Bu yıl SXSW’de hava farklıydı; teknolojinin pop kültürüyle buluştuğu bu yıllık festivalde, katılımcıların sayılarının artışı dikkat çekti.
Etkinliğe katılanlar, bu yıl şehir merkezinde tekrar kalabalıklar yaşandığını belirtti. Ancak bölgedeki bir arkadaşı, bazı şeylerin değiştiğini kabul etti. Örneğin, festivalin artık iki gün daha kısa sürdüğünü ifade etti. Aynı zamanda, Austin Kongre Merkezi’nin yıkılması nedeniyle etkinlikler farklı mekanlara dağıldığı için daha “dağınık” bir hale geldi. Bu durum, konferansın daha az bunaltıcı ama daha az bağlantılı hissettirdi.
Festival, pandemiden bu yana toparlanmaya çalışıyor; bu süre zarfında bazı çalışanlarını işten çıkarmış ve uzun bir süre gelir elde edememişti. Bu yıl yeni bir strateji benimsendi.
SXSW’den sorumlu programlama başkan yardımcısı Greg Rosenbaum, bu yıl, konferansın 40. yılı olduğuna dikkat çektiği “en iddialı yeniden doğuşunu” gerçekleştirdiğini belirtti. Yeni Clubhouse alanları gibi değişiklikler, günlük 5,000 kişilik bir katılımcı çekti. Katılımcılar, “Austin ve şehir merkezinin topluluğunu daha fazla deneyimleme” fırsatı buldu.
Görüştüğüm teknoloji kurucusu katılımcılar, konferansı son derece değerli bulduklarını ve böyle etkinliklerde *ne kadar verirseniz o kadar alırsınız* gibi bir görüş belirttiler.
Örneğin, Grammy adayı Lola Young sahne aldı, Vox sıcak bir parti düzenledi, yeni Boots Riley filmi prömiyer yaptı, Serena Williams ve Steven Spielberg ana konuşmalarını gerçekleştirdi. (Ben de AI ve ilişkiler gibi tabu konularında bir panel yönettim; bence oldukça iyiydi.)
Yatırımcı ve kurucu Ashley Tryner-Dolce, konferansın hala “fikirlerin muazzam bir buluşması” olduğunu vurguladı. Ancak birçok festivalde olduğu gibi, onun için en “anlamlı anların” yan etkinliklerde gerçekleştiğini söyledi; mesela INC’nin Kurucu Evi partisinde diğer kurucular ve CEO’larla bağlantı kurdu.
“Ana sahne ile oturduğunuz kişiler arasında daha fazla şeyin döndüğünü” belirtti.
Black Ops VC’nin yönetici ortağı James Norman, etkinliğe katılmak için düzgün bir kimliğe sahip değildi. Kurucuları fırsatlarla buluşturmak için bir etkinlik düzenledi ve bazı film gösterimlerine ve akşam yemeklerine katıldı.
“Eğer doğru bağlantılar olmadan veya önemli konuşmaların yapıldığı odalara yaklaşım sağlayamıyorsanız, etkinliğin gerçek değerini ortaya çıkarmakta zorlanırsınız,” sözleriyle, SXSW yarışmasına katılan kurucu Jonathan Sperber’in düşüncelerini de destekledi.
“Değer, etkinliğe ne kadar iyi hazırlanıldığına bağlı,” diyen Sperber, ekibinin, toplantılar için önceden plan yaparak geldiklerini vurguladı. Bu yer, büyük şirketlerle ve diğer önemli paydaşlarla bağlantı kurmak için “etkili bir ortam” olarak nitelendirildi.
SXSW’nin öldüğü yönündeki söylentiler yıllardır sektörde dolaşıyor. Ancak bu asla gerçek olmuyor. Yorucu kurucuların ortaya çıkmasının yanı sıra, festivalin arkasında yeni gözlerle dolu bir grup her zaman mevcut.
Örneğin, Simon Davis, ilk SXSW deneyimini yaşadı. Genel izlenimi, “teknoloji açısıyla değil, medya konferansı olarak” olduğunu belirtti. Diğer teknoloji etkinliklerine göre etkinliğin çeşitliliğinden övgüyle bahsetti.
“SXSW; çok daha geniş bir yelpazede insan, arka plan ve deneyim seviyesine sahip. Canlı müzik programları bu durumu pekiştiriyor. Farklı bir enerji var. Burada bir teknoloji şirketi olarak anlaşmalar yapmak için gitmiyorsunuz, ama paylaşmak ve öğrenmek için harika bir yer.”
Bu yıl, SXSW yeni bir badge sistemi tanıttı; her katılımcının deneyimi, satın aldığı badge’a bağlı olarak değişiyordu — film, müzik veya teknoloji. Örneğin, ben AI ve teknoloji hakkında konuşmalarla çevriliydim ve festivalin bir zamanlar daha güçlü bir müzik odaklı olduğuna dair diğer teknoloji katılımcılarının söylediklerini duydum (bu yıl müzik gösterilerinden ziyade teknoloji odaklı panellerin daha fazla olduğunu belirtmek garip görünmüyordu).
Konferans, müzik badge’leri olan katılımcıların film etkinliklerine girebildiği ek erişimi de kaldırdı. Bunun yerine, katılımcıların tüm hizmetleri kapsayan premium badge’i yaklaşık 2,000 dolara satın almaları gerekti. Ayrıca, zaman yaratmak için iptal sistemi de tanıtıldı; badge sahipleri, yapmak istedikleri her etkinlik için zaman ayırmak zorundaydılar. Bu durum, Sperber gibi platin badge sahipleri için de geçerliydi.
Sonuç olarak, festivalin herkesin katılabileceği bir yer olmadığını ifade etti ve bazı etkinliklerin o kadar hızlı tükenmiş olduğunu ekledi. Dağınık yapısı da tahmin ettiği kadar kolay dolaşmayı sağlamıyordu.
“Açıklık ve herkesin hayat deneyimlerinden insanlarla tanışma fırsatından hoşlandım; şehrin daha iyi yanlarını anlama fırsatı buldum ve bazı etkileşimli sergiler oldukça ilgi çekiciydi,” dedi.
Rosenbaum, katılımcıların daha düzenli bir erişim istemesi ve Platin badge sahiplerine daha fazla fayda sağlanması talebine dayanarak, ikincil erişimi kaldırma kararını aldıklarını belirtti. Ayrıca, tüm hizmetleri kapsayan opsiyonun daha uygun fiyatlı olabilmesi için platin badge fiyatlarını düşürdüler. Rezervasyon sistemi, teknik hatalar ve kapasite karışıklığına rağmen, gelecek yıl geri dönecek.” dedi.
Norman, şimdi etkinliğin daha çok bir “konferans dışı” havasına sahip olduğunu ifade etti; etkinlik daha esnek hale gelmişti, insanlar hareket edebiliyor, birbirleriyle tanışabiliyor ve daha sonra başka yerlere gidebiliyorlardı.
Fintech şirketi SoLo Funds’ın kurucu ortağı Rodney Williams da bir değişim fark etti, ama yine de bu değişiklik kötü bir şey değil. SXSW’yi on yıl boyunca takip etti ve etkinliklere ev sahipliği yaptı; genellikle festivalin tamamına katılırken bu yıl birkaç gün için katılmaya, kendi etkinliklerini düzenlemeye ve kuyruklardan kaçınmaya karar verdi.
Williams, SXSW’nin “samimi ve keşif dolu bir alandan, yüksek maliyetli ve yüksek rekabetçi bir mekana” dönüştüğünü, bunun yatırımcı etkileşimine ve deneyimsel pazarlamaya odaklandığını belirtti; yani büyük bütçeli şirketler büyük etkinlikler düzenleyip daha fazla dikkat çekiyor.
“Eğer ilk kez katılıyorsanız veya doğru etkinliklere ya da bağlantılara erişiminiz yoksa, etkinliği yönetmek gerçekten zorlayıcı olabilir.” dedi.
Adweek, genel olarak daha az gösteri olduğu ve büyük teknoloji şirketlerinin reklam vermediği konusunda bilgi verdi. Williams, büyük teknoloji şirketlerinin bile olmamasına rağmen, reklamcılığın hala büyük bir bütçe oyunu olduğunu ifade etti.
“Genellikle büyük reklam bütçelerine sahip şirketler, etkinliklerde yer alıp ürün lansmanı yapma veya maliyetli etkinlikler düzenleme yoluna gidiyor.” dedi. “Bu her zaman böyle değildi ve bu değişim, önceki katılımcılara fırsatları uzaklaştırdı.”
Williams ekledi, “Artık öne çıkmak, harika bir ürün sunmaktan fazlasını gerektiriyor; yalnızca büyük bütçelere sahip şirketlerin yapabileceği önemli bir pazarlama yatırımı talep ediyor.”
Bununla birlikte, bu yıl bir parti düzenlemekten geri kalmadı. Norman da öyle. Aslında organizatörler, bu yıl yaklaşık 300,000 kişinin katılmasını bekliyordu (kesin sayılar Nisan ayında açıklanacak); bu da etkinliğin hala enerjisini kaybetmediğini gösteriyor.
“Her zaman bu etkinlikten keyif alıyorum ve en iyi şekilde değerlendirmeyi hedefliyorum.”
