Kongre, yeniden ulusal bir veri mahremiyeti yasası çıkarmayı deniyor. Ancak bu yasa bazı eyaletlerde yeni korumalar getirirken, diğerlerinde mahremiyet haklarını zayıflatıyor ve mahremiyet savunucularının gerekli gördüğü birçok unsuru içermiyor.
SECURE Data Act adı verilen bu yasa tasarısı, Pennsylvania Temsilcisi John Joyce (Cumhuriyetçi) liderliğindeki bir Cumhuriyetçi veri mahremiyeti çalışma grubunun ürünü. Tasarı, şirketlerin yalnızca verdiği hizmetleri sağlamak için gerçekten ihtiyaç duyduğu kullanıcı verilerini toplamasını, kullanıcıların hangi bilgilere sahip olduklarını görmesini ve bu bilgilerin silinmesini talep etmesini sağlayacak. Ayrıca, konum veya cinsel yönelim gibi hassas verilerin toplanması için açık onay alınması gerekecek.
Federal Ticaret Komisyonu ve eyalet avukatı genel müdürleri, yasayı ihlal eden şirketlere karşı yasal işlem başlatma yetkisine sahip olacak. Bunun yanı sıra, özellikle tüketici finansal verileriyle ilgili endişeleri ele alan GUARD Financial Data Act adında ayrı bir tasarı da bulunuyor.
Bu yasa, dijital tüketiciler için yıllardır federal mahremiyet korumaları geçirme çabalarının son temsilcisi. Daha önceki girişimler, önemli kongre liderlerini ikna etmekte başarısız olmuştu. 2024’te, son büyük iki taraflı mahremiyet önerisinin görüşülmesi planlanan toplantı ani bir şekilde iptal edilmişti. Bu durumu göz önünde bulundurarak, Guthrie ve Joyce, çalışma grubunun “kapsamlı veri mahremiyeti konusunu yeniden başlatmayı” hedeflediğini belirtti.
SECURE Data Act, birçok Amerikalı için bazı yeni korumalar sağlamayı vaat ediyor. Şu ana kadar sadece yaklaşık 20 eyaletin kapsamlı veri mahremiyeti yasaları bulunmakta ve bu yasaların çoğu dışarıdan gelen savunuculardan düşük notlar aldı. Tasarı ayrıca, 13 ile 15 yaş arasındaki gençler için ekstra veri korumaları getirerek, ebeveyn onayı olmadan bilgilerin işlenmesini engelleyecek.
Ancak, bu yasa bireylerin iddia edilen mahremiyet ihlalleri için dava açmasına olanak tanımıyor. Ayrıca, kullanıcıların veri toplama sürecini sınırlamak için sürekli ve aktif olarak hareket etmesi gerekecek. Yasa, belirli korumaların getirilmediği takdirde hedefli reklamlara zemin hazırlayabilecek sahte kimlikleri dışarıda bırakıyor.
Ek olarak, yasa, Kaliforniya’nınki gibi halihazırda eşit veya daha güçlü korumalar sunan eyalet yasalarını da etkisizleştirmeyi hedefliyor. California, yeni bir mahremiyet ajansı kurmuşken, Maryland veri satışını yasaklayarak 18 yaş altındaki gençlere hedefli reklamlar sunmayı da engelliyor. Mahremiyetin geleceği konusunu ele alan Future of Privacy Forum (FPF), yasanın sadece birkaç eyalet tarafından kullanılan dar bir yaklaşım seçtiğini vurguladı.
FPF, önerinin bazı dar eyalet yasalarının ötesine geçtiğini belirtse de, Kaliforniya’nın mahremiyet gerekliliklerinden “sürekli olarak dar ve daha az kesin” olduğunu ifade etti. Yasa içindeki bazı tanımlar birçok eyalet yasasından daha kısıtlı kalmakta, örneğin “biyometrik veri” tanımı ses veya görüntü kayıtlarından gelen verileri kapsamıyor.
Washington’daki FPF, Oregon, Delaware, Maryland ve Minnesota’nın tüketicilerin kişisel bilgilerini alan üçüncü tarafların kimliğini talep etmesine izin verdiğini ve Minnesota ile Connecticut’ta kullanıcıların belirli olumsuz profilleme kararlarına itiraz edebileceğini kaydetti. Bu hakların da yasayla muhtemelen etkisiz hale getirileceği görülüyor.
Electronic Privacy Information Center (EPIC), mahremiyet yasalarını dikkatle takip ederek bu tasarıya karşı çıkıyor. EPIC’in politikalar müdürü Caitriona Fitzgerald, “Bu yasa, Amerikalılar için herhangi bir anlamlı koruma sağlamadan oldukça geniş bir mahremiyet, güvenlik, çevrimiçi güvenlik ve sivil haklar yasalarını ortadan kaldıracaktır” dedi. Yasa, zayıf bir federal standardın, hiç standardın olmaktan daha kötü olduğunu belirtiyor.
Public Interest Research Group (PIRG) Direktörü R.J. Cross, bu tasarının “teknoloji sektörüne, sizin verilerinizi toplamak ve bunlarla istediklerini yapmak için yeşil ışık” yaktığını savunuyor. Ayrıca, “Bu tasarı, şirketlerin yaptıklarını düzenlemek isteyen eyaletlerin önünü tıkayacak” diye ekliyor. Center for Democracy and Technology’nin mahremiyet ve veri projesinin direktörü Eric Null, bunun “Amerikalıların bir mahremiyet yasasının düzeltmesini istediği zararlı çevrimiçi veri uygulamalarını yerleştireceğini” ve daha fazla veri ihlali, daha fazla müdahaleci veri toplama ve daha fazla hedefli reklam uygulamasına neden olacağını belirtiyor.
Öte yandan, iş grupları bu yasayı, önleme maddesini de kapsayan inisiyatifi de övüyor. Connected Commerce Council’in yürütücü direktörü Rob Retzlaff, “20’den fazla eyaletin mahremiyet yasalarını takip etmek ve bunlara uymak için harcanan zaman ve maliyet, küçük işletmeleri zor durumda bırakıyor ve bazı eyaletlerin radikal veri kısıtlamaları küçük işletmelerin büyümesini sağlayan dijital araçları tehlikeye atıyor” diyor. ABD Ticaret Odası, Ulusal Perakendeciler Derneği ve NetChoice da dahil olmak üzere birkaç büyük endüstri grubu bu yasayı desteklediklerini belirtiyor.
Demokratlar, tarihsel olarak eyalet mahremiyet yasalarını geniş bir şekilde önlemeye karşı çıkmakta ve özel dava açma hakkını destekliyor. Şu an için bu önlemden yana olan hiç kimse bulunmuyor. Sponsorlara göre, tasarı komiteden parti çizgisi oyu ile geçtikten sonra Demokratları kazanmak umuduyla bir plan var.
Eğer yasa geçerse, eyaletlerin kendi yasalarının sürmesini sağlamak için mücadele etmesi bekleniyor; çünkü kendi standartlarının federal standartla doğrudan “ilişkili” olmadığını savunacaklar. Örneğin, Kaliforniya’nın mahremiyet yasası, çalışan verilerini, B2B verilerini ve başvuru verilerini kapsadığı için tamamen etkisiz hale getirmenin daha zor olabileceği görülüyor.
Ara seçimlerin yaklaşmasıyla birlikte, bu tasarının ilerlemesi karmaşık bir yol bekliyor. Teorik olarak, bir federal mahremiyet yasası önemli ve gerekli bir adım olsa da, birçok kişi bu tasarının başarıya ulaşamayacağından endişeli.
