Ashnymph, Londra menşeli bir grup olarak post-punk melodilerini Krautrock ritimleri ve endüstriyel seslerle harmanlıyor. İlk EP’leri olan Childhood, rüya gibi vokalleri reverb katmanları içinde gezdirerek dört dörtlük dans müziği ritimleri ile dinleyiciyi karşılıyor. Bu grup, büyük bir çıkış yapma aşamasında olduğunun sinyallerini veriyor.
Childhood, bir koridorda yürüyen birinin ses kaydı ile başlıyor ve ardından ilk parça “Island in the Sky” motorik bir ritimle ve bas vuruşuyla açılıyor. İnce, dijital olarak manipüle edilmiş vokaller ve noktalar hâlinde gelen gürültülerin aksine, nakaratın büyük akorları Black Rebel Motorcycle Club’ın “Whatever Happened to My Rock and Roll” parçasını hatırlatıyor.
Grubun ilk single’ı “Saltspreader”, derin metalik bir gürültüyle başlayarak çarpıcı perküsyon ve davul vuruşları ile kendini hissettiriyor. Ardından gelen yumuşak synth arpejoları melodi katıyor. Parçanın arka kısımlarında ise derin yankı yapılan vokaller, 80’lerin gotik etkilerini taşıyor ve enerjik bir disco ritmiyle birleşiyor. Yavaş bir başlangıç olmasına rağmen, bu parçanın ilk single olarak seçilmesi şaşırtıcı değil; karanlık, dans edilesi ve akılda kalıcı.
“After Glow,” 80’ler estetiğine daha da derinlemesine dalarak Depeche Mode ve ilk Ministry dönemini anımsatıyor. “47” ise endüstriyel ritimlerle çipmunk vokallerini ve No Wave akımına ait garip gitarları harmanlıyor. Sonrasında gelen yarım zamanlı grooveye geçiş, daha sert katmanları ortadan kaldırıyor ve gitar melodisinin güzelliğinin parlamasını sağlıyor; eterik vokaller üstte süzülerek etki yaratıyor.
Son parça “Mr. Invisible” ise bu albümün en deneysel olanı sayılabilir. Diğerlerinden daha açık bir şekilde elektronik olmanın yanı sıra, ağır bir şekilde işlenmiş örnekler, anlaşılmaz vokaller ve sürekli bir bas vuruşuyla başlıyor. Daha sonra, net vokal melodileri ve dairesel gitar melodileri poliritimli synth’lerle birleşiyor. Tüm parça, kafa karıştırıcı, sersemletici ve heyecan verici bir deneyim sunuyor. Birdenbire dengesiz bir gitar groove’u ve yankılanan bir vokal ile sona ererek daha fazlasını arzulatıyor, dolayısıyla daha fazlasını beklemek kaçınılmaz.
