kış Capitol Binası’nın yakınında sergilenmişti. Baltimore’dan bir IT uzmanı olan Alex, bu projeyi iyi hatırlıyor ve Operation Epic Furiousı kendisi deneyimlemek istedi. Alex’e oyundaki karanlık enerjiyi sorduğumda, bunun, ABD’nin diğer ülkelere karşı uyguladığı acıları öne çıkardığını ve kendi yurttaşlarını karanlıkta tutmaya çalıştığını belirtti.
“Bu oyundaki [şiddet], ABD’nin tarih boyunca yaptığı şeylerden farklı değil,” dedi Alex. “Amerikan tarihine dair daha fazla hikaye ve gerçek öğrendiğinizde, burada sahip olduğumuz her şeyin her zaman başkalarının acılarının üzerine inşa edildiği çok açık. Yurt dışında yaşanan acı, asla bir vakum içinde gerçekleşmez. Ne olursa olsun geri döner ve toplumunuzda kendini gösterir.”
Güneş batarken, Operation Epic Furious için Savaş Anıtı’na gelenlerin sayısının azalmasını bekliyordum, ancak durum tam tersi oldu. Oyun oynamak isteyen insanlar, kabinetlerin kaldırılmadan önce oynamak istedikleri için gelmeye devam ettiler, ama herkes orada olmakla birlikte bir şeyler yaşamak istiyor gibiydi.
Benim için bu “şey”, mevcut başkanın ülkemizi yeni bir çürümüşlük ve çılgınlık dönemine taşıdığını açıkça ortaya koyan saçma bir oyuna kapılmaktı. Operation Epic Furious: Strait to Hell — daha sonra Anıt’tan kaldırılıp 14. Cadde’deki Busboys and Poets’e yerleştirildi — insanları sokağa çıkıp devrim talep etmeye teşvik etmeyebilir. Ancak, kesinlikle korkularımızı gülümseyerek karşılamamıza yardımcı olabilir.
